1.
Tapokammasuttaṃ
137.
Evaṃ me sutaṃ -
ekaṃ samayaṃ bhagavā uruvelāyaṃ viharati najjā nerañjarāya tīre ajapālanigrodhamūle paṭhamābhisambuddho.
Atha kho bhagavato rahogatassa paṭisallīnassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi -
‘‘mutto vatamhi tāya dukkarakārikāya.
Sādhu mutto vatamhi tāya anatthasaṃhitāya dukkarakārikāya.
Sādhu vatamhi mutto bodhiṃ samajjhaga’’nti.
Atha kho māro pāpimā bhagavato cetasā cetoparivitakkamaññāya yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Asuddho maññasi suddho, suddhimaggā aparaddho’’ ti.
Atha kho bhagavā ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi ajjhabhāsi -
Sabbaṃ natthāvahaṃ hoti, phiyārittaṃva dhammani.
Pattosmi paramaṃ suddhiṃ, nihato tvamasi antakā’’ti.
Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ bhagavā, jānāti maṃ sugato’’ti, dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.