3.
Η ομιλία για το κατάλληλο για τη Νιμπάνα μέσω του πόνου
148.
«Θα σας διδάξω, μοναχοί, την πρακτική κατάλληλη για το Νιμπάνα.
Ακούστε το... κ.λπ...
Και ποια είναι, μοναχοί, αυτή η πρακτική κατάλληλη για το Νιμπάνα;
Εδώ, μοναχοί, βλέπει ότι το μάτι είναι υπαρξιακός πόνος, βλέπει ότι οι υλικές μορφές είναι υπαρξιακός πόνος, βλέπει ότι η οφθαλμική συνείδηση είναι υπαρξιακός πόνος, βλέπει ότι η οφθαλμική επαφή είναι υπαρξιακός πόνος, ό,τι εγείρεται με την οφθαλμική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό βλέπει ως υπαρξιακό πόνο... κ.λπ...
βλέπει ότι η γλώσσα είναι υπαρξιακός πόνος... κ.λπ...
βλέπει ότι ο νους είναι υπαρξιακός πόνος, βλέπει ότι τα νοητικά φαινόμενα είναι υπαρξιακός πόνος, βλέπει ότι η νοητική συνείδηση είναι υπαρξιακός πόνος, βλέπει ότι η νοητική επαφή είναι υπαρξιακός πόνος, ό,τι εγείρεται με τη νοητική επαφή ως συνθήκη, αίσθημα είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο είτε ούτε-δυσάρεστο-ούτε-ευχάριστο, και αυτό βλέπει ως υπαρξιακό πόνο.
Αυτή είναι, μοναχοί, η πρακτική κατάλληλη για το Νιμπάνα».
Τρίτη.