10.
Sūriyasuttaṃ
91.
Sāvatthinidānaṃ.
Tena kho pana samayena sūriyo devaputto rāhunā asurindena gahito hoti.
Atha kho sūriyo devaputto bhagavantaṃ anussaramāno tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi -
Sambādhapaṭipannosmi, tassa me saraṇaṃ bhavā’’ti.
Atha kho bhagavā sūriyaṃ devaputtaṃ ārabbha rāhuṃ asurindaṃ gāthāhi ajjhabhāsi -
Rāhu sūriyaṃ pamuñcassu, buddhā lokānukampakā.
Verocano maṇḍalī uggatejo;
Mā rāhu gilī caramantalikkhe,
Pajaṃ mamaṃ rāhu pamuñca sūriya’’nti.
Atha kho rāhu asurindo sūriyaṃ devaputtaṃ muñcitvā taramānarūpo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā saṃviggo lomahaṭṭhajāto ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhitaṃ kho rāhuṃ asurindaṃ vepacitti asurindo gāthāya ajjhabhāsi -
Saṃviggarūpo āgamma, kiṃ nu bhītova tiṭṭhasī’’ti.
Buddhagāthābhigītomhi, no ce muñceyya sūriya’’nti.