6.
Asīsakasuttaṃ
217.
‘‘Idhāhaṃ, āvuso, gijjhakūṭā pabbatā orohanto addasaṃ asīsakaṃ kabandhaṃ vehāsaṃ gacchantaṃ.
Tassa ure akkhīni ceva honti mukhañca.
Tamenaṃ gijjhāpi kākāpi kulalāpi anupatitvā anupatitvā vitacchenti virājenti.
So sudaṃ aṭṭassaraṃ karoti...pe...
eso, bhikkhave, satto imasmiṃyeva rājagahe hāriko nāma coraghātako ahosi...pe...
Chaṭṭhaṃ.