3.
Āsavasuttaṃ
163.
‘‘Tayome, bhikkhave, āsavā.
Katame tayo?
Kāmāsavo, bhavāsavo, avijjāsavo -
ime kho, bhikkhave, tayo āsavā.
Imesaṃ kho, bhikkhave, tiṇṇannaṃ āsavānaṃ abhiññāya pariññāya parikkhayāya pahānāya...pe...
ayaṃ ariyo aṭṭhaṅgiko maggo bhāvetabbo’’ti.
Tatiyaṃ.