5.
Ujjhānasaññisuttaṃ
35.
Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho sambahulā ujjhānasaññikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu;
upasaṅkamitvā vehāsaṃ aṭṭhaṃsu.
Vehāsaṃ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṃ gāthaṃ abhāsi -
Nikacca kitavasseva, bhuttaṃ theyyena tassa taṃ.
Akarontaṃ bhāsamānānaṃ, parijānanti paṇḍitā’’ti.
Anukkamitave sakkā, yāyaṃ paṭipadā daḷhā;
Yāya dhīrā pamuccanti, jhāyino mārabandhanā.
Aññāya nibbutā dhīrā, tiṇṇā loke visattika’’nti.
Atha kho tā devatāyo pathaviyaṃ patiṭṭhahitvā bhagavato pādesu sirasā nipatitvā bhagavantaṃ etadavocuṃ - ‘‘accayo no, bhante, accagamā yathābālaṃ yathāmūḷhaṃ yathāakusalaṃ, yā mayaṃ bhagavantaṃ āsādetabbaṃ amaññimhā. Tāsaṃ no, bhante, bhagavā accayaṃ accayato paṭiggaṇhātu āyatiṃ saṃvarāyā’’ti. Atha kho bhagavā sitaṃ pātvākāsi. Atha kho tā devatāyo bhiyyosomattāya ujjhāyantiyo vehāsaṃ abbhuggañchuṃ. Ekā devatā bhagavato santike imaṃ gāthaṃ abhāsi -
Kopantaro dosagaru, sa veraṃ paṭimuñcatī’’ti.
Verāni na ca sammeyyuṃ, kenīdha kusalo siyā’’ti.
Ko na sammohamāpādi, ko ca dhīro sadā sato’’ti.
Tassaccayā na vijjanti, tassa natthi apāgataṃ;
So na sammohamāpādi, sova dhīro sadā sato’’ti.
Kopantaro dosagaru, sa veraṃ paṭimuñcati;
Taṃ veraṃ nābhinandāmi, paṭiggaṇhāmi voccaya’’nti.