4.
Sundarikabhāradvājasuttaṃ
Evaṃ me sutaṃ - ekaṃ samayaṃ bhagavā kosalesu viharati sundarikāya nadiyā tīre. Tena kho pana samayena sundarikabhāradvājo brāhmaṇo sundarikāya nadiyā tīre aggiṃ juhati, aggihuttaṃ paricarati. Atha kho sundarikabhāradvājo brāhmaṇo aggiṃ juhitvā aggihuttaṃ paricaritvā uṭṭhāyāsanā samantā catuddisā anuvilokesi - ‘‘ko nu kho imaṃ habyasesaṃ bhuñjeyyā’’ti? Addasā kho sundarikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṃ avidūre aññatarasmiṃ rukkhamūle sasīsaṃ pārutaṃ nisinnaṃ; disvāna vāmena hatthena habyasesaṃ gahetvā dakkhiṇena hatthena kamaṇḍaluṃ gahetvā yena bhagavā tenupasaṅkami.
Atha kho bhagavā sundarikabhāradvājassa brāhmaṇassa padasaddena sīsaṃ vivari. Atha kho sundarikabhāradvājo brāhmaṇo - ‘‘muṇḍo ayaṃ bhavaṃ, muṇḍako ayaṃ bhava’’nti tatova puna nivattitukāmo ahosi. Atha kho sundarikabhāradvājassa brāhmaṇassa etadahosi - ‘‘muṇḍāpi hi idhekacce brāhmaṇā bhavanti, yaṃnūnāhaṃ upasaṅkamitvā jātiṃ puccheyya’’nti. Atha kho sundarikabhāradvājo brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘kiṃjacco bhava’’nti?
Atha kho bhagavā sundarikabhāradvājaṃ brāhmaṇaṃ gāthāhi ajjhabhāsi -
Gottaṃ pariññāya puthujjanānaṃ, akiñcano manta carāmi loke.
Alippamāno idha māṇavehi, akallaṃ maṃ brāhmaṇa pucchasi gottapañhaṃ’’.
Taṃ taṃ sāvittiṃ pucchāmi, tipadaṃ catuvīsatakkharaṃ.
Yaññamakappayiṃsu puthū idha loke.
Yaṃ tādisaṃ vedagumaddasāma;
Tumhādisānañhi adassanena, añño jano bhuñjati pūraḷāsaṃ’’.
Santaṃ vidhūmaṃ anīghaṃ nirāsaṃ, appevidha abhivinde sumedhaṃ’’.
Anusāsatu maṃ bhavaṃ, yattha hutaṃ ijjhate brūhi me taṃ’’.
‘‘Tena hi tvaṃ, brāhmaṇa, odahassu sotaṃ; dhammaṃ te desessāmi -
Nīcākulīnopi munī dhitīmā, ājāniyo hoti hirīnisedho.
Kālena tamhi habyaṃ pavecche, yo brāhmaṇo puññapekkho yajetha.
Kālena tesu habyaṃ pavecche, yo brāhmaṇo puññapekkho yajetha.
Kālena tesu habyaṃ pavecche, yo brāhmaṇo puññapekkho yajetha.
Kālena tesu habyaṃ pavecche, yo brāhmaṇo puññapekkho yajetha.
Parinibbuto udakarahadova sīto, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Anūpalitto idha vā huraṃ vā, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Panuṇṇakodho abhinibbutatto, yo brāhmaṇo sokamalaṃ ahāsi;
Tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Anupādiyāno idha vā huraṃ vā, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Khīṇāsavo antimadehadhārī, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Sa vedagū sabbadhi vippamutto, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Dukkhaṃ pariññāya sakhettavatthuṃ, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Ārammaṇā yassa na santi keci, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Santo upādānakhaye vimutto, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Suddho nidoso vimalo akāco, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Sa ve anejo akhilo akaṅkho, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ.
Sarīrañca antimaṃ dhāreti, patto ca sambodhimanuttaraṃ sivaṃ;
Ettāvatā yakkhassa suddhi, tathāgato arahati pūraḷāsaṃ’’.
Brahmā hi sakkhi paṭigaṇhātu me bhagavā, bhuñjatu me bhagavā pūraḷāsaṃ’’.
485.
Gāthābhigītaṃ panudanti buddhā, dhamme satī brāhmaṇa vuttiresā.
486.
Annena pānena upaṭṭhahassu, khettañhi taṃ puññapekkhassa hoti’’.
Yaṃ yaññakāle pariyesamāno, pappuyya tava sāsanaṃ’’.
Vippamutto ca kāmehi, thinaṃ yassa panūditaṃ.
Muniṃ moneyyasampannaṃ, tādisaṃ yaññamāgataṃ.
Pūjetha annapānena, evaṃ ijjhanti dakkhiṇā.
Āyāgo sabbalokassa, bhoto dinnaṃ mahapphala’’nti.
Atha kho sundarikabhāradvājo brāhmaṇo bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘abhikkantaṃ, bho gotama, abhikkantaṃ, bho gotama! Seyyathāpi, bho gotama, nikkujjitaṃ vā ukkujjeyya, paṭicchannaṃ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṃ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya - cakkhumanto rūpāni dakkhantīti; evamevaṃ bhotā gotamena anekapariyāyena dhammo pakāsito. Esāhaṃ bhavantaṃ gotamaṃ saraṇaṃ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca. Labheyyāhaṃ bhoto gotamassa santike pabbajjaṃ, labheyyaṃ upasampada’’nti. Alattha kho sundarikabhāradvājo brāhmaṇo...pe... arahataṃ ahosīti.
Sundarikabhāradvājasuttaṃ catutthaṃ niṭṭhitaṃ.