10.
Η ομιλία για τη δεύτερη κόρη του Παντζούννα
40.
Έτσι έχω ακούσει -
Κάποτε ο Ευλογημένος διέμενε στη Βεσάλι, στο Μεγάλο Δάσος, στην Αίθουσα με το Αετωματικό Στέγαστρο.
Τότε η Τσουλακοκανάντα, κόρη του Πατζούννα, αφού η νύχτα είχε προχωρήσει, με εξαιρετική ομορφιά, φωτίζοντας ολόκληρο το Μεγάλο Δάσος, πλησίασε τον Ευλογημένο·
αφού πλησίασε, απέδωσε σεβασμό στον Ευλογημένο και στάθηκε στο πλάι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα, η Τσουλακοκανάντα, κόρη του Πατζούννα, είπε αυτούς τους στίχους κοντά στον Ευλογημένο:
προσκυνώντας τον Βούδα και τη Διδασκαλία, είπε αυτούς τους στίχους γεμάτους νόημα.
θα πω συνοπτικά το νόημα, όσο έχω κατανοήσει με τον νου.
ή με το σώμα οτιδήποτε σε ολόκληρο τον κόσμο·
εγκαταλείποντας τις ηδονές, μνήμων και ενσυνείδητος,
να μην ακολουθεί τον πόνο που συνδέεται με το ανώφελο».