12.
Nigrodhakappasuttaṃ
Evaṃ me sutaṃ - ekaṃ samayaṃ bhagavā āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye. Tena kho pana samayena āyasmato vaṅgīsassa upajjhāyo nigrodhakappo nāma thero aggāḷave cetiye aciraparinibbuto hoti. Atha kho āyasmato vaṅgīsassa rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi - ‘‘parinibbuto nu kho me upajjhāyo udāhu no parinibbuto’’ti? Atha kho āyasmā vaṅgīso sāyanhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhito yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā vaṅgīso bhagavantaṃ etadavoca - ‘‘idha mayhaṃ, bhante, rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi - ‘parinibbuto nu kho me upajjhāyo, udāhu no parinabbuto’’’ti. Atha kho āyasmā vaṅgīso uṭṭhāyāsanā ekaṃsaṃ cīvaraṃ katvā yena bhagavā tenañjaliṃ paṇāmetvā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Aggāḷave kālamakāsi bhikkhu, ñāto yasassī abhinibbutatto.
So taṃ namassaṃ acari mutyapekkho, āraddhavīriyo daḷhadhammadassī.
Samavaṭṭhitā no savanāya sotā, tuvaṃ no satthā tvamanuttarosi.
Majjheva no bhāsa samantacakkhu, sakkova devāna sahassanetto.
Tathāgataṃ patvā na te bhavanti, cakkhuñhi etaṃ paramaṃ narānaṃ.
Tamovassa nivuto sabbaloko, na jotimantopi narā tapeyyuṃ.
Vipassinaṃ jānamupāgamumhā, parisāsu no āvikarohi kappaṃ.
Bindussarena suvikappitena, sabbeva te ujjugatā suṇoma.
Na kāmakāro hi puthujjanānaṃ, saṅkheyyakāro ca tathāgatānaṃ.
Ayamañjalī pacchimo suppaṇāmito, mā mohayī jānamanomapañña.
Vāriṃ yathā ghammani ghammatatto, vācābhikaṅkhāmi sutaṃ pavassa.
Nibbāyi so ādu saupādiseso, yathā vimutto ahu taṃ suṇoma’’.
Kaṇhassa sotaṃ dīgharattānusayitaṃ;
Atāri jātiṃ maraṇaṃ asesaṃ,’’
Iccabravī bhagavā pañcaseṭṭho.
Amoghaṃ kira me puṭṭhaṃ, na maṃ vañcesi brāhmaṇo.
Acchidā maccuno jālaṃ, tataṃ māyāvino daḷhaṃ.
Accagā vata kappāyano, maccudheyyaṃ suduttara’’nti.
Nigrodhakappasuttaṃ dvādasamaṃ niṭṭhitaṃ.