8.
Saṃyojaniyasuttaṃ
120.
Sāvatthinidānaṃ.
‘‘Saṃyojaniye ca, bhikkhave, dhamme desessāmī saṃyojanañca.
Taṃ suṇātha.
Katame ca, bhikkhave, saṃyojaniyā dhammā, katamaṃ saṃyojanaṃ?
Rūpaṃ, bhikkhave, saṃyojaniyo dhammo;
yo tattha chandarāgo, taṃ tattha saṃyojanaṃ.
Vedanā...pe...
saññā...
saṅkhārā...
viññāṇaṃ saṃyojaniyo dhammo;
yo tattha chandarāgo, taṃ tattha saṃyojanaṃ.
Ime vuccanti, bhikkhave, saṃyojaniyā dhammā, idaṃ saṃyojana’’nti.
Aṭṭhamaṃ.