7.
Malasuttaṃ
167.
‘‘Tīṇimāni, bhikkhave, malāni.
Katamāni tīṇi?
Rāgo malaṃ, doso malaṃ, moho malaṃ -
imāni kho, bhikkhave, tīṇi malāni.
Imesaṃ kho, bhikkhave, tiṇṇannaṃ malānaṃ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya...pe...
ayaṃ ariyo aṭṭhaṅgiko maggo bhāvetabbo’’ti.
Sattamaṃ.