3.
Sambarimāyāsuttaṃ
269.
Sāvatthiyaṃ...pe...
bhagavā etadavoca -
‘‘bhūtapubbaṃ, bhikkhave, vepacitti asurindo ābādhiko ahosi dukkhito bāḷhagilāno.
Atha kho bhikkhave, sakko devānamindo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami gilānapucchako.
Addasā kho, bhikkhave, vepacitti asurindo sakkaṃ devānamindaṃ dūratova āgacchantaṃ.
Disvāna sakkaṃ devānamindaṃ etadavoca -
‘tikiccha maṃ devānamindā’ti.
‘Vācehi maṃ, vepacitti, sambarimāya’nti.
‘Na tāvāhaṃ vācemi, yāvāhaṃ, mārisa, asure paṭipucchāmī’’’ti.
‘‘Atha kho, bhikkhave, vepacitti asurindo asure paṭipucchi -
‘vācemahaṃ, mārisā, sakkaṃ devānamindaṃ sambarimāya’nti?
‘Mā kho tvaṃ, mārisa, vācesi sakkaṃ devānamindaṃ sambarimāya’’’nti.
Atha kho, bhikkhave, vepacitti asurindo sakkaṃ devānamindaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Upeti nirayaṃ ghoraṃ, sambarova sataṃ sama’’nti.