1.
Paṭilābhasuttaṃ
481.
‘‘Pañcimāni, bhikkhave, indriyāni.
Katamāni pañca?
Saddhindriyaṃ...pe...
paññindriyaṃ...pe...
Katamañca, bhikkhave, saddhindriyaṃ?
Idha, bhikkhave, ariyasāvako saddho hoti, saddahati tathāgatassa bodhiṃ -
‘itipi so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā’ti -
idaṃ vuccati, bhikkhave, saddhindriyaṃ.
‘‘Katamañca, bhikkhave, vīriyindriyaṃ? Yaṃ kho, bhikkhave, cattāro sammappadhāne ārabbha vīriyaṃ paṭilabhati - idaṃ vuccati, bhikkhave, vīriyindriyaṃ.
‘‘Katamañca, bhikkhave, satindriyaṃ? Yaṃ kho, bhikkhave, cattāro satipaṭṭhāne ārabbha satiṃ paṭilabhati - idaṃ vuccati, bhikkhave, satindriyaṃ.
‘‘Katamañca, bhikkhave, samādhindriyaṃ? Idha, bhikkhave, ariyasāvako vossaggārammaṇaṃ karitvā labhati samādhiṃ, labhati cittassa ekaggataṃ - idaṃ vuccati, bhikkhave, samādhindriyaṃ.
‘‘Katamañca, bhikkhave, paññindriyaṃ? Idha, bhikkhave, ariyasāvako paññavā hoti udayatthagāminiyā paññāya samannāgato ariyāya nibbedhikāya sammā dukkhakkhayagāminiyā - idaṃ vuccati, bhikkhave, paññindriyaṃ. Imāni kho, bhikkhave, pañcindriyānī’’ti. Paṭhamaṃ.