4.
Ānandasuttaṃ
212.
Ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho āyasmā ānando pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi āyasmatā vaṅgīsena pacchāsamaṇena.
Tena kho pana samayena āyasmato vaṅgīsassa anabhirati uppannā hoti, rāgo cittaṃ anuddhaṃseti.
Atha kho āyasmā vaṅgīso āyasmantaṃ ānandaṃ gāthāya ajjhabhāsi -
Sādhu nibbāpanaṃ brūhi, anukampāya gotamā’’ti.
Nimittaṃ parivajjehi, subhaṃ rāgūpasaṃhitaṃ.
Nibbāpehi mahārāgaṃ, mā ḍayhittho punappunaṃ.
Sati kāyagatā tyatthu, nibbidābahulo bhava.
Tato mānābhisamayā, upasanto carissasī’’ti.