2.
Samudayasuttaṃ
408.
‘‘Catunnaṃ, bhikkhave, satipaṭṭhānānaṃ samudayañca atthaṅgamañca desessāmi.
Taṃ suṇātha.
Ko ca, bhikkhave, kāyassa samudayo?
Āhārasamudayā kāyassa samudayo;
āhāranirodhā kāyassa atthaṅgamo.
Phassasamudayā vedanānaṃ samudayo;
phassanirodhā vedanānaṃ atthaṅgamo.
Nāmarūpasamudayā cittassa samudayo;
nāmarūpanirodhā cittassa atthaṅgamo.
Manasikārasamudayā dhammānaṃ samudayo;
manasikāranirodhā dhammānaṃ atthaṅgamo’’ti.
Dutiyaṃ.