6.
Η ομιλία για αυτόν χωρίς κεφάλι
217.
«Εδώ εγώ, φίλε, κατεβαίνοντας από το όρος Γκιτζτζακούτα, είδα ένα ακέφαλο κορμί να πηγαίνει στον αέρα.
Στο στήθος του υπήρχαν τα μάτια και το στόμα.
Και γύπες και κοράκια και γεράκια, ακολουθώντας το ξανά και ξανά, το ράμφιζαν, το ξέσκιζαν.
Αυτός έβγαζε κραυγές πόνου... κ.λπ...
Αυτό το ον, μοναχοί, σε αυτό ακριβώς το Ρατζάγκαχα ήταν δήμιος κλεφτών ονόματι Χάρικα... κ.λπ...
Έκτο.