11.
Anupubbanirodhasuttaṃ
31.
‘‘Navayime, bhikkhave, anupubbanirodhā.
Katame nava?
Paṭhamaṃ jhānaṃ samāpannassa kāmasaññā niruddhā hoti;
dutiyaṃ jhānaṃ samāpannassa vitakkavicārā niruddhā honti;
tatiyaṃ jhānaṃ samāpannassa pīti niruddhā hoti;
catutthaṃ jhānaṃ samāpannassa assāsapassāsā niruddhā honti;
ākāsānañcāyatanaṃ samāpannassa rūpasaññā niruddhā hoti;
viññāṇañcāyatanaṃ samāpannassa ākāsānañcāyatanasaññā niruddhā hoti;
ākiñcaññāyatanaṃ samāpannassa viññāṇañcāyatanasaññā niruddhā hoti;
nevasaññānāsaññāyatanaṃ samāpannassa ākiñcaññāyatanasaññā niruddhā hoti;
saññāvedayitanirodhaṃ samāpannassa saññā ca vedanā ca niruddhā honti.
Ime kho, bhikkhave, nava anupubbanirodhā’’ti.
Ekādasamaṃ.