10.
Khandhasuttaṃ
197.
Sāvatthiyaṃ viharati...pe...
‘‘taṃ kiṃ maññasi, rāhula, rūpaṃ niccaṃ vā aniccaṃ vā’’ti?
‘‘Aniccaṃ, bhante’’...pe...
‘‘vedanā...pe...
saññā...
saṅkhārā...
viññāṇaṃ niccaṃ vā aniccaṃ vā’’ti?
‘‘Aniccaṃ, bhante’’...pe...
‘‘evaṃ passaṃ, rāhula, sutavā ariyasāvako rūpasmimpi nibbindati...pe...
vedanāyapi nibbindati...
saññāyapi nibbindati...
saṅkhāresupi nibbindati...
viññāṇasmimpi nibbindati;
nibbindaṃ virajjati;
virāgā vimuccati;
vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti.
‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti.
Dasamaṃ.