14.
Η ομιλία για τον παρατηρούντα τον μη-εαυτό
149.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
«Για έναν γιο καλής οικογένειας που αναχώρησε με πίστη, μοναχοί, αυτή είναι η φυσική συμπεριφορά -
να διαμένει παρατηρώντας τον μη-εαυτό στην ύλη.
Στο αίσθημα...
στην αντίληψη...
στις δραστηριότητες...
να διαμένει παρατηρώντας τον μη-εαυτό στη συνείδηση.
Διαμένοντας παρατηρώντας τον μη-εαυτό, στο αίσθημα...
στην αντίληψη...
στις δραστηριότητες...
διαμένοντας παρατηρώντας τον μη-εαυτό στη συνείδηση, κατανοεί πλήρως την ύλη, το αίσθημα... κ.λπ...
την αντίληψη...
τις δραστηριότητες...
κατανοεί πλήρως τη συνείδηση.
Αυτός κατανοώντας πλήρως την ύλη, κατανοώντας πλήρως το αίσθημα, κατανοώντας πλήρως την αντίληψη, κατανοώντας πλήρως τις δραστηριότητες, κατανοώντας πλήρως τη συνείδηση, απελευθερώνεται από την ύλη, απελευθερώνεται από το αίσθημα, απελευθερώνεται από την αντίληψη, απελευθερώνεται από τις δραστηριότητες, απελευθερώνεται από τη συνείδηση, απελευθερώνεται από τη γέννηση, από το γήρας, από τον θάνατο, από τις λύπες, από τους θρήνους, από τον πόνο, από τη δυσαρέσκεια, από το άγχος·
λέω ότι 'απελευθερώνεται από τον πόνο'».
Δέκατο τέταρτο.