10.
Η ομιλία για το δάσος
10.
Προέλευση στη Σαβάττχι.
Στεκόμενη στο πλάι, εκείνη η θεότητα απευθύνθηκε στον Ευλογημένο με στίχο:
«Αυτών που διαμένουν στο δάσος, ειρηνικών, ασκούμενων στην άγια ζωή·
αυτών που τρώνε ένα γεύμα, με τι η ομορφιά τους λάμπει;»
«Δεν θρηνούν για το παρελθόν, δεν λαχταρούν το μέλλον·
συντηρούνται με το παρόν, γι' αυτό η ομορφιά τους λάμπει».
«Με τη λαχτάρα για το μέλλον, με τον θρήνο για το παρελθόν·
με αυτά οι ανόητοι μαραίνονται, όπως πράσινο καλάμι κομμένο».
Το κεφάλαιο του καλαμιού είναι το πρώτο.
Αυτή είναι η σύνοψή του -
Νοητική πλημμύρα, απελευθέρωση, αυτό που οδηγεί, περνούν, πόσα έκοψε και·
εγρήγορση, αυτοί που δεν κατανόησαν, αυτοί που ξέχασαν εντελώς, αυτός που επιθυμεί αλαζονεία·
το δάσος είναι το δέκατο, γι' αυτό λέγεται το κεφάλαιο.