Loading...

Paliverse

Search PaliVerse Ask PaliVerse Signin

The PaliVerse Project

Κείμενο
Προβολή
Γραμματοσειρά
100%
Θέμα

Hello ,How can i help you ?

Τιμή στον Ευλογημένο, τον Άξιο, τον Πλήρως Αυτοφωτισμένο

Στη συλλογή μικρών κειμένων

Το βιβλίο των ιστοριών για θεϊκά μέγαρα

1.

Γυναικεία μέγαρα

1.

Το κεφάλαιο για τους θρόνους

1.

Η ιστορία του πρώτου ουράνιου μεγάρου της καρέκλας

1.

«Η χρυσή σου καρέκλα είναι υπέροχη, ταχεία σαν τη σκέψη πηγαίνει όπου επιθυμείς·

Στολισμένη, φορώντας στεφάνια, με ωραία ρούχα, λάμπεις σαν αστραπή στην κορυφή των σύννεφων.

2.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

3.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

4.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

5.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, έδωσα κάθισμα στους επισκέπτες·

Απέδωσα σεβασμό, έκανα χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες, και έδωσα δωρεά σύμφωνα με τις δυνατότητές μου.

6.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

7.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο της καρέκλας, πρώτο.

2.

Η ιστορία του δεύτερου ουράνιου μεγάρου της καρέκλας

8.

«Η καρέκλα σου από βηρύλλιο είναι υπέροχη, ταχεία σαν τη σκέψη πηγαίνει όπου επιθυμείς·

Στολισμένη, φορώντας στεφάνια, με ωραία ρούχα, λάμπεις σαν αστραπή στην κορυφή των σύννεφων.

9.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

10.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

11.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

12.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, έδωσα κάθισμα στους επισκέπτες·

Απέδωσα σεβασμό, έκανα χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες, και έδωσα δωρεά σύμφωνα με τις δυνατότητές μου.

13.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

14.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο της καρέκλας, δεύτερο.

3.

Η ιστορία του τρίτου ουράνιου μεγάρου της καρέκλας

15.

«Η χρυσή σου καρέκλα είναι υπέροχη, ταχεία σαν τη σκέψη πηγαίνει όπου επιθυμείς·

Στολισμένη, φορώντας στεφάνια, με ωραία ρούχα, λάμπεις σαν αστραπή στην κορυφή των σύννεφων.

16.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

17.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

18.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

19.

«Αυτός είναι ο καρπός μιας μικρής πράξης μου, με την οποία έχω τέτοια λαμπερή δύναμη·

Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

20.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ μια καρέκλα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

21.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

22.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το τρίτο ουράνιο μέγαρο της καρέκλας, τρίτο.

4.

Η ιστορία του τέταρτου ουράνιου μεγάρου της καρέκλας

23.

«Η καρέκλα σου από βηρύλλιο είναι υπέροχη, ταχεία σαν τη σκέψη πηγαίνει όπου επιθυμείς·

Στολισμένη, φορώντας στεφάνια, με ωραία ρούχα, λάμπεις σαν αστραπή στην κορυφή των σύννεφων.

24.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

25.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

26.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

27.

«Αυτός είναι ο καρπός μιας μικρής πράξης μου, με την οποία έχω τέτοια λαμπερή δύναμη·

Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

28.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ μια καρέκλα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

29.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

30.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το τέταρτο ουράνιο μέγαρο της καρέκλας, τέταρτο.

5.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του ελέφαντα

31.

«Ο ελέφαντάς σου είναι εξαίρετο μεταφορικό μέσο, στολισμένος με ποικίλα κοσμήματα·

Ευχάριστος, δυνατός, τέλειος σε ταχύτητα, κινείται στον ουρανό.

32.

«Παδουμί, με μάτια σαν πέταλα λωτού, που φέρεις τη λάμψη λωτών και κρίνων·

με σώμα σκορπισμένο από γύρη λωτού, που φοράς στεφάνι από χρυσά λωτούδια.

33.

«Σε δρόμο σπαρμένο με λωτούς, στολισμένο με πέταλα λωτού,

που στέκεται σταθερός, χωρίς να ταρακουνά, με μετρημένο βήμα πηγαίνει ο ελέφαντας.

34.

Καθώς αυτός προχωρούσε, χρυσά κουδούνια με ευχάριστο ήχο·

ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

35.

Πάνω στον ώμο αυτού του ελέφαντα, με καθαρά ρούχα στολισμένη·

τη μεγάλη ομάδα των ουράνιων νυμφών, με την ομορφιά σου υπερλάμπεις.

36.

«Της δωρεάς σου αυτός είναι ο καρπός, ή μήπως της ηθικής·

ή μήπως του χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες, πες μου αυτό που ρωτήθηκες».

37.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

38.

«Αφού είδα τον τέλειο σε αρετές, τον διαλογιστή που χαίρεται στη διαλογιστική έκσταση, τον μνήμονα·

Έδωσα κάθισμα σκεπασμένο με λουλούδια, στρωμένο με ύφασμα.

39.

«Το μισό στεφάνι λωτού εγώ, γύρω από το κάθισμα·

έσπειρα με πέταλα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

40.

«Αυτής της επιδέξιας πράξης, αυτός είναι σε μένα ο τέτοιος καρπός·

τιμή και σεβασμός, και από τους θεούς χαίρω εκτίμησης εγώ.

41.

«Αυτός που πράγματι στους ορθά απελευθερωμένους, τους ειρηνικούς, τους ασκούμενους στην άγια ζωή·

ευλαβής κάθισμα θα έδινε, έτσι θα χαρεί όπως εγώ.

42.

«Γι' αυτό, από αυτόν που επιθυμεί το καλό του εαυτού του, που ποθεί το μεγαλείο·

πρέπει να δίνεται κάθισμα σε αυτούς που φέρουν το τελευταίο σώμα».

Το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα, πέμπτο.

6.

Η ιστορία του πρώτου ουράνιου μεγάρου του πλοίου

43.

«Σε πλοίο με χρυσή στέγη, γυναίκα, ανεβαίνεις και στέκεσαι·

Μπαίνεις στη λιμνούλα, κόβεις λωτό με το χέρι σου.

44.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

45.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

46.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

47.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων·

αφού είδα μοναχούς διψασμένους και κουρασμένους, σηκώθηκα και έδωσα νερό να πιουν.

48.

«Αυτός που πράγματι στους κουρασμένους και διψασμένους, σηκώνεται και δίνει νερό να πιουν·

σε αυτόν υπάρχουν ποτάμια με δροσερό νερό, με άφθονα λουλούδια και πολλά λευκά λωτούς.

49.

Αυτό ποτάμια περιτριγυρίζουν πάντοτε, με δροσερό νερό, στρωμένα με άμμο, ρυάκια·

και μανγκιές και σάλες και τιλάκες και τζαμπούδες, ουνταλάκες και πατάλιες ανθισμένες.

50.

«Αυτό το έξοχο ουράνιο μέγαρο, εξαιρετικά λαμπερό, προικισμένο με τέτοιες εκτάσεις γης·

αυτό είναι το επακόλουθο εκείνης της πράξης εδώ, τέτοια αποκτούν όσοι κάνουν αξιέπαινες πράξεις.

51.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

52.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του πλοίου, έκτο.

7.

Η ιστορία του δεύτερου ουράνιου μεγάρου του πλοίου

53.

«Σε πλοίο με χρυσή στέγη, γυναίκα, ανεβαίνεις και στέκεσαι·

Μπαίνεις στη λιμνούλα, κόβεις λωτό με το χέρι σου.

54.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

55.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

56.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

57.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων·

αφού είδα έναν μοναχό διψασμένο και κουρασμένο, σηκώθηκα και έδωσα νερό να πιει.

58.

«Αυτός που πράγματι στον κουρασμένο και διψασμένο, σηκώνεται και δίνει νερό να πιει·

σε αυτόν υπάρχουν ποτάμια με δροσερό νερό, με άφθονα λουλούδια και πολλά λευκά λωτούς.

59.

Αυτό ποτάμια περιτριγυρίζουν πάντοτε, με δροσερό νερό, στρωμένα με άμμο, ρυάκια·

και μανγκιές και σάλες και τιλάκες και τζαμπούδες, ουνταλάκες και πατάλιες ανθισμένες.

60.

«Αυτό το έξοχο ουράνιο μέγαρο, εξαιρετικά λαμπερό, προικισμένο με τέτοιες εκτάσεις γης·

αυτό είναι το επακόλουθο εκείνης της πράξης εδώ, τέτοια αποκτούν όσοι κάνουν αξιέπαινες πράξεις.

61.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

62.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του πλοίου, έβδομο.

8.

Η ιστορία του τρίτου ουράνιου μεγάρου του πλοίου

63.

«Σε πλοίο με χρυσή στέγη, γυναίκα, ανεβαίνεις και στέκεσαι·

Μπαίνεις στη λιμνούλα, κόβεις λωτό με το χέρι σου.

64.

«Οι κατοικίες σου με θολωτά δωμάτια, χωρισμένες σε μέρη και μετρημένες·

λάμποντας ακτινοβολούν, από παντού στις τέσσερις κατευθύνσεις.

65.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

66.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

67.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον αυτοφωτισμένο,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

68.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων·

αφού είδα μοναχούς διψασμένους και κουρασμένους, σηκώθηκα και έδωσα νερό να πιουν.

69.

«Αυτός που πράγματι στους κουρασμένους και διψασμένους, σηκώνεται και δίνει νερό να πιουν·

σε αυτόν υπάρχουν ποτάμια με δροσερό νερό, με άφθονα λουλούδια και πολλά λευκά λωτούς.

70.

Αυτό ποτάμια περιτριγυρίζουν πάντοτε, με δροσερό νερό, στρωμένα με άμμο, ρυάκια·

και μανγκιές και σάλες και τιλάκες και τζαμπούδες, ουνταλάκες και πατάλιες ανθισμένες.

71.

«Αυτό το έξοχο ουράνιο μέγαρο, εξαιρετικά λαμπερό, προικισμένο με τέτοιες εκτάσεις γης·

αυτό είναι το επακόλουθο εκείνης της πράξης εδώ, τέτοια αποκτούν όσοι κάνουν αξιέπαινες πράξεις.

72.

«Οι κατοικίες μου με θολωτά δωμάτια, χωρισμένες σε μέρη και μετρημένες·

λάμποντας ακτινοβολούν, από παντού στις τέσσερις κατευθύνσεις.

