2.
Dukkhasuttaṃ
104.
Sāvatthinidānaṃ.
‘‘Dukkhañca vo, bhikkhave, desessāmi dukkhasamudayañca dukkhanirodhañca dukkhanirodhagāminiñca paṭipadaṃ.
Taṃ suṇātha.
Katamañca, bhikkhave, dukkhaṃ?
Pañcupādānakkhandhātissa vacanīyaṃ.
Katame pañca?
Seyyathidaṃ -
rūpupādānakkhandho...pe...
viññāṇupādānakkhandho.
Idaṃ vuccati, bhikkhave, dukkhaṃ.
Katamo ca, bhikkhave, dukkhasamudayo?
Yāyaṃ taṇhā ponobhavikā...pe...
kāmataṇhā, bhavataṇhā, vibhavataṇhā -
ayaṃ vuccati, bhikkhave, dukkhasamudayo.
Katamo ca, bhikkhave, dukkhanirodho?
Yo tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodho cāgo paṭinissaggo mutti anālayo -
ayaṃ vuccati, bhikkhave, dukkhanirodho.
Katamā ca, bhikkhave, dukkhanirodhagāminī paṭipadā?
Ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo.
Seyyathidaṃ -
sammādiṭṭhi...pe...
sammāsamādhi.
Ayaṃ vuccati, bhikkhave, dukkhanirodhagāminī paṭipadā’’ti.
Dutiyaṃ.