4.
Η ομιλία για τη δυσειδή γυναίκα
215.
«Εδώ εγώ, φίλε, κατεβαίνοντας από το όρος Γκιτζτζακούτα, είδα μια γυναίκα δύσοσμη, άσχημη, να πηγαίνει στον αέρα.
Και γύπες και κοράκια και γεράκια, ακολουθώντας το ξανά και ξανά, το ράμφιζαν, το ξέσκιζαν.
Αυτό έβγαζε κραυγές πόνου... κ.λπ...
Αυτή η γυναίκα, μοναχοί, σε αυτό ακριβώς το Ρατζάγκαχα ήταν μάντισσα... κ.λπ...
Τέταρτο.