1.
Η ομιλία για την εξάλειψη της απόλαυσης στο εσωτερικό
156.
«Πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει το μάτι που είναι παροδικό ως παροδικό· αυτή είναι η ορθή άποψή του.
Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους·
με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη... κ.λπ...
πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει τη γλώσσα που είναι παροδική ως παροδική· αυτή είναι η ορθή άποψή του.
Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους·
με την εξάλειψη του πάθους... κ.λπ...
η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη... κ.λπ...
πράγματι, μοναχοί, ένας μοναχός βλέπει τον νου που είναι παροδικός ως παροδικό· αυτή είναι η ορθή άποψή του.
Βλέποντας ορθά, αποστρέφεται.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης υπάρχει εξάλειψη του πάθους·
με την εξάλειψη του πάθους υπάρχει εξάλειψη της απόλαυσης.
Με την εξάλειψη της απόλαυσης και του πάθους, η συνείδηση ονομάζεται καλά απελευθερωμένη.»
Πρώτο.