1.
Oghataraṇasuttaṃ
1.
Evaṃ me sutaṃ -
ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṃ jetavanaṃ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami;
upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi.
Ekamantaṃ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṃ etadavoca -
‘‘‘kathaṃ nu tvaṃ, mārisa, oghamatarī’ti?
‘Appatiṭṭhaṃ khvāhaṃ, āvuso, anāyūhaṃ oghamatari’nti.
‘Yathā kathaṃ pana tvaṃ, mārisa, appatiṭṭhaṃ anāyūhaṃ oghamatarī’ti?
‘Yadākhvāhaṃ, āvuso, santiṭṭhāmi tadāssu saṃsīdāmi;
yadākhvāhaṃ, āvuso, āyūhāmi tadāssu nibbuyhāmi.
Evaṃ khvāhaṃ, āvuso, appatiṭṭhaṃ anāyūhaṃ oghamatari’’’nti.
Appatiṭṭhaṃ anāyūhaṃ, tiṇṇaṃ loke visattika’’nti. -
Idamavoca sā devatā. Samanuñño satthā ahosi. Atha kho sā devatā - ‘‘samanuñño me satthā’’ti bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā tatthevantaradhāyīti.