5.
Η ομιλία για το απόστημα
15.
«Όπως, μοναχοί, ένα απόστημα πολλών ετών.
Αυτό το απόστημα θα είχε εννέα στόμια πληγών, εννέα ανοίγματα που δεν έχουν ανοιχτεί με κάτι.
Από αυτό ό,τι κι αν έσταζε -
ακαθαρσία θα έσταζε, δυσοσμία θα έσταζε, αηδία θα έσταζε·
ό,τι κι αν παρήγαγε -
ακαθαρσία θα παρήγαγε, δυσοσμία θα παρήγαγε, αηδία θα παρήγαγε.
'Απόστημα', μοναχοί, αυτή είναι ονομασία αυτού του σώματος που αποτελείται από τα τέσσερα πρωταρχικά υλικά στοιχεία, γεννημένου από μητέρα και πατέρα, θρεμμένου με ρύζι και αρτοπαρασκεύασμα, υποκείμενου στην παροδικότητα, στην τριβή, στη μάλαξη, στη διάλυση και στην αποσύνθεση. Αυτό το απόστημα θα είχε εννέα στόμια πληγών, εννέα ανοίγματα που δεν έχουν ανοιχτεί με κάτι. Από αυτό ό,τι κι αν στάζει - ακαθαρσία στάζει, δυσοσμία στάζει, αηδία στάζει· ό,τι κι αν παράγει - ακαθαρσία παράγει, δυσοσμία παράγει, αηδία παράγει. Γι' αυτό, μοναχοί, αποστραφείτε αυτό το σώμα». Πέμπτο.