73.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

74.

«Σου εξηγώ, Βούδα με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις·

αυτός είναι ο καρπός αυτής της πράξης μου, ο Βούδας ήπιε νερό για το όφελός μου».

Το τρίτο ουράνιο μέγαρο του πλοίου, όγδοο.

9.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του λυχναριού

75.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

76.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

77.

«Με τι εσύ με αμόλυντη λάμψη, υπερλάμπεις, θεότητα;

Με τι από όλα τα μέλη σου, όλες οι κατευθύνσεις φωτίζονται;

78.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

79.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

80.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων·

στο πυκνό σκοτάδι της νύχτας, την ώρα για λυχνάρι, έδωσα λυχνάρι.

81.

«Αυτός που στο σκοτάδι της νύχτας, την ώρα για λυχνάρι, δίνει λυχνάρι·

γεννιέται σε ουράνια κατοικία λαμπερή, με άφθονα στεφάνια και πολλά λωτά.

82.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

83.

«Με αυτό εγώ με αμόλυντη λάμψη, υπερλάμπω τις θεότητες·

με αυτό από όλα τα μέλη μου, όλες οι κατευθύνσεις φωτίζονται.

84.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της λάμπας, ένατο.

10.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της προσφοράς σουσαμιού

85.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

86.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

87.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

88.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

89.

Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

90.

«Είδα τον Βούδα χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

αφού τον συνάντησα έδωσα δωρεά, ακόμα και παρά τη θέλησή μου, προσφορά σησαμιού·

στον Βούδα άξιο προσφορών, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

91.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

92.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της προσφοράς σησαμιού, δέκατο.

11.

Η ιστορία του πρώτου ουράνιου μεγάρου της αφοσιωμένης συζύγου

93.

«Γερανοί, παγώνια και θεϊκές χήνες, κούκοι με αρμονική φωνή πετούν·

σκεπασμένη με λουλούδια αυτή η ωραία ουράνια κατοικία, πολύχρωμη, κατοικημένη από άνδρες και γυναίκες.

94.

«Εκεί κάθεσαι, θεά με μεγάλη δύναμη, επιδεικνύοντας υπερφυσικές δυνάμεις με πολλές μορφές·

Και αυτές οι νύμφες σου από παντού, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

95.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή δύναμη, με μεγάλη ισχύ, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

96.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

97.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν αφοσιωμένη σύζυγος χωρίς νου για άλλον·

όπως μητέρα το παιδί προστατεύοντας, ακόμη και θυμωμένη δεν είπα σκληρά λόγια.

98.

«Εδραιωμένη στην αλήθεια, εγκαταλείποντας το ψέμα, χαίροντας στη δωρεά, με συγκροτημένη ατομικότητα·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

99.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

100.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο της αφοσιωμένης συζύγου, ενδέκατο.

12.

Η ιστορία του δεύτερου ουράνιου μεγάρου της αφοσιωμένης συζύγου

101.

«Ανεβαίνοντας στην ουράνια κατοικία με κολόνες από βηρύλλιο, όμορφη και λαμπρή, πολύχρωμη·

εκεί κάθεσαι, θεά με μεγάλη δύναμη, επιδεικνύοντας ποικίλες υπερφυσικές δυνάμεις·

Και αυτές οι νύμφες σου από παντού, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

102.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή δύναμη, με μεγάλη ισχύ, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

103.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

104.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού·

απείχα από τον φόνο έμβιων όντων, απέφευγα το μη δοσμένο στον κόσμο.

105.

«Δεν έπινα μεθυστικά ούτε έλεγα ψέματα, ήμουν ικανοποιημένη με τον δικό μου σύζυγο·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

106.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

107.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο της αφοσιωμένης συζύγου, δωδέκατο.

13.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της πρώτης νύφης

108.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

109.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

110.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

111.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

112.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν νύφη στο σπίτι του πεθερού.

113.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ μια κουλούρα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια·

αφού έδωσα το μισό της μερίδας μου, χαίρομαι στο δάσος Νάνταμα.

114.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

115.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο της νύφης, δέκατο τρίτο.

14.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της δεύτερης νύφης

116.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

117.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

118.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

119.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

120.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν νύφη στο σπίτι του πεθερού.

121.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ μερίδιο, με πίστη, με τα δικά μου χέρια·

αφού έδωσα μια μπάλα αρτοπαρασκευάσματος, χαίρομαι στο δάσος Νάνταμα.

122.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

123.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο της νύφης, δέκατο τέταρτο.

15.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Ουτταρά

124.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

125.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

126.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

127.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

128.

«Ζήλια και τσιγκουνιά και επίσης θρασύτητα, δεν υπήρχαν σε μένα που ζούσα στο σπίτι·

Χωρίς οργή, ακολουθώντας τη θέληση του συζύγου, στην τήρηση των κανόνων πάντα εγώ επιμελής.

129.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

130.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

131.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

132.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

133.

«Εγώ με τη δική μου ηθική, και με τη φήμη είμαι ένδοξη·

Απολαμβάνω τη δική μου αξιέπαινη πράξη, ευτυχισμένη και χωρίς αρρώστια.

134.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

135.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, αυτό που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

136. «Και εκ μέρους μου, σεβάσμιε κύριε, απόδωσε σεβασμό με το κεφάλι σου στα πόδια του Ευλογημένου - "Η λαϊκή ακόλουθος που ονομάζεται Ουττάρα, σεβάσμιε κύριε, αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι της στα πόδια του Ευλογημένου". Δεν θα ήταν καταπληκτικό, σεβάσμιε κύριε, αν ο Ευλογημένος δήλωνε για μένα ότι έχω επιτύχει κάποιον καρπό του ασκητισμού· ο Ευλογημένος δήλωσε ότι έχω επιτύχει τον καρπό της άπαξ επιστροφής».

Το ουράνιο μέγαρο της Ουτταρά, δέκατο πέμπτο.

16.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Σιριμά

137.

«Και τα άλογά σου είναι ζεμένα, υπέρτατα στολισμένα, με κεφάλια σκυμμένα, ταξιδεύοντας στον αιθέρα, δυνατά και γρήγορα·

Και πεντακόσια άρματα δημιουργημένα για σένα, σε ακολουθούν, τα άλογα σπρωγμένα από τους ηνίοχους.

138.

«Εσύ στέκεσαι στο εξαίρετο άρμα στολισμένη, λάμποντας σαν φλόγα, σαν φωτιά·

Σε ρωτώ, ωραιόσωμη με άψογη εμφάνιση, από ποια κατηγορία θεών ήρθες στον ανυπέρβλητο;

139.

«Για αυτούς που έχουν φτάσει στην κορυφή των ηδονών, αυτό που είναι ανυπέρβλητο, δημιουργώντας και ξαναδημιουργώντας χαίρονται οι θεότητες·

από εκείνη την κατηγορία θεών, ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής, ήρθα εδώ για να προσκυνήσω τον ανυπέρβλητο.

140.

«Τι καλή συμπεριφορά έκανες εσύ πριν εδώ,

με τι κάθεσαι εσύ με αμέτρητη δόξα, τρεφόμενη με ευτυχία;

Και η υπερφυσική δύναμή σου είναι ανυπέρβλητη, πετώντας στον αέρα,

και η ομορφιά σου ακτινοβολεί στις δέκα κατευθύνσεις.

141.

«Από θεούς εσύ περιτριγυρισμένη και τιμημένη είσαι,

Από πού πέθανες και σε καλό προορισμό πήγες, θεότητα;

Ή ποιανού εσύ τα λόγια ακολουθείς ως καθοδήγηση;

Πες μου εσύ αν είσαι μαθήτρια του Βούδα».

142.

«Στην εξαίρετη πόλη που χτίστηκε ανάμεσα στα βουνά, ήμουν υπηρέτρια του ένδοξου μεγάλου βασιλιά·

ήμουν άριστα εκπαιδευμένη στον χορό και το τραγούδι, και με γνώριζαν στο Ρατζάγκαχα ως Σιριμά.

143.

«Και ο Βούδας, ο ταύρος μεταξύ των σοφών, ο καθοδηγητής μου, δίδαξε την παροδικότητα της προέλευσης και του υπαρξιακού πόνου·

το μη συνθηκοκρατημένο, την αιώνια παύση του υπαρξιακού πόνου, και αυτήν την οδό, ευθεία, άμεση, ειρηνική.

144.

«Έχοντας ακούσει την πορεία προς την αθανασία, το μη συνθηκοκρατημένο, τη διδασκαλία του Ταθάγκατα, του ανυπέρβλητου·

ήμουν άριστα συγκρατημένη στην ηθική, εδραιωμένη στη Διδασκαλία που δίδαξε ο Βούδας, ο έξοχος μεταξύ των ανθρώπων.

145.

«Γνωρίζοντας εγώ την αλέκηλη κατάσταση, το μη συνθηκοκρατημένο, που διδάχθηκε από τον Τατάγκατα, τον ανυπέρβλητο·

εκεί ακριβώς εγώ έφτασα στην αυτοσυγκέντρωση της νοητικής ηρεμίας, αυτή ακριβώς ήταν η ύψιστη οριστική πορεία μου.

146.

«Έχοντας αποκτήσει την υπέρτατη αθάνατη διάκριση, κατηγορηματική μέσω της πλήρους συνειδητοποίησης, έχω διακριθεί·

Χωρίς αμφιβολία, τιμημένη από πολύ κόσμο εγώ, βιώνω όχι λίγη τέρψη και διασκέδαση.

147.

«Έτσι εγώ είμαι θεότητα που βλέπει την αθανασία, μαθήτρια του Ταθάγκατα, του ανυπέρβλητου·

αυτή που βλέπει τη Διδασκαλία, εδραιωμένη στον πρώτο καρπό, εισερχόμενη στο ρεύμα, και δεν υπάρχει πλέον για μένα κακός προορισμός.

148.

«Εγώ ήρθα να προσκυνήσω τον ανυπέρβλητο, τους εμπνέοντες πεποίθηση μοναχούς που χαίρονται στο καλό·

να αποτίσω φόρο τιμής στη συνάθροιση των ασκητών, την ειρηνική, ευσεβής προς τον ένδοξο βασιλιά της Διδασκαλίας.

149.

«Αφού είδα τον σοφό, με χαρούμενο νου είμαι ευχαριστημένη, τον Τατχάγκατα, τον ηνίοχο των ανθρώπων που πρέπει να δαμαστούν·

αυτόν που κόβει την επιθυμία, που χαίρεται στο καλό, τον καθοδηγητή, τον προσκυνώ, αυτόν που συμπονεί με την ύψιστη ευημερία».

Το ουράνιο μέγαρο της Σιριμά, δέκατο έκτο.

17.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της κομμώτριας

150.

«Αυτή η ουράνια κατοικία όμορφη και λαμπρή, με κολόνες από βηρύλλιο, πάντοτε καλοφτιαγμένη·

περιτριγυρισμένη από χρυσά δέντρα, η θέση μου που προήλθε από το επακόλουθο των πράξεων.

151.

«Εκεί επαναγεννήθηκαν αυτές οι προηγούμενες νύμφες, εκατό χιλιάδες με τη δική τους πράξη·

εσύ έφτασες ένδοξη, λάμποντας στέκεσαι ως πρώτη θεότητα.

152.

«Όπως η σελήνη υπερέχοντας λάμπει, σαν βασιλιάς των αστερισμών πάνω από το πλήθος των άστρων·

έτσι κι εσύ αυτή την ομάδα των ουράνιων νυμφών, ακτινοβολώντας με τη φήμη σου λάμπεις.

153.

«Από πού ερχόμενη, εσύ με την άψογη εμφάνιση, γεννήθηκες σε αυτή την κατοικία μου;

Όπως τον Βράχμα οι θεοί Τριάντα Τρεις μαζί με τον Ίνδρα, όλοι δεν χορταίνουμε με τη θέα σου».

154.

«Αυτό που με ρωτάς, Σάκκα, 'από πού πέθανες και ήρθες εδώ;'·

Μπαρανασί ονομάζεται η πόλη ανατολικά των Κάσι, εκεί ήμουν πριν η Κεσακαρικά.

155.

«Με νου γαλήνιο στον Βούδα και στη Διδασκαλία, και στην Κοινότητα αφοσιωμένη, χωρίς αμφιβολία·

με άθραυστους κανόνες εξάσκησης, έχοντας επιτύχει τον καρπό, βέβαιη στη διδασκαλία της ανώτατης φώτισης, χωρίς αρρώστια».

156.

«Αυτό το χαιρόμαστε και καλώς ήρθες σε σένα, και με τη Διδασκαλία εσύ με τη φήμη λάμπεις·

με νου γαλήνιο στον Βούδα και στη Διδασκαλία, και στην Κοινότητα αφοσιωμένη, χωρίς αμφιβολία·

με άθραυστους κανόνες εξάσκησης, έχοντας επιτύχει τον καρπό, βέβαιη στη διδασκαλία της ανώτατης φώτισης, χωρίς αρρώστια».

Το ουράνιο μέγαρο της κομμώτριας, δέκατο έβδομο.

Τέλος του κεφαλαίου της καρέκλας, πρώτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Πέντε καρέκλες, τρία πλοία, λαμπάδα και σουσάμι προσφορά δύο·

σύζυγος δύο, νύφη Ουττάρα, Σιριμά, Κεσακαρικά·

γι' αυτό λέγεται το κεφάλαιο.

2.

Το κεφάλαιο για το άλσος Τσίτταλατα

1.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της δούλης

157.

«Όπως ο Σάκκα, ο άρχοντας των θεών, στο ωραίο άλσος Τσιτταλατά·

περιφέρεσαι ολόγυρα, περιστοιχισμένη από πλήθος γυναικών·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

158.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

159.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

160.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

161.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν δούλη υπηρέτρια στην οικογένεια άλλων.

162.

«Λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου·

σε μένα, ως τέτοια, υπήρξε προσπάθεια, στη Διδαχή αυτού του ακλόνητου.

163.

«Ας διαλυθεί αυτό το σώμα, δεν υπάρχει εδώ καμία σταθερότητα·

Των πέντε κανόνων εξάσκησης, η οδός είναι ευημερούσα και ασφαλής.

164.

Χωρίς αγκάθια, χωρίς πυκνή βλάστηση, ευθύς, διακηρυγμένος από τους αγαθούς·

δες τον καρπό της προσπάθειας, πώς τον έφτασα εγώ η γυναίκα.

165.

«Είμαι συνομιλήτρια του βασιλιά, του Σάκκα που ελέγχει τα πάντα·

Εξήντα χιλιάδες μουσικά όργανα, μου προκαλούν αφύπνιση.

166.

Ο Άλαμπα, ο Γκάγκαρα, ο Μπίμα, ο Σαντουβάντι και ο Σαμσάγια·

ο Πόκκαρα και ο Σουφάσσα, και οι γυναίκες Βιναμόκκα.

167.

«Νανδά και Σουνανδά, Σοναδιννά και Σουτσιμχιτά·

Αλαμπουσά και Μισσακεσί, Πουνταρίκα και Νταρουνί.

168.

«Η Ενιφάσσα και η Σουφάσσα, η Σουμπχαντά και η Μουντουβαντίνι·

Αυτές και άλλες ανώτερες, αφυπνίστριες μεταξύ των νυμφών.

169.

«Αυτές οι θεότητες, αφού με πλησιάζουν την κατάλληλη ώρα, μου μιλούν·

Λοιπόν ας χορέψουμε, ας τραγουδήσουμε, λοιπόν ας σε διασκεδάσουμε.

170.

«Αυτό δεν είναι για όσους δεν έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις, αυτό είναι μόνο για όσους έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις·

χωρίς λύπη, χαρμόσυνο, ευχάριστο, το Μεγάλο Δάσος των Τριάντα Τριών.

171.

«Ευτυχία για όσους δεν έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις, δεν υπάρχει εδώ ούτε στην επόμενη ζωή·

Αλλά ευτυχία για όσους έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις, υπάρχει και εδώ και στην επόμενη ζωή.

172.

«Για αυτούς που επιθυμούν τη συντροφιά τους, πρέπει να γίνει πολύ καλό·

διότι αυτοί που έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις χαίρονται, στον παράδεισο προικισμένοι με απολαύσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της δούλης, πρώτο.

2.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Λακχουμά

173.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

174.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

175.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

176.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

177.

Βγαίνοντας από την πύλη Κεβάττα, υπήρχε η κατοικία μου·

Εκεί περιφερόμενων μαθητών, μεγάλων σοφών.

178.

«Μαγειρεμένο ρύζι, αρτοπαρασκεύασμα, λαχανικά, και αλμυρό ποτό

έδωσα στους έντιμους, με γαλήνιο νου.

179.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

180.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

181.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

182.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

183.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».
«Και εκ μέρους μου, σεβάσμιε κύριε, απόδωσε σεβασμό με το κεφάλι σου στα πόδια του Ευλογημένου - "Η λαϊκή ακόλουθος που ονομάζεται Λακχουμά, σεβάσμιε κύριε, αποδίδει σεβασμό με το κεφάλι της στα πόδια του Ευλογημένου". Δεν θα ήταν καταπληκτικό, σεβάσμιε κύριε, αν ο Ευλογημένος δήλωνε για μένα ότι έχω επιτύχει κάποιον καρπό του ασκητισμού. Ο Ευλογημένος δήλωσε ότι έχω επιτύχει τον καρπό της άπαξ επιστροφής».

Το ουράνιο μέγαρο της Λακχουμά, δεύτερο.

3.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο αυτής που πρόσφερε νερό ξεπλύματος ρυζιού

185.

«Καθώς περιφερόσουν για προσφερόμενη τροφή, στεκόσουν σιωπηλός·

Μια φτωχή, άθλια γυναίκα, που στηριζόταν στο σπίτι άλλου.

186.

«Αυτή που σου έδωσε νερό ρυζιού, με πίστη, με τα δικά της χέρια·

Αυτή αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, σε ποια κατεύθυνση άραγε πήγε;»

187.

«Καθώς περιφερόμουν για προσφερόμενη τροφή, στεκόμουν σιωπηλός·

Μια φτωχή, άθλια γυναίκα, που στηριζόταν στο σπίτι άλλου.

188.

«Αυτή που μου έδωσε νερό ρυζιού, με πίστη, με τα δικά της χέρια·

Αυτή αφήνοντας το ανθρώπινο σώμα, ελεύθερη από εδώ πέθανε.

189.

«Δημιουργοχαρείς ονομάζονται, υπάρχουν θεοί με μεγάλη υπερφυσική δύναμη·

Εκεί αυτή η γυναίκα ευτυχισμένη, χαίρεται η δότρια του νερού ρυζιού».

190.

«Αχ, η δωρεά της δύστυχης, είναι καλά εδραιωμένη στον Κάσσαπα·

Με δωρεά που φέρθηκε από αλλού, η προσφορά πράγματι καρποφόρησε.

191.

«Μια γυναίκα που θα γινόταν πρώτη σύζυγος ενός βασιλιά παγκόσμιου μονάρχη·

μια γυναίκα όμορφη σε όλα τα μέλη της, και υπέροχη στη θέα για τον σύζυγό της·

δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα αυτής της προσφοράς νερού ρυζιού.

192.

«Εκατό χιλιάδες χρυσά νομίσματα, εκατό χιλιάδες άλογα, εκατό χιλιάδες άρματα με ημίονους·

εκατό χιλιάδες κόρες, στολισμένες με σκουλαρίκια από πολύτιμους λίθους·

δεν αξίζουν ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα αυτής της προσφοράς νερού ρυζιού.

193.

«Εκατό ελέφαντες από τα Ιμαλάια, με χαυλιόδοντες σαν ρυμό άμαξας, μεγαλόσωμοι·

μεγαλοπρεπείς ελέφαντες με χρυσά περιλαίμια, στολισμένοι με χρυσοκέντητα σκεπάσματα·

δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα αυτής της προσφοράς νερού ρυζιού.

194.

«Ακόμη κι αν κάποιος εδώ γινόταν κύριος των τεσσάρων νησιών·

δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα αυτής της προσφοράς νερού ρυζιού».

Το ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας νερού ρυζιού, τρίτο.

4.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Τσαντάλι

195.

«Τσαντάλι, απόδωσε σεβασμό στα πόδια του Γκόταμα του ένδοξου·

από συμπόνια γι' αυτήν ακριβώς, στάθηκε ο έβδομος σοφός.

196.

«Γέμισε τον νου σου με πεποίθηση, στον Άξιο, τον σταθερό·

γρήγορα με ενωμένες παλάμες απόδωσε σεβασμό, μικρή είναι η ζωή σου».

197.

Παρακινημένη από τον αναπτυγμένο στον εαυτό, τον φέροντα το τελευταίο σώμα·

η Τσαντάλι απέδωσε σεβασμό στα πόδια του Γκόταμα του ένδοξου.

198.

Αυτήν τη σκότωσε μια αγελάδα, την παρία που στεκόταν με ενωμένες παλάμες·

προσκυνώντας τον αυτοφωτισμένο, αυτόν που φέρνει φως στο σκοτάδι.

199.

«Αυτόν που έχει εξαλείψει τις νοητικές διαφθορές, που έχει απαλλαγεί από το πάθος, χωρίς λαχτάρα, μόνο στο δάσος καθισμένο σε απόκρυφο μέρος·

έχοντας αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, αφού πλησίασα, σε προσκυνώ, ήρωα με μεγάλη δύναμη».

200.

«Με χρυσή ομορφιά, λαμπερή, με μεγάλη δόξα, κατεβαίνοντας από το ουράνιο παλάτι με ποικίλα χρώματα·

περιτριγυρισμένη από συντροφιά ουράνιων νυμφών, ποια είσαι εσύ, όμορφη θεότητα, που αποδίδεις σεβασμό σε μένα;»

201.

«Εγώ, σεβάσμιε κύριε, η Τσαντάλι, από σένα τον ήρωα σταλμένη·

απέδωσα σεβασμό στα πόδια του Άξιου, του Γκόταμα του ένδοξου.

202.

«Εγώ αφού προσκύνησα τα πόδια, πέθανα από τη σφαίρα των παριών·

σε ουράνια κατοικία ευλογημένη από παντού, επαναγεννήθηκα στο Νάνταμα.

203.

«Εκατό χιλιάδες νύμφες, έχοντας μπροστά της, στέκεται·

Ανάμεσά τους εγώ είμαι η εξαίρετη, η άριστη, σε ομορφιά, φήμη και ζωή.

204.

«Έχοντας κάνει πολλές καλές πράξεις, με πλήρη επίγνωση και μνήμων·

τον σοφό συμπονετικό στον κόσμο, αυτόν, σεβάσμιε κύριε, ήρθα να προσκυνήσω».

205.

Αφού είπε αυτά η Τσαντάλι, ευγνώμων και ευχάριστη·

αφού προσκύνησε τα πόδια του Άξιου, εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.

Το ουράνιο μέγαρο της Τσαντάλι, τέταρτο.

5.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της ευλογημένης γυναίκας

206.

«Μπλε και κίτρινα και μαύρα, ερυθρωπά και επίσης κόκκινα·

Ποικίλων χρωμάτων, περιτριγυρισμένα από στήμονες.

207.

«Των λουλουδιών μαντάραβα, γιρλάντα φοράς στην κορυφή του κεφαλιού·

Αυτά τα δέντρα δεν υπάρχουν σε άλλες κατηγορίες θεών, σοφή.

208.

«Με τι γεννήθηκες σε αυτή την κατηγορία, στους Ταβατίμσα, ένδοξη;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

209.

«Μπαντίτθικα» με γνώριζαν, λαϊκή ακόλουθος στην Κιμιλά·

Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα.

210.

»Ρούχα και τροφή, κατάλυμα και φωτισμό·

έδωσα στους έντιμους, με γαλήνιο νου.

211.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

212.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

213.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

214.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, διαμένοντας με επιμέλεια.

Αφού εγκαταστάθηκα, αφού έκανα το καλό, πεθαίνοντας από εκεί,

με δική μου λάμψη περιφέρομαι στο Νάνταμα.

215.

«Και εγώ τάισα μοναχούς που συμπονούν για το ύψιστο καλό, το ζεύγος αυστηρών ασκητών, τους μεγάλους σοφούς·

αφού εγκαταστάθηκα, αφού έκανα το καλό, πεθαίνοντας από εκεί, με δική μου λάμψη περιφέρομαι στο Νάνταμα.

216.

«Την οκταμελή, απεριόριστη, που φέρνει ευτυχία, ημέρα τήρησης των κανόνων πάντοτε τηρούσα εγώ·

αφού εγκαταστάθηκα, αφού έκανα το καλό, πεθαίνοντας από εκεί, με δική μου λάμψη περιφέρομαι στο Νάνταμα».

Το ουράνιο μέγαρο της ευλογημένης γυναίκας, πέμπτο.

6.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Σοναντιννά

217.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

218.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

219.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

220.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

221.

«Σονάντιννα» με γνώριζαν, λαϊκή ακόλουθος στη Ναλάντα·

Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα.

222.

»Ρούχα και τροφή, κατάλυμα και φωτισμό·

έδωσα στους έντιμους, με γαλήνιο νου.

223.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

224.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

225.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

226.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

227.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της Σοναντιννά, έκτο.

7.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Ουποσαθά

229.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

230.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

232.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

233.

«Ουποσάθα» με γνώριζαν, λαϊκή ακόλουθος στη Σακέτα·

Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα.

234.

»Ρούχα και τροφή, κατάλυμα και φωτισμό·

έδωσα στους έντιμους, με γαλήνιο νου.

235.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

236.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

237.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

238.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

239.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

241.

«Ακούγοντας συχνά για το Νάνταμα, εγέρθηκε σε μένα επιθυμία·

Εκεί κατευθύνοντας τον νου, επαναγεννήθηκα στο Νάνταμα.

242.

«Δεν έκανα τον λόγο του Διδασκάλου, του Βούδα, του συγγενή του ήλιου·

κατευθύνοντας τον νου σε κατώτερα, είμαι αυτή που μετανιώνει αργότερα».

243.

«Πόσο καιρό στο ουράνιο παλάτι, εδώ, αγαπητή Ουποσάτχα;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, αν γνωρίζεις τη διάρκεια ζωής».

244.

«Εξήντα χιλιάδες χρόνια, και τριάντα εκατομμύρια χρόνια·

αφού παραμείνω εδώ, μεγάλε σοφέ, από εδώ πεθαίνοντας θα πάω·

στη συντροφιά των ανθρώπων».

245.

«Μη φοβάσαι, Ουποσάθα, έχεις δηλωθεί από τον Αυτοφωτισμένο·

εισερχόμενη στο ρεύμα διακρίθηκες, έχει εγκαταλειφθεί ο κακός προορισμός σου».

Το ουράνιο μέγαρο της Ουποσαθά, έβδομο.

8.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Νιντά

246.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

247.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

249.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

250.

«Νιντά» με γνώριζαν, λαϊκή ακόλουθος στη Ρατζαγκάχα·

Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα.

251.

»Ρούχα και τροφή, κατάλυμα και φωτισμό·

έδωσα στους έντιμους, με γαλήνιο νου.

252.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

253.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

254.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

255.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

256.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της Νιντά, όγδοο.

9.

Η ιστορία για το ουράνιο ανάκτορο της Σουνιντά

258.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ...

σαν το άστρο της αυγής.

259.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

261.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

262.

«Σουνιντά» με γνώριζαν, λαϊκή ακόλουθος στη Ρατζαγκάχα·

Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα.

266.

(Όπως το ουράνιο μέγαρο της Νιντά, έτσι πρέπει να αναπτυχθεί.)

267.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

268.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της Σουνιντά, ένατο.

10.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της πρώτης δωρήτριας προσφερόμενης τροφής

270.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

271.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

273.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

274.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

275.

«Είδα τον Βούδα χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ προσφερόμενη τροφή, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

276.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας τροφής, δέκατο.

11.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της δεύτερης δωρήτριας προσφερόμενης τροφής

278.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

279.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

281.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

282.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

283.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ προσφερόμενη τροφή, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

284.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας τροφής, ενδέκατο.

Τέλος του κεφαλαίου της Τσιτταλατά, δεύτερο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Δούλη και Λακχουμά, και έπειτα η δωρήτρια νερού για πλύσιμο·

Τσαντάλι και Μπαντίτθι, Σοναδιννά και Ουποσαθά·

Νιντά και Σουνιντά, και δύο δωρήτριες προσφερόμενης τροφής·

γι' αυτό λέγεται το κεφάλαιο.

Τέλος της πρώτης ενότητας απαγγελίας.

3.

Το κεφάλαιο για το κοραλλόδεντρο

1.

Η ιστορία για το υπέροχο ουράνιο μέγαρο

286.

«Μεγαλειώδης είναι η φήμη σου και η ομορφιά σου, όλες τις κατευθύνσεις φωτίζει·

γυναίκες χορεύουν και τραγουδούν, και νεαροί θεοί στολισμένοι.

287.

«Χαίρονται και σε περικυκλώνουν, για να σε τιμήσουν, θεότητα·

χρυσά ουράνια ανάκτορα, αυτά είναι δικά σου, ωραία να τα βλέπει κανείς.

288.

«Εσύ είσαι η κυρίαρχός τους, επιτυχημένη σε όλες τις ηδονές·

ευγενούς καταγωγής, μεγάλη είσαι, χαίρεσαι στο σύνολο των θεών·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

289.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων·

ήμουν νύφη σε ανήθικη οικογένεια, εγώ μεταξύ απίστων και τσιγκούνηδων.

290.

«Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα·

σε σένα που περιφερόσουν για προσφερόμενη τροφή, μια κουλούρα έδωσα εγώ.

291.

«Τότε εγώ είπα στην πεθερά μου: 'Ένας ασκητής ήρθε εδώ·

σε αυτόν έδωσα εγώ μια κουλούρα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια'.

292.

Τότε η πεθερά της την ύβρισε: «Είσαι απείθαρχη νύφη·

δεν θέλησες να με ρωτήσεις, δίνω στον ασκητή».

293.

«Τότε η πεθερά μου θυμωμένη, με χτύπησε με γουδοχέρι·

Μου έσπασε τον ώμο, δεν μπόρεσα να ζήσω πολύ.

294.

«Εγώ με την κατάρρευση του σώματος, ελεύθερη από εκεί πέθανα·

ως σύντροφος των θεών Ταβατίμσα, γεννήθηκα.

295.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο ανάκτορο της μεγαλοπρέπειας, πρώτο.

2.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας ζαχαροκάλαμου

296.

«Φωτίζοντας τη γη μαζί με τους θεούς, υπερλάμπεις σαν η σελήνη και ο ήλιος·

με μεγαλοπρέπεια και ομορφιά, με φήμη και θερμότητα, σαν ο Βράχμα τους θεούς στον ουρανό των Τριάντα Τριών μαζί με τον Ίντα.

297.

«Σε ρωτώ, εσένα που φοράς στεφάνι από μπλε λωτούς, με γιρλάντα λουλουδιών, με δέρμα που μοιάζει με χρυσάφι·

στολισμένη, φορώντας τα καλύτερα ρούχα, ποια είσαι εσύ, όμορφη θεότητα, που αποδίδεις σεβασμό σε μένα;»

298.

«Τι πράξη έκανες εσύ πριν η ίδια, όντας άνθρωπος σε προηγούμενη γέννηση;

Δωρεά καλά ασκημένη ή ηθική και αυτοέλεγχο, με τι επαναγεννήθηκες στον καλότυχο κόσμο, ένδοξη;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

299.

«Τώρα, σεβάσμιε κύριε, σε αυτό το ίδιο το χωριό, ήρθες στο σπίτι μας για προσφερόμενη τροφή·

Τότε σου έδωσα ένα κομμάτι ζαχαροκάλαμο, με γαλήνιο νου, με ασύγκριτη χαρά.

300.

«Και η πεθερά μετά με ρώτησε επίμονα: 'Πού λοιπόν πέταξες το ζαχαροκάλαμο, νύφη;'

Δεν το πέταξα ούτε το έφαγα εγώ, στον ήρεμο μοναχό εγώ η ίδια το έδωσα.

301.

«Δική σου είναι αυτή η κυριαρχία ή δική μου;» έτσι η πεθερά με ύβριζε·

αφού πήρε μια καρέκλα μου έδωσε χτύπημα, πεθαίνοντας από εκεί είμαι θεότητα.

302.

«Αυτή ακριβώς η καλή πράξη έγινε από εμένα, και ευτυχισμένο επακόλουθο της πράξης απολαμβάνω η ίδια·

Μαζί με τους θεούς διασκεδάζω, χαίρομαι με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής.

303.

«Αυτή ακριβώς η καλή πράξη έγινε από εμένα, και ευτυχισμένο επακόλουθο της πράξης απολαμβάνω η ίδια·

προστατευμένη από τον άρχοντα των θεών, φυλαγμένη από τους Τριάντα Τρεις, προικισμένη με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής.

304.

«Τέτοιος ο καρπός της αξιέπαινης πράξης, όχι μικρός, μεγάλο το επακόλουθο της προσφοράς μου του ζαχαροκάλαμου·

Μαζί με τους θεούς διασκεδάζω, χαίρομαι με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής.

305.

«Τέτοιος ο καρπός της αξιέπαινης πράξης, όχι μικρός, μεγάλη η λαμπρότητα της προσφοράς μου του ζαχαροκάλαμου·

προστατευμένη από τον άρχοντα των θεών, φυλαγμένη από τους Τριάντα Τρεις, όπως ο Χιλιόφθαλμος στο δάσος Νάνταμα.

306.

«Και εσένα, σεβάσμιε κύριε, τον συμπονετικό σοφό, αφού πλησίασα απέδωσα σεβασμό και ρώτησα για την υγεία·

τότε σου έδωσα ένα κομμάτι ζαχαροκάλαμο, με γαλήνιο νου, με ασύγκριτη χαρά».

Το ουράνιο ανάκτορο της δωρήτριας ζαχαροκάλαμου, δεύτερο.

3.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ανάκλιντρου

307.

«Στο εξαίρετο ανάκλιντρο στολισμένο με πολύτιμους λίθους και χρυσό, σπαρμένο με άνθη, στην υπέροχη κλίνη·

εκεί κάθεσαι, θεά με μεγάλη δύναμη, επιδεικνύοντας ποικίλες υπερφυσικές δυνάμεις.

308.

«Και αυτές οι νύμφες σου από παντού, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται·

Έχεις αποκτήσει θεϊκή δύναμη, με μεγάλη ισχύ, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

309.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν νύφη σε πλούσια οικογένεια·

Χωρίς οργή, ακολουθώντας τη θέληση του συζύγου, στην τήρηση των κανόνων ήμουν επιμελής.

310.

«Όντας άνθρωπος, νέα, χωρίς κακία, με γαλήνιο νου ευχαρίστησα τον σύζυγό μου·

την ημέρα και τη νύχτα με ευχάριστη συμπεριφορά, εγώ παλιά ήμουν ηθική.

311.

«Απείχα από τον φόνο έμβιων όντων, δεν έκλεβα, είχα εντελώς αγνό σώμα, ασκούμενη στην αγνή άγια ζωή·

Δεν έπινα μεθυστικά ούτε έλεγα ψέματα, εκπληρώνοντας τους κανόνες εξάσκησης.

312.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

Και την περίοδο των θαυμάτων, εγώ με γαλήνιο νου.

313.

«Εξοπλισμένη με οκτώ παράγοντες, ακολουθώντας τη Διδασκαλία, τήρησα την ημέρα τήρησης των κανόνων με χαρούμενο νου·

Αφού ανέλαβα αυτή την ευγενή, εξοπλισμένη με οκτώ εξαίρετους παράγοντες, καλή, με αποτέλεσμα ευτυχία·

Ενάρετη προς τον σύζυγο, υπάκουη στη θέλησή του, ήμουν στο παρελθόν μαθήτρια του Καλότυχου.

314.

«Αφού έκανα τέτοια καλή πράξη στον κόσμο των ζωντανών, συντελεστική στην υπεροχή·

με την κατάρρευση του σώματος στη μελλοντική ζωή, έχοντας αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, ήρθα στον καλότυχο κόσμο.

315.

«Στο εξαίρετο, ευχάριστο ανάκτορο του ουράνιου οχήματος, περιτριγυρισμένη από συντροφιά ουράνιων νυμφών·

αυτοφώτιστες ομάδες θεών με ευχαριστούν, εμένα τη μακρόβια που ήρθα στο ουράνιο όχημα των θεών».

Το ουράνιο ανάκτορο του ανακλίντρου, τρίτο.

4.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της Λατά

316.

Η Λατά και η Σατζά και η εξαίρετη θεότητα, η Ατζιματί του ένδοξου μεγάλου βασιλιά·

και η Σουτά, κόρη του βασιλιά Βεσσαβάνα, η Ρατζιματί λάμπουν με τις αρετές της Διδασκαλίας.

317.

Πέντε γυναίκες ήρθαν εδώ να λουστούν, στο ποτάμι με το δροσερό νερό, γεμάτο νούφαρα, ειρηνικό·

Αυτές οι θεότητες εκεί αφού λούστηκαν και διασκέδασαν, αφού χόρεψαν και τραγούδησαν, η Σουτά μίλησε στη Λατά.

318.

«Σε ρωτώ, εσένα που φοράς στεφάνι από μπλε λωτούς, με γιρλάντα λουλουδιών, με δέρμα που μοιάζει με χρυσάφι·

με μάτια κοκκινωπά σαν το σκοτάδι, που λάμπεις σαν τον ουρανό, μακρόβια, με τι δημιουργήθηκε η φήμη σου;

319.

«Με τι είσαι πιο αγαπητή από τον σύζυγο, εξαιρετικά ομορφότερη στην εμφάνιση;

Επιδέξια στον χορό, το τραγούδι και τη μουσική, πες μας εσύ που ρωτήθηκες από άνδρες και γυναίκες».

320.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν νύφη σε οικογένεια με μεγάλη ευημερία·

Χωρίς οργή, ακολουθώντας τη θέληση του συζύγου, στην τήρηση των κανόνων ήμουν επιμελής.

321.

«Όντας άνθρωπος, νέα, χωρίς κακία, με γαλήνιο νου ευχαρίστησα τον σύζυγό μου·

μαζί με τον αδελφό του συζύγου μου, μαζί με τους πεθερικούς μου, μαζί με τους υπηρέτες, τους ευχαρίστησα· σε αυτό δημιουργήθηκε η φήμη μου.

322.

«Εγώ λοιπόν με αυτή την καλή πράξη, σε τέσσερα σημεία πέτυχα υπεροχή·

ζωή και ομορφιά και ευτυχία και δύναμη, βιώνω όχι λίγη τέρψη και διασκέδαση.

323.

«Ακούσατε άραγε αυτό που λέει αυτή η Λατά, αυτό που τη ρωτήσαμε μας το εξήγησε·

οι σύζυγοι πράγματι είναι οι εξαίρετοι για μας τις γυναίκες, και ο προορισμός αυτών και η εξαίρετη θεότητα.

324.

«Ας συμπεριφερόμαστε όλες σωστά στους συζύγους, εκεί όπου οι γυναίκες γίνονται αφοσιωμένες στον σύζυγο·

αφού συμπεριφερθούμε όλες σωστά στους συζύγους, θα αποκτήσουμε αυτό που λέει αυτή η Λατά.»

325.

Όπως το λιοντάρι που περιφέρεται στις πλαγιές των βουνών, αφού κατοικήσει στο βουνό που στηρίζει τη γη·

Καταβάλλοντας και σκοτώνοντας τα άλλα τετράποδα, τα μικρά ζώα τρώει αυτός που τρέφεται με κρέας.

326.

«Έτσι κι η πιστή εδώ ευγενής μαθήτρια, εξαρτώμενη από τον σύζυγο, υπάκουη στον άνδρα·

σκοτώνοντας την οργή, υπερβαίνοντας τη φιλαργυρία, αυτή που ακολουθεί τη Διδασκαλία χαίρεται στον ευδαιμονικό κόσμο».

Το ουράνιο ανάκτορο της αναρριχητικής, τέταρτο.

5.

Το ουράνιο μέγαρο του Γκουττίλα

1. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας άριστου υφάσματος

327.

«Την επτάχορδη, την πολύ γλυκιά, την ευχάριστη δίδαξα·

Αυτός με καλεί στη σκηνή, 'γίνε καταφύγιό μου, Κοσίγια'».

328.

«Εγώ είμαι το καταφύγιό σου, εγώ τιμώ τον δάσκαλο·

Δεν θα σε νικήσει ο μαθητής, τον μαθητή εσύ, δάσκαλε, θα νικήσεις».

329.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

330.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

331.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

332.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη, ερωτηθείσα από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

333.

«Η γυναίκα που δίνει τα άριστα ρούχα, είναι εξαίρετη μεταξύ ανδρών και γυναικών·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

334.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

335.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

336.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

(Τα επόμενα τέσσερα ουράνια μέγαρα πρέπει να αναπτυχθούν όπως το ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας υφάσματος.)

2. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας άριστων λουλουδιών (1)

337.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

338.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

339.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

340.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

341.

«Η γυναίκα που δίνει τα άριστα λουλούδια, είναι εξαίρετη μεταξύ ανδρών και γυναικών·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

342.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

343.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

3. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας άριστου αρώματος (2)

345.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

346.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

347.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

348.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

349.

«Η γυναίκα που δίνει τα άριστα αρώματα, είναι εξαίρετη μεταξύ ανδρών και γυναικών·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

350.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

351.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

4. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας άριστων καρπών (3)

353.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

354.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

355.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

356.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

357.

«Η γυναίκα που δίνει τους άριστους καρπούς, είναι εξαίρετη μεταξύ ανδρών και γυναικών·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

358.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

359.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

5. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας άριστης γεύσης (4)

361.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

362.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

363.

«Σε ρωτώ, θεά με μεγάλη δύναμη... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

364.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

365.

«Η γυναίκα που δίνει τις άριστες γεύσεις, είναι εξαίρετη μεταξύ ανδρών και γυναικών·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

366.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

367.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

6. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας αρωματικού πεντεδάχτυλου

369.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

370.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

372.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

373.

«Αρωματικό αποτύπωμα πέντε δακτύλων εγώ πρόσφερα, στη στούπα του Ευλογημένου Κάσσαπα·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

374.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

375.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

(Τα επόμενα τέσσερα ουράνια μέγαρα πρέπει να αναπτυχθούν όπως το ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας αρωματικής πεντεδάχτυλης.)

7. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της μίας τελετής τήρησης των κανόνων (1)

377.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

380.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

381.

«Μοναχούς και εγώ μοναχές, είδα να βαδίζουν στον δρόμο·

Αφού άκουσα τη Διδασκαλία τους, τήρησα μία ημέρα τήρησης των κανόνων.

382.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

383.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

8. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας νερού (2)

385.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

388.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

389.

«Στεκόμενη στο νερό έδωσα νερό, στον μοναχό με γαλήνιο νου·

Έτσι αυτή που δίνει αγαπητά πράγματα, αφού πλησιάσει, αποκτά ευχάριστη, θεϊκή θέση.

390.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

391.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

9. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της υπηρεσίας (3)

393.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

396.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

397.

«Την πεθερά μου και τον πεθερό μου, άγριους, οργίλους και σκληρούς·

Χωρίς φθόνο τους υπηρέτησα, επιμελής με τη δική μου ηθική.

398.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

399.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

10. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της εργάτριας άλλων (4)

401.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

404.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

405.

«Εργάτρια για άλλους ήμουν, δούλη αφοσιωμένη στο καθήκον·

Χωρίς οργή και χωρίς υπεροψία, μοιραζόμουν το δικό μου μερίδιο.

406.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

407.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

11. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας ρυζιού με γάλα

409.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

410.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

412.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

413.

«Ρύζι με γάλα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή·

Έτσι αφού έκανα αυτή την πράξη, επαναγεννήθηκα στον καλότυχο κόσμο και χαίρομαι.

414.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

415.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

(Τα επόμενα είκοσι πέντε ουράνια μέγαρα πρέπει να αναπτυχθούν όπως το ουράνιο μέγαρο της δωρήτριας ρυζιού με γάλα.)

12. Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου της δωρήτριας μελάσας (1)

417.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

420.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

421.

«Μελάσα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

13. Η ιστορία αυτής που έδωσε κομμάτι ζαχαροκάλαμου (2)

429.

«Κομμάτι ζαχαροκάλαμου εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

14. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε τιμπαρούσακα (3)

437.

«Τιμπαρούσακα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

15. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε αγγούρι (4)

445.

«Αγγούρι εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

16. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε ελαλούκα (5)

453.

«Αγγούρι εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

17. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε καρπό αναρριχώμενου φυτού (6)

461.

«Καρπό αναρριχητικού φυτού εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

18. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε φαρούσακα (7)

469.

«Φαρούσακα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

19. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε θερμαντήρα χεριών (8)

477.

«Θερμαντήρα χεριών εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

20. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε μια χούφτα λαχανικά (9)

485.

«Μια χούφτα λαχανικά εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που ταξίδευε στον δρόμο... κ.λπ...

21. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε μια χούφτα λουλούδια (10)

493.

«Μια χούφτα λουλούδια εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

22. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε ραπάνια (11)

501.

«Ρίζα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

23. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε μια χούφτα νιμ (12)

506.

«Μια χούφτα νιμ εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

24. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε ρυζόνερο με μάνγκο (13)

517.

«Ξινό ποτό από μάνγκο εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

25. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε σκάφη πλυσίματος (14)

525.

«Σκεύος για σουσάμι εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

26. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε ζώνη (15)

533.

«Ζώνη εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

27. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε λουρί ώμου (16)

541.

«Λουρί ώμου εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

28. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε μεταλλική ταινία (17)

546.

«Μεταλλική ταινία εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

29. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε βεντάλια (18)

557.

«Βεντάλια εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

30. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε ριπίδιο από φύλλο φοίνικα (19)

565.

«Βεντάλια από φύλλο φοίνικα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

31. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε φτερό παγωνιού (20)

573.

«Βεντάλια από φτερά παγωνιού εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

32. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε ομπρέλα (21)

581.

«Ομπρέλα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

33. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε σανδάλια (22)

586.

«Σανδάλια εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

34. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε κουλούρα (23)

597.

«Κουλούρα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

35. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε γλυκίσματα (24)

605.

«Γλυκίσματα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...».

36. Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που πρόσφερε ρυζόπιτες (25)

613.

«Ζαχαρωτό εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή... κ.λπ...

614.

«Δες την ουράνια κατοικία μου, είμαι ουράνια νύμφη με μορφή ηδονής·

ανάμεσα σε χίλιες ουράνιες νύμφες εγώ είμαι η εξαίρετη, δες το επακόλουθο των αξιέπαινων πράξεων.

615.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

617.

«Πράγματι καλή η άφιξή μου σήμερα, καλή αυγή, καλό ξύπνημα·

που είδα θεότητες, ουράνιες νύμφες με μορφή ηδονής.

618.

«Αφού ακούσω τη Διδασκαλία από αυτές, θα κάνω πολύ καλό.

Με δωρεά, με ίση συμπεριφορά, με αυτοσυγκράτηση και αυτοέλεγχο·

έτσι εγώ θα πάω εκεί, εκεί όπου αφού πάω δεν θα θλίβομαι.»

Το ουράνιο μέγαρο του Γκουττίλα, πέμπτο.

6.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του Νταντάλλα

619.

«Λάμποντας με ομορφιά, και με τη φήμη ένδοξη·

όλους τους Τριάντα Τρεις θεούς, με την ομορφιά σου υπερλάμπεις.

620.

«Δεν σε γνωρίζω άμεσα, αυτή είναι η πρώτη φορά που σε βλέπω·

από ποια κατηγορία θεών ερχόμενη, με το όνομά μου μιλάς σε μένα;»

621.

«Εγώ, Μπαντά, ήμουν η Σουμπαντά, σε προηγούμενη ανθρώπινη ύπαρξη·

Και ήμουν σύζυγος μαζί με σένα, και η μικρότερη αδελφή σου.

622.

«Εγώ με την κατάρρευση του σώματος, ελεύθερη από εκεί πέθανα·

γεννήθηκα στη συντροφιά των δημιουργοχαρών θεών».

623.

«Έχοντας κάνει πολλές καλές πράξεις, αυτά τα έμβια όντα πηγαίνουν στους θεούς·

Ανάμεσα σε αυτούς εσύ θα διακηρύξεις τη γέννησή σου, Σουμπχάντα.

624.

«Τότε εσύ με ποια ομορφιά, ή από ποιον καθοδηγήθηκες;

Με τι είδους δωρεά, με καλή συμπεριφορά, ένδοξη;

625.

«Έχοντας επιτύχει τέτοια φήμη, έχοντας φτάσει σε μεγάλη διάκριση·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

626.

«Μόνο οκτώ μερίδες τροφής, αυτή τη δωρεά έδωσα πριν·

στην Κοινότητα άξια προσφορών, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

627.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

629.

«Εγώ από σένα περισσότερους μοναχούς, συγκρατημένους, αυτούς που ζουν την ιερή ζωή·

ικανοποίησα με τροφή και ρόφημα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

630.

«Ενώ εγώ έδωσα περισσότερα από σένα, έφτασα σε κατώτερη κατηγορία·

Πώς εσύ δίνοντας λιγότερα, έφτασες σε μεγάλη διάκριση;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

631.

«Ένας μοναχός που αναπτύσσει τον νου, γνωστός σε μένα από πριν ήταν·

Αυτόν εγώ με γεύμα προσκάλεσα, τον Ρεβάτα μαζί με επτά άλλους.

632.

«Αυτός ο Ρεβάτα, με συμπόνια, επιδίωκε το καλό μου·

μου είπε "δώσε στην Κοινότητα", και εγώ έκανα τον λόγο του.

633.

«Εκείνη η προσφορά προς την Κοινότητα, εδραιωμένη στον απέραντο·

σε άτομα από σένα δοσμένο, αυτό δεν έχει για σένα μεγάλο καρπό».

634.

«Τώρα πια γνωρίζω, το δοσμένο στην Κοινότητα έχει μεγάλο καρπό·

έτσι εγώ αφού πάω στην ανθρώπινη ύπαρξη, γενναιόδωρη, χωρίς τσιγκουνιά·

στην Κοινότητα δωρεές θα δίνω, επιμελής ξανά και ξανά».

635.

«Ποια είναι αυτή η θεότητα, αγαπητή, που συνομιλεί μαζί σου;

Όλους τους Τριάντα Τρεις θεούς, με την ομορφιά υπερλάμπει».

636.

«Όταν ήμουν άνθρωπος, άρχοντα των θεών, σε προηγούμενη ανθρώπινη ύπαρξη·

και ήταν σύζυγος μαζί με μένα, και η μικρότερη αδελφή μου·

αφού έδωσε δωρεές στην Κοινότητα, έχοντας κάνει αξιέπαινες πράξεις λάμπει.»

637.

«Με τη Διδασκαλία στο παρελθόν η αδελφή, από σένα, Μπάντα, λάμπει·

Την οποία προσφορά στην απέραντη Κοινότητα εδραίωσε.

638.

«Ο Βούδας ρωτήθηκε από εμένα, στο όρος Γκιτζτζακούτα·

το επακόλουθο του μοιράσματος, πού το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

639.

«Για τους ανθρώπους που προσφέρουν θυσίες, για τα όντα που επιθυμούν αξιέπαινη πράξη·

που κάνουν αξιέπαινη πράξη που οδηγεί σε επαναγέννηση, πού το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

640.

Αυτό μου εξήγησε ο Βούδας, γνωρίζοντας τον καρπό της πράξης του καθενός·

το επακόλουθο του μοιράσματος, πού το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

641.

«Τέσσερις ασκούμενοι και τέσσερις εδραιωμένοι στον καρπό·

αυτή η Κοινότητα είναι ευθεία, προικισμένη με σοφία, ηθική και αυτοσυγκέντρωση.

642.

«Για τους ανθρώπους που προσφέρουν θυσίες, για τα όντα που επιθυμούν αξιέπαινη πράξη·

που κάνουν αξιέπαινη πράξη που οδηγεί σε επαναγέννηση, το δοσμένο στην Κοινότητα έχει μεγάλο καρπό.

643.

«Αυτή η Κοινότητα είναι απέραντη και εξυψωμένη, αυτή είναι αμέτρητη όπως ο ωκεανός·

αυτοί είναι οι άριστοι μαθητές του ήρωα μεταξύ των ανθρώπων, οι φέροντες το φως διακηρύσσουν τη Διδασκαλία.»

644.

«Γι' αυτούς είναι καλά δοσμένο, καλά προσφερμένο, καλά θυσιασμένο, αυτοί που δίνουν δωρεά απευθυνόμενοι στην Κοινότητα·

εκείνη η προσφορά προς την Κοινότητα εδραιωμένη, έχει μεγάλο καρπό, επαινέθηκε από αυτούς που γνωρίζουν τον κόσμο.

645.

«Αναθυμούμενοι μια τέτοια θυσία, αυτοί που περιφέρονται στον κόσμο γεμάτοι χαρά·

αφού απομακρύνουν τον ρύπο της τσιγκουνιάς μαζί με τη ρίζα του, ακατηγόρητοι πηγαίνουν στον ουράνιο τόπο».

Το ουράνιο μέγαρο του Νταντάλλα, έκτο.

7.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της Πεσαβατί

646.

«Σκεπασμένη με δίχτυα από κρύσταλλο, ασήμι και χρυσό, με ποικίλα πολύχρωμα δάπεδα την είδα, πανέμορφη·

κατοικία καλοφτιαγμένη, εφοδιασμένη με αψίδα, σκορπισμένη με χρυσή άμμο, αυτή η όμορφη ουράνια κατοικία.

647.

«Φέγγει στις δέκα κατευθύνσεις σαν ο ήλιος στον ουρανό, το φθινόπωρο ο διαλύτης του σκότους με τις χίλιες ακτίνες·

έτσι λάμπει αυτή η ουράνια κατοικία σου, σαν φλόγα με κορυφή καπνού τη νύχτα στην κορυφή του ουρανού.

648.

«Θαμπώνει τα μάτια σαν αστραπή, τοποθετημένο στον ουρανό αυτό το ευχάριστο·

Αντηχεί από βίνες, τύμπανα και κύμβαλα, ακμάζον σαν την πόλη του Ίντρα είναι αυτό το δικό σου.

649.

«Λωτοί, λευκά νούφαρα, μπλε νούφαρα και κρίνα του νερού, γιοντίκα, μπαντούκα και κανότζακα υπάρχουν·

Σάλα, ανθισμένες ασόκα σε πλήρη άνθιση, διαποτισμένο από τα ευωδιαστά αρώματα ποικίλων εκλεκτών δέντρων είναι αυτό.

650.

Συνδεδεμένη με σαλάλα, λαμπούτζα και μπουτζάκα στις όχθες, με κρεμαστές αναρριχητικές φυτείες κούσα και κάσου ανθισμένες·

Με νερά σαν δίχτυ από πολύτιμους λίθους, ω ένδοξη, μια γοητευτική λιμνούλα βρίσκεται κοντά σου.

651.

«Και τα υδρόβια λουλούδια που υπάρχουν εδώ, και τα χερσαία που είναι είδη δέντρων·

Ανθρώπινα και μη ανθρώπινα και θεϊκά, όλα έχουν φυτρώσει στην κατοικία σου.

652.

«Ποιου αυτοελέγχου και δαμάσματος αυτό είναι το επακόλουθο, με ποιον καρπό πράξης έχεις γεννηθεί εδώ;

Και πώς απέκτησες αυτή την ουράνια κατοικία, αυτό εξήγησε βήμα προς βήμα, εσύ με τις πυκνές βλεφαρίδες».

653.

«Και πώς απέκτησα αυτή την ουράνια κατοικία, όπου περιφέρονται σμήνη γερανών, παγωνιών και περδίκων·

Όπου κυκλοφορούν θεϊκές πάπιες και βασιλιάδες των κύκνων, όπου αντηχούν πουλιά, πάπιες καραντάβα και κούκοι.

654.

«Ποικίλη με διάφορα ανθισμένα δέντρα σαντάνακα, με δέντρα πάταλι, τζάμπου και ασόκα·

Και πώς απέκτησα αυτή την ουράνια κατοικία, αυτό θα σου αποκαλύψω, άκουσε σεβάσμιε κύριε.

655.

«Ανατολικά της εξαίρετης πόλης των Μαγκάντα, υπάρχει ένα χωριό ονόματι Νάλακα, σεβάσμιε κύριε·

Εκεί ήμουν πριν νύφη, Πεσαβατί με γνώριζαν εκεί.

656.

«Εγώ αυτόν που χαίρει εκτίμησης, τον επιδέξιο στο νόημα και τη Διδασκαλία, που χαίρει ευσέβειας από θεούς και ανθρώπους, τον μεγάλο·

τον Ουπατίσσα, τον κατασβεσμένο, τον αμέτρητο, με χαρούμενο νου με λουλούδια τον κατέσπειρα.

657.

«Αφού τίμησα αυτόν που έφτασε στον ύψιστο προορισμό, τον μεγαλοπρεπή σοφό που φέρει το τελευταίο σώμα·

εγκαταλείποντας το ανθρώπινο σώμα, έχοντας πάει στους Τριάντα Τρεις, εδώ κατοικώ σε αυτόν τον τόπο».

Το ουράνιο μέγαρο της Πεσαβατί, έβδομο.

8.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της Μαλλικά

658.

«Με κίτρινα ρούχα, με κίτρινη σημαία, στολισμένη με κίτρινα κοσμήματα·

Με κίτρινα όμορφα ενδύματα, λάμπεις σαν να μην είσαι στολισμένη.

659.

«Ποια είσαι εσύ που φοράς κοχύλινα βραχιόλια και περιβραχιόνια, στολισμένη με χρυσά διαδήματα,

σκεπασμένη με χρυσό δίχτυ, με γιρλάντες από ποικίλα πολύτιμα κοσμήματα;

660.

«Χρυσά και από ρουμπίνια, από μαργαριτάρια και από βηρύλλιο·

από μασαραγκάλλα με ρουμπίνια, στολισμένα με πολύτιμους λίθους σαν μάτια περιστεριού.

661.

«Κάποιο κάποιο εδώ έχει γλυκιά φωνή παγωνιού, άλλο έχει φωνή κύκνου βασιλιά, άλλο γλυκιά φωνή κοκίλα·

ο ήχος τους ακούγεται γλυκός στη μορφή, όπως πενταμερές μουσικό όργανο παιγμένο.

662.

«Και το άρμα σου είναι όμορφο, χαριτωμένο, στολισμένο με ποικίλα κοσμήματα·

με στοιχεία διαφόρων χρωμάτων, λάμπει σαν καλά διαμορφωμένο.

663.

«Σε αυτό το άρμα με χρώμα χρυσού αγάλματος, εσύ που στέκεσαι φωτίζεις αυτή την περιοχή·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

664.

«Χρυσό δίχτυ διακοσμημένο με πολύτιμους λίθους και χρυσό, στολισμένο με μαργαριτάρια, σκεπασμένο με χρυσό δίχτυ·

Όταν ο Γκόταμα ο απέραντος επέτυχε το τελικό Νιμπάνα, με γαλήνιο νου εγώ το τοποθέτησα.

665.

«Αφού έκανα αυτή την πράξη, την καλή που επαίνεσε ο Βούδας·

Χωρίς λύπη, ευτυχισμένη, χαίρομαι χωρίς αρρώστια».

Το ουράνιο μέγαρο της Μαλλικά, όγδοο.

9.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της Βισαλάκκχι

666.

«Ποια είσαι εσύ, με τα μεγάλα μάτια, στο ωραίο άλσος Τσιτταλατά·

περιφέρεσαι ολόγυρα, περιστοιχισμένη από πλήθος γυναικών.

667.

«Όταν οι Τριάντα Τρεις θεοί εισέρχονται σε αυτό το δάσος·

με ζεύγη και με άρματα όλοι, ποικίλοι γίνονται όταν έρχονται εδώ.

668.

«Και για σένα που έφτασες εδώ, που περιπλανιέσαι στον κήπο·

στο σώμα δεν φαίνεται ποικιλία, με τι η μορφή σου είναι τέτοια;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

669.

«Με ποια πράξη, άρχοντα των θεών, η μορφή μου και ο προορισμός μου·

και η υπερφυσική δύναμη και η ισχύς, αυτό άκουσε, πρώτε δωρητή.

670.

«Εγώ στο ωραίο Ρατζάγκαχα, λαϊκή ακόλουθος με το όνομα Σουνανδά·

Με πίστη, τέλεια στην ηθική, χαρούμενη στο μοίρασμα πάντα.

671.

»Ρούχα και τροφή, κατάλυμα και φωτισμό·

έδωσα στους έντιμους, με γαλήνιο νου.

672.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

673.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

με αυτοσυγκράτηση και μοίρασμα, κατοικώ σε ουράνια κατοικία.

674.

«Απέχουσα από τον φόνο έμβιων όντων, και συγκρατημένη από την ψευδολογία·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και μακριά από τη μέθη.

675.

«Χαίροντας στους πέντε κανόνες εξάσκησης, επιδέξια στις ευγενείς αλήθειες·

λαϊκή ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού, του Γκόταμα του ένδοξου.

676.

«Μια δούλη από την οικογένεια των συγγενών μου, πάντα μου έφερνε στεφάνια·

Αυτά εγώ στη στούπα του Ευλογημένου, όλα τα τοποθετούσα.

677.

«Την ημέρα τήρησης των κανόνων και εγώ αφού πήγα, γιρλάντες, αρώματα και καλλυντικά·

στη στούπα τοποθέτησα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

678.

«Με αυτή την πράξη, άρχοντα των θεών, η μορφή μου και ο προορισμός μου·

και η υπερφυσική δύναμη και η ισχύς, με τη γιρλάντα που πρόσφερα.

679.

«Και επειδή ήμουν ηθική, αυτό δεν ωριμάζει ακόμα·

και η ελπίδα μου όμως, άρχοντα των θεών, είναι να γίνω άπαξ επιστρέφουσα».

Το ουράνιο μέγαρο της Βισαλάκκχι, ένατο.

10.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του κοραλλόδεντρου

680.

«Στο δέντρο Παριτσατάκα, στο κοβιλάρα, στο ευχάριστο, στο τερπνό·

πλέκοντας ουράνιο στεφάνι, τραγουδώντας χαίρεσαι.

681.

«Καθώς εσύ χορεύεις, από κάθε μέλος σου παντού·

θεϊκοί ήχοι αναδύονται, ευχάριστοι στο άκουσμα, τερπνοί.

682.

«Καθώς εσύ χορεύεις, από κάθε μέλος σου παντού·

θεϊκές οσμές αναδύονται, αγνές οσμές, τερπνές.

683.

«Καθώς περιστρέφεσαι με το σώμα, τα κοσμήματα στις πλεξούδες σου.

Ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

684.

«Τα στεφάνια κινημένα από τον άνεμο, ταρακουνημένα από τον άνεμο·

Ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

685.

«Και το στεφάνι στο κεφάλι σου, με αγνή οσμή, τερπνό·

η οσμή του διαχέεται σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως το δέντρο μαντζούσακα.

686.

«Μυρίζεις αυτό το καθαρό άρωμα, βλέπεις μη-ανθρώπινη μορφή·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

687.

«Φωτεινό, ακτινοβόλο, με ομορφιά και άρωμα συνδεδεμένο·

στεφάνι από άνθη ασόκα εγώ στον Βούδα πρόσφερα.

688.

«Αφού έκανα αυτή την πράξη, την καλή που επαίνεσε ο Βούδας·

Χωρίς λύπη, ευτυχισμένη, χαίρομαι χωρίς αρρώστια».

Το ουράνιο μέγαρο του δέντρου Παριτσχαττάκα, δέκατο.

Τέλος του κεφαλαίου Παριτσχαττάκα, τρίτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Ουλάρα, Ούτσχου, Παλλάνκα, Λατά και Γκούττιλα·

Νταντάλλα, Πεσαμά, Μαλλικά, Βισάλακκχι, Παριτσχάττακα·

γι' αυτό λέγεται το κεφάλαιο.

4.

Το κεφάλαιο για το πορφυρό μέγαρο

1.

Η ιστορία για το πορφυρό ουράνιο μέγαρο

689.

«Στο ερυθρό κρυστάλλινο ουράνιο ανάκτορο, στρωμένο με χρυσή άμμο·

με πενταμερές μουσικό όργανο, διασκεδάζεις με ωραία μουσική.

690.

«Κατεβαίνοντας από εκείνο το παλάτι, δημιουργημένο από πολύτιμους λίθους·

Μπαίνεις στο άλσος δέντρων σάλα, ανθισμένο σε κάθε εποχή.

691.

«Σε όποιου δέντρου σάλα, στη ρίζα στέκεσαι, θεότητα·

αυτό αφήνει λουλούδια, σκύβοντας το έξοχο δέντρο.

692.

«Το άλσος δέντρων σάλα κινημένο από τον άνεμο, σειόμενο, κατοικημένο από πουλιά·

η οσμή του διαχέεται σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως το δέντρο μαντζούσακα.

693.

«Μυρίζεις αυτό το καθαρό άρωμα, βλέπεις μη-ανθρώπινη μορφή·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

694.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν δούλη στην οικογένεια του κυρίου·

αφού είδα τον Βούδα καθισμένο, τον σκόρπισα με άνθη σάλα.

695.

«Και ένα όμορφα φτιαγμένο στεφάνι, φτιαγμένο από άνθη σάλα, εγώ·

στον Βούδα πρόσφερα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

696.

«Αφού έκανα αυτή την πράξη, την καλή που επαίνεσε ο Βούδας·

Χωρίς λύπη, ευτυχισμένη, χαίρομαι χωρίς αρρώστια».

Το ουράνιο μέγαρο Μαντζιττχάκα, πρώτο.

2.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του φωτεινού

697.

«Εσύ που λάμπεις με φωτεινή εξαίρετη ομορφιά, ντυμένη με βαθυκόκκινα ρούχα·

με μεγάλη υπερφυσική δύναμη, με σώμα όμορφο σαν σανταλόξυλο, ποια είσαι εσύ, όμορφη θεότητα, που αποδίδεις σεβασμό σε μένα;»

698.

«Και το ανάκλιντρό σου είναι πολύτιμο, στολισμένο με ποικίλα κοσμήματα, ευχάριστο·

εκεί όπου εσύ καθισμένη λάμπεις, σαν βασιλιάς των θεών στο δάσος Νάνταμα.

699.

«Τι καλή συμπεριφορά έκανες εσύ πριν, ευγενική, ποιας πράξης το επακόλουθο

βιώνεις στον κόσμο των θεών, θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε·

ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

700.

«Καθώς περιφερόσουν για προσφερόμενη τροφή, γιρλάντα και μελάσα σου έδωσα, σεβάσμιε κύριε·

αυτής της πράξης αυτό το επακόλουθο, βιώνω στον κόσμο των θεών.

701.

«Και έχω μεταμέλεια, έσφαλα και είμαι δυστυχισμένη, σεβάσμιε κύριε·

εγώ δεν άκουσα τη Διδασκαλία, καλά διδαγμένη από τον βασιλιά της Διδασκαλίας.

702.

«Αυτό σου λέω, σεβάσμιε κύριε, 'όποιον κι αν συμπονώ·

στις διδασκαλίες αυτόν να τον παρακινήσεις', καλά διδαγμένες από τον βασιλιά της Διδασκαλίας.

703.

«Όσοι έχουν πίστη στον Βούδα, στη Διδασκαλία και στο κόσμημα της Κοινότητας·

αυτοί με ξεπερνούν σε λάμψη, σε διάρκεια ζωής, σε φήμη, σε μεγαλοπρέπεια.

704.

«Σε λαμπρότητα και ομορφιά υπέρτεροι,

άλλοι θεοί με μεγαλύτερη υπερφυσική δύναμη από εμένα».

Το ουράνιο μέγαρο Παμπχασσάρα, δεύτερο.

3.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του ελέφαντα

705.

«Στολισμένη, με πολύτιμους λίθους και χρυσό διακοσμημένον, με χρυσό δίχτυ καλυμμένον, μεγάλον·

Ανεβαίνοντας στον εξαίρετο ελέφαντα, καλά εξοπλισμένον, εδώ ήλθε μέσα στον αιθέρα, στο μεσουράνημα.

706.

«Στους δύο χαυλιόδοντες του ελέφαντα δημιουργημένες, λιμνούλες με λωτούς πλήρως ανθισμένες με διαυγές νερό·

Και στους λωτούς ομάδες μουσικών οργάνων αντηχούν, και αυτές χορεύουν οι γοητευτικές.

707.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή δύναμη, με μεγάλη ισχύ, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

708.

«Αφού πλησίασα στη Μπαρανασί, έδωσα στον Βούδα ένα ζευγάρι υφασμάτων·

αφού προσκύνησα τα πόδια, κάθισα στο έδαφος, και ικανοποιημένη έκανα χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες.

709.

«Και ο Βούδας με δέρμα που μοιάζει με χρυσάφι, μου δίδαξε την παροδικότητα της προέλευσης και του υπαρξιακού πόνου·

το μη συνθηκοκρατημένο, την αιώνια παύση του υπαρξιακού πόνου, και την οδό δίδαξε, από την οποία συνειδητοποίησα·

710.

«Με σύντομη ζωή, πεθαμένη, αφού πέθανα από εκεί, γεννήθηκα στην ομάδα των Τριάντα Τριών, ένδοξη·

Εγώ είμαι μία από τις συζύγους του Σάκκα, με το όνομα Γιασουττάρα, φημισμένη σε όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο Νάγκα, τρίτο.

4.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της Αλόμα

711.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

712.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

714.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

715.

«Και εγώ στη Μπαρανασί, στον Βούδα, τον συγγενή του ήλιου·

Έδωσα ξερό αρτοπαρασκεύασμα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

716.

«Από ξερό και ανάλατο, δες τον καρπό μιας μπάλας αρτοπαρασκευάσματος·

αφού είδε την Αλόμα ευτυχισμένη, ποιος δεν θα κάνει αξιέπαινη πράξη;

717.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο Αλόμα, τέταρτο.

5.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου αυτής που έδωσε ρυζόνερο

719.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

720.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

722.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

723.

«Εγώ στην Ανδακαβίνδα, στον Βούδα, τον συγγενή του ήλιου·

Έδωσα ρυζόζουμο μαγειρεμένο με ζιζύφια, αρωματισμένο με λάδι.

724.

«Με πιπέρι και σκόρδο, αναμεμειγμένο με ασαφοίτιδα·

έδωσα στον έντιμο, με γαλήνιο νου.

725.

«Μια γυναίκα που θα γινόταν πρώτη σύζυγος ενός βασιλιά παγκόσμιου μονάρχη·

μια γυναίκα όμορφη σε όλα τα μέλη της, και υπέροχη στη θέα για τον σύζυγό της·

δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα μιας προσφοράς ξινού ρυζόνερου.

726.

«Εκατό χιλιάδες χρυσά νομίσματα, εκατό χιλιάδες άλογα, εκατό χιλιάδες άρματα με ημίονους·

εκατό χιλιάδες κόρες, στολισμένες με σκουλαρίκια από πολύτιμους λίθους·

δεν