3.
Bhayasuttaṃ
23.
‘‘‘Bhaya’nti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ;
‘dukkha’nti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ;
‘rogo’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ;
‘gaṇḍo’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ;
‘saṅgo’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ;
‘paṅko’ti, bhikkhave, kāmānametaṃ adhivacanaṃ.
‘‘Kasmā ca, bhikkhave, ‘bhaya’nti kāmānametaṃ adhivacanaṃ? Kāmarāgarattāyaṃ, bhikkhave, chandarāgavinibaddho diṭṭhadhammikāpi bhayā na parimuccati, samparāyikāpi bhayā na parimuccati, tasmā ‘bhaya’nti kāmānametaṃ adhivacanaṃ. Kasmā ca, bhikkhave, dukkhanti...pe... rogoti... gaṇḍoti... saṅgoti... paṅkoti kāmānametaṃ adhivacanaṃ? Kāmarāgarattāyaṃ, bhikkhave, chandarāgavinibaddho diṭṭhadhammikāpi paṅkā na parimuccati, samparāyikāpi paṅkā na parimuccati, tasmā ‘paṅko’ti kāmānametaṃ adhivacana’’nti.
Ete kāmā pavuccanti, yattha satto puthujjano.
Anupādā vimuccanti, jātimaraṇasaṅkhaye.
Sabbaverabhayātītā, sabbadukkhaṃ upaccagu’’nti. tatiyaṃ;