7.
Appamādasuttaṃ
128.
Sāvatthinidānaṃ.
Ekamantaṃ nisīdi.
Ekamantaṃ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṃ etadavoca -
‘‘atthi nu kho, bhante, eko dhammo yo ubho atthe samadhiggayha tiṭṭhati -
diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcā’’ti?
‘‘Atthi kho, mahārāja, eko dhammo yo ubho atthe samadhiggayha tiṭṭhati - diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcā’’ti.
‘‘Katamo pana, bhante, eko dhammo, yo ubho atthe samadhiggayha tiṭṭhati - diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcā’’ti?
‘‘Appamādo kho, mahārāja, eko dhammo, yo ubho atthe samadhiggayha tiṭṭhati - diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcāti. Seyyathāpi, mahārāja, yāni kānici jaṅgalānaṃ pāṇānaṃ padajātāni, sabbāni tāni hatthipade samodhānaṃ gacchanti, hatthipadaṃ tesaṃ aggamakkhāyati - yadidaṃ mahantattena; evameva kho, mahārāja, appamādo eko dhammo, yo ubho atthe samadhiggayha tiṭṭhati - diṭṭhadhammikañceva atthaṃ samparāyikañcā’’ti. Idamavoca...pe...
Ratiyo patthayantena, uḷārā aparāparā.
Appamatto ubho atthe, adhiggaṇhāti paṇḍito.
Atthābhisamayā dhīro, paṇḍitoti pavuccatī’’ti.