7.
Ajjhattāniccātītānāgatasuttaṃ
7.
‘‘Cakkhuṃ, bhikkhave, aniccaṃ atītānāgataṃ;
ko pana vādo paccuppannassa!
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṃ cakkhusmiṃ anapekkho hoti;
anāgataṃ cakkhuṃ nābhinandati;
paccuppannassa cakkhussa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
Sotaṃ aniccaṃ...
ghānaṃ aniccaṃ...
jivhā aniccā atītānāgatā;
ko pana vādo paccuppannāya!
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītāya jivhāya anapekkho hoti;
anāgataṃ jivhaṃ nābhinandati;
paccuppannāya jivhāya nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
Kāyo anicco...pe...
mano anicco atītānāgato;
ko pana vādo paccuppannassa!
Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṃ manasmiṃ anapekkho hoti;
anāgataṃ manaṃ nābhinandati;
paccuppannassa manassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī’’ti.
Sattamaṃ.