4.
Pañcapubbanimittasuttaṃ
83.
Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ -
‘‘Yadā, bhikkhave, devo devakāyā cavanadhammo hoti, pañcassa pubbanimittāni pātubhavanti - mālā milāyanti, vatthāni kilissanti, kacchehi sedā muccanti, kāye dubbaṇṇiyaṃ okkamati, sake devo devāsane nābhiramatīti. Tamenaṃ, bhikkhave, devā ‘cavanadhammo ayaṃ devaputto’ti iti viditvā tīhi vācāhi anumodenti - ‘ito, bho, sugatiṃ gaccha, sugatiṃ gantvā suladdhalābhaṃ labha, suladdhalābhaṃ labhitvā suppatiṭṭhito bhavāhī’’’ti.
Evaṃ vutte, aññataro bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘kinnu kho, bhante, devānaṃ sugatigamanasaṅkhātaṃ; kiñca, bhante, devānaṃ suladdhalābhasaṅkhātaṃ; kiṃ pana, bhante, devānaṃ suppatiṭṭhitasaṅkhāta’’nti?
‘‘Manussattaṃ kho, bhikkhu, devānaṃ sugatigamanasaṅkhātaṃ; yaṃ manussabhūto samāno tathāgatappavedite dhammavinaye saddhaṃ paṭilabhati. Idaṃ kho, bhikkhu, devānaṃ suladdhalābhasaṅkhātaṃ; sā kho panassa saddhā niviṭṭhā hoti mūlajātā patiṭṭhitā daḷhā asaṃhāriyā samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmiṃ. Idaṃ kho, bhikkhu, devānaṃ suppatiṭṭhitasaṅkhāta’’nti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati -
Tayo saddā niccharanti, devānaṃ anumodataṃ.
Manussabhūto saddhamme, labha saddhaṃ anuttaraṃ.
Yāvajīvaṃ asaṃhīrā, saddhamme suppavedite.
Manoduccaritaṃ hitvā, yañcaññaṃ dosasañhitaṃ.
Manasā kusalaṃ katvā, appamāṇaṃ nirūpadhiṃ.
Aññepi macce saddhamme, brahmacariye nivesaya’.
Cavantaṃ anumodenti, ehi deva punappuna’’nti.
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Catutthaṃ.