4.
Piyasuttaṃ
115.
Sāvatthinidānaṃ.
Ekamantaṃ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṃ etadavoca -
‘‘idha mayhaṃ, bhante, rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi -
‘kesaṃ nu kho piyo attā, kesaṃ appiyo attā’ti?
Tassa mayhaṃ, bhante, etadahosi -
‘ye ca kho keci kāyena duccaritaṃ caranti, vācāya duccaritaṃ caranti, manasā duccaritaṃ caranti;
tesaṃ appiyo attā’.
Kiñcāpi te evaṃ vadeyyuṃ -
‘piyo no attā’ti, atha kho tesaṃ appiyo attā.
Taṃ kissa hetu?
Yañhi appiyo appiyassa kareyya, taṃ te attanāva attano karonti;
tasmā tesaṃ appiyo attā.
Ye ca kho keci kāyena sucaritaṃ caranti, vācāya sucaritaṃ caranti, manasā sucaritaṃ caranti;
tesaṃ piyo attā.
Kiñcāpi te evaṃ vadeyyuṃ -
‘appiyo no attā’ti;
atha kho tesaṃ piyo attā.
Taṃ kissa hetu?
Yañhi piyo piyassa kareyya, taṃ te attanāva attano karonti;
tasmā tesaṃ piyo attā’’ti.
‘‘Evametaṃ, mahārāja, evametaṃ, mahārāja! Ye hi keci, mahārāja, kāyena duccaritaṃ caranti, vācāya duccaritaṃ caranti, manasā duccaritaṃ caranti; tesaṃ appiyo attā. Kiñcāpi te evaṃ vadeyyuṃ - ‘piyo no attā’ti, atha kho tesaṃ appiyo attā. Taṃ kissa hetu? Yañhi, mahārāja, appiyo appiyassa kareyya, taṃ te attanāva attano karonti; tasmā tesaṃ appiyo attā. Ye ca kho keci, mahārāja, kāyena sucaritaṃ caranti, vācāya sucaritaṃ caranti, manasā sucaritaṃ caranti; tesaṃ piyo attā. Kiñcāpi te evaṃ vadeyyuṃ - ‘appiyo no attā’ti; atha kho tesaṃ piyo attā. Taṃ kissa hetu? Yañhi mahārāja, piyo piyassa kareyya, taṃ te attanāva attano karonti; tasmā tesaṃ piyo attā’’ti. Idamavoca...pe...
Na hi taṃ sulabhaṃ hoti, sukhaṃ dukkaṭakārinā.
Kiñhi tassa sakaṃ hoti, kiñca ādāya gacchati;
Kiñcassa anugaṃ hoti, chāyāva anapāyinī.
Tañhi tassa sakaṃ hoti, tañca ādāya gacchati;
Tañcassa anugaṃ hoti, chāyāva anapāyinī.
Puññāni paralokasmiṃ, patiṭṭhā honti pāṇina’’nti.