10.
Devadattasuttaṃ
89.
Vuttañhetaṃ bhagavatā, vuttamarahatāti me sutaṃ -
‘‘Tīhi, bhikkhave, asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho. Katamehi tīhi? Pāpicchatāya, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho. Pāpamittatāya, bhikkhave, abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho. Sati kho pana uttarikaraṇīye oramattakena visesādhigamena antarā vosānaṃ āpādi. Imehi kho, bhikkhave, tīhi asaddhammehi abhibhūto pariyādinnacitto devadatto āpāyiko nerayiko kappaṭṭho atekiccho’’ti. Etamatthaṃ bhagavā avoca. Tatthetaṃ iti vuccati -
Tadamināpi jānātha, pāpicchānaṃ yathā gati.
Jalaṃva yasasā aṭṭhā, devadattoti vissuto.
Avīcinirayaṃ patto, catudvāraṃ bhayānakaṃ.
Tameva pāpaṃ phusati, duṭṭhacittaṃ anādaraṃ.
Na so tena padūseyya, bhesmā hi udadhi mahā.
Sammaggataṃ santacittaṃ, vādo tamhi na rūhati.
Yassa maggānugo bhikkhu, khayaṃ dukkhassa pāpuṇe’’ti.
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti. Dasamaṃ.