1.
Η ομιλία για τη θανάτωση
267.
Στη Σαβάτθι, στο άλσος του Τζέτα.
Τότε ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Καθώς στεκόταν στο πλάι, ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
«Τι αφού κόψει κοιμάται ευτυχισμένος, τι αφού κόψει δεν θλίβεται;
Ποιου ενός πράγματος τη θανάτωση εγκρίνεις, Γκόταμα;»
«Την οργή αφού κόψει κοιμάται ευτυχισμένος, την οργή αφού κόψει δεν θλίβεται·
της οργής με τη δηλητηριώδη ρίζα, με τη γλυκιά κορυφή, Βασάβα·
τη θανάτωση οι ευγενείς επαινούν, διότι αφού την κόψει δεν θλίβεται».