7.
Brāhmaṇadhammikasuttaṃ
Evaṃ me sutaṃ - ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho sambahulā kosalakā brāhmaṇamahāsālā jiṇṇā vuḍḍhā mahallakā addhagatā vayoanuppattā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodiṃsu. Sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho te brāhmaṇamahāsālā bhagavantaṃ etadavocuṃ - ‘‘sandissanti nu kho, bho gotama, etarahi brāhmaṇā porāṇānaṃ brāhmaṇānaṃ brāhmaṇadhamme’’ti? ‘‘Na kho, brāhmaṇā, sandissanti etarahi brāhmaṇā porāṇānaṃ brāhmaṇānaṃ brāhmaṇadhamme’’ti. ‘‘Sādhu no bhavaṃ gotamo porāṇānaṃ brāhmaṇānaṃ brāhmaṇadhammaṃ bhāsatu, sace bhoto gotamassa agarū’’ti. ‘‘Tena hi, brāhmaṇā, suṇātha, sādhukaṃ manasi karotha, bhāsissāmī’’ti. ‘‘Evaṃ, bho’’ti kho te brāhmaṇamahāsālā bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca -
287.
Pañca kāmaguṇe hitvā, attadatthamacārisuṃ.
288.
Sajjhāyadhanadhaññāsuṃ, brahmaṃ nidhimapālayuṃ.
289.
Saddhāpakatamesānaṃ, dātave tadamaññisuṃ.
290.
Phītā janapadā raṭṭhā, te namassiṃsu brāhmaṇe.
291.
Na ne koci nivāresi, kuladvāresu sabbaso.
292.
Vijjācaraṇapariyeṭṭhiṃ, acaruṃ brāhmaṇā pure.
293.
Sampiyeneva saṃvāsaṃ, saṅgantvā samarocayuṃ.
294.
Antarā methunaṃ dhammaṃ, nāssu gacchanti brāhmaṇā.
295.
Soraccaṃ avihiṃsañca, khantiñcāpi avaṇṇayuṃ.
296.
Sa vāpi methunaṃ dhammaṃ, supinantepi nāgamā.
297.
Brahmacariyañca sīlañca, khantiñcāpi avaṇṇayuṃ.
298.
Dhammena samodhānetvā, tato yaññamakappayuṃ.
299.
Yathā mātā pitā bhātā, aññe vāpi ca ñātakā;
Gāvo no paramā mittā, yāsu jāyanti osadhā.
300.
Etamatthavasaṃ ñatvā, nāssu gāvo haniṃsu te.
301.
Brāhmaṇā sehi dhammehi, kiccākiccesu ussukā;
Yāva loke avattiṃsu, sukhamedhitthayaṃ pajā.
302.
Rājino ca viyākāraṃ, nāriyo samalaṅkatā.
303.
Nivesane nivese ca, vibhatte bhāgaso mite.
304.
Uḷāraṃ mānusaṃ bhogaṃ, abhijjhāyiṃsu brāhmaṇā.
305.
Pahūtadhanadhaññosi, yajassu bahu te vittaṃ;
Yajassu bahu te dhanaṃ.
306.
Assamedhaṃ purisamedhaṃ, sammāpāsaṃ vājapeyyaṃ niraggaḷaṃ;
Ete yāge yajitvāna, brāhmaṇānamadā dhanaṃ.
307.
Rathe cājaññasaṃyutte, sukate cittasibbane.
308.
Nānādhaññassa pūretvā, brāhmaṇānamadā dhanaṃ.
309.
Tesaṃ icchāvatiṇṇānaṃ, bhiyyo taṇhā pavaḍḍhatha;
Te tattha mante ganthetvā, okkākaṃ punamupāgamuṃ.
310.
Evaṃ gāvo manussānaṃ, parikkhāro so hi pāṇinaṃ;
Yajassu bahu te vittaṃ, yajassu bahu te dhanaṃ.
311.
Nekā satasahassiyo, gāvo yaññe aghātayi.
312.
Gāvo eḷakasamānā, soratā kumbhadūhanā;
Tā visāṇe gahetvāna, rājā satthena ghātayi.
313.
Adhammo iti pakkanduṃ, yaṃ satthaṃ nipatī gave.
314.
Pasūnañca samārambhā, aṭṭhānavutimāgamuṃ.
315.
Adūsikāyo haññanti, dhammā dhaṃsanti yājakā.
316.
Yattha edisakaṃ passati, yājakaṃ garahatī jano.
317.
Puthū vibhinnā khattiyā, patiṃ bhariyāvamaññatha.
318.
Jātivādaṃ niraṃkatvā, kāmānaṃ vasamanvagu’’nti.
Evaṃ vutte, te brāhmaṇamahāsālā bhagavantaṃ etadavocuṃ - ‘‘abhikkantaṃ, bho gotama...pe... upāsake no bhavaṃ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupete saraṇaṃ gate’’ti.
Brāhmaṇadhammikasuttaṃ sattamaṃ niṭṭhitaṃ.