5.
Sānusuttaṃ
239.
Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Tena kho pana samayena aññatarissā upāsikāya sānu nāma putto yakkhena gahito hoti.
Atha kho sā upāsikā paridevamānā tāyaṃ velāyaṃ imā gāthāyo abhāsi -
Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṃ.
Na tehi yakkhā kīḷanti, iti me arahataṃ sutaṃ;
Sā dāni ajja passāmi, yakkhā kīḷanti sānunā’’ti.
Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṃ;
Uposathaṃ upavasanti, brahmacariyaṃ caranti ye.
Sānuṃ pabuddhaṃ vajjāsi, yakkhānaṃ vacanaṃ idaṃ;
Mākāsi pāpakaṃ kammaṃ, āvi vā yadi vā raho.
Na te dukkhā pamutyatthi, uppaccāpi palāyato’’ti.
Jīvantaṃ amma passantī, kasmā maṃ amma rodasī’’ti.
Yo ca kāme cajitvāna, punarāgacchate idha;
Taṃ vāpi putta rodanti, puna jīvaṃ mato hi so.
Narakā ubbhato tāta, narakaṃ patitumicchasi.
Ādittā nīhataṃ bhaṇḍaṃ, puna ḍayhitumicchasī’’ti.