9.
Satthāravandanāsuttaṃ
265.
Sāvatthiyaṃ jetavane.
‘‘Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, sakko devānamindo mātaliṃ saṅgāhakaṃ āmantesi -
‘yojehi, samma mātali, sahassayuttaṃ ājaññarathaṃ, uyyānabhūmiṃ gacchāma subhūmiṃ dassanāyā’ti.
‘Evaṃ bhaddantavā’ti kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkassa devānamindassa paṭissutvā sahassayuttaṃ ājaññarathaṃ yojetvā sakkassa devānamindassa paṭivedesi -
‘yutto kho te, mārisa, sahassayutto ājaññaratho.
Yassa dāni kālaṃ maññasī’’’ti.
Atha kho, bhikkhave, sakko devānamindo vejayantapāsādā orohanto añjaliṃ katvā sudaṃ bhagavantaṃ namassati.
Atha kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkaṃ devānamindaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Atha ko nāma so yakkho, yaṃ tvaṃ sakka namassasī’’ti.
Anomanāmaṃ satthāraṃ, taṃ namassāmi mātali.
Khīṇāsavā arahanto, te namassāmi mātali.
Sekkhā apacayārāmā, appamattānusikkhare;
Te namassāmi mātalī’’ti.
Ahampi te namassāmi, ye namassasi vāsavā’’ti.
Bhagavantaṃ namassitvā, pamukho rathamāruhī’’ti.