6.
Η δεύτερη ομιλία για το μη δικό σας
139.
«Ό,τι, μοναχοί, δεν είναι δικό σας, αυτό εγκαταλείψτε.
Αυτό που έχει εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Και τι, μοναχοί, δεν είναι δικό σας;
Οι υλικές μορφές, μοναχοί, δεν είναι δικές σας·
αυτές εγκαταλείψτε.
Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Οι ήχοι...
οι οσμές...
οι γεύσεις...
τα απτά αντικείμενα...
τα νοητικά φαινόμενα δεν είναι δικά σας·
αυτές εγκαταλείψτε.
Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία.
Όπως, μοναχοί, ό,τι υπάρχει σε αυτό το άλσος του Τζέτα... κ.λπ...
ακριβώς έτσι, μοναχοί, οι υλικές μορφές δεν είναι δικές σας·
αυτές εγκαταλείψτε.
Αυτές που έχουν εγκαταλειφθεί από εσάς θα είναι προς ευημερία και ευτυχία».
Έκτο.