6.
Dhammacariyasuttaṃ
Dhammacariyaṃ brahmacariyaṃ, etadāhu vasuttamaṃ;
Pabbajitopi ce hoti, agārā anagāriyaṃ.
So ce mukharajātiko, vihesābhirato mago;
Jīvitaṃ tassa pāpiyo, rajaṃ vaḍḍheti attano.
Kalahābhirato bhikkhu, mohadhammena āvuto;
Akkhātampi na jānāti, dhammaṃ buddhena desitaṃ.
Vihesaṃ bhāvitattānaṃ, avijjāya purakkhato;
Saṃkilesaṃ na jānāti, maggaṃ nirayagāminaṃ.
Vinipātaṃ samāpanno, gabbhā gabbhaṃ tamā tamaṃ;
Sa ve tādisako bhikkhu, pecca dukkhaṃ nigacchati.
Gūthakūpo yathā assa, sampuṇṇo gaṇavassiko;
Yo ca evarūpo assa, dubbisodho hi sāṅgaṇo.
Yaṃ evarūpaṃ jānātha, bhikkhavo gehanissitaṃ;
Pāpicchaṃ pāpasaṅkappaṃ, pāpaācāragocaraṃ.
Sabbe samaggā hutvāna, abhinibbajjiyātha naṃ;
Kāraṇḍavaṃ niddhamatha, kasambuṃ apakassatha.
Tato palāpe vāhetha, assamaṇe samaṇamānine;
Niddhamitvāna pāpicche, pāpaācāragocare.
Suddhā suddhehi saṃvāsaṃ, kappayavho patissatā;
Tato samaggā nipakā, dukkhassantaṃ karissathāti.
Dhammacariyasuttaṃ chaṭṭhaṃ niṭṭhitaṃ.