5.
Η ομιλία για τη στάμνα
153.
«Όπως, μοναχοί, μια στάμνα αναποδογυρισμένη αδειάζει πράγματι το νερό, δεν το ξαναδέχεται μέσα·
ακριβώς έτσι, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, αδειάζει πράγματι τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, δεν τις ξαναδέχεται μέσα.
Και πώς, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, αδειάζει πράγματι τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, δεν τις ξαναδέχεται μέσα;
Εδώ, μοναχοί, ένας μοναχός αναπτύσσει την ορθή άποψη, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ...
αναπτύσσει την ορθή αυτοσυγκέντρωση, βασισμένη στην αποστασιοποίηση, βασισμένη στο μη πάθος, βασισμένη στην παύση, ωριμάζουσα στην αποδέσμευση... κ.λπ...
Έτσι λοιπόν, μοναχοί, ένας μοναχός που αναπτύσσει την ευγενή οκταμελή οδό, που καλλιεργεί την ευγενή οκταμελή οδό, αδειάζει πράγματι τις κακές φαύλες νοητικές καταστάσεις, δεν τις ξαναδέχεται μέσα».
Πέμπτο.