4.
Pubbasuttaṃ
272.
‘‘Pubbeva me, bhikkhave, sambodhā anabhisambuddhassa bodhisattasseva sato etadahosi -
‘katamā nu kho vedanā, katamo vedanāsamudayo, katamā vedanāsamudayagāminī paṭipadā, katamo vedanānirodho, katamā vedanānirodhagāminī paṭipadā?
Ko vedanāya assādo, ko ādīnavo, kiṃ nissaraṇa’nti?
Tassa mayhaṃ, bhikkhave, etadahosi -
‘tisso imā vedanā -
sukhā vedanā, dukkhā vedanā, adukkhamasukhā vedanā.
Imā vuccanti vedanā.
Phassasamudayā vedanāsamudayo.
Taṇhā vedanāsamudayagāminī paṭipadā...pe...
yo vedanāya chandarāgavinayo chandarāgappahānaṃ.
Idaṃ vedanāya nissaraṇa’’’nti.
Catutthaṃ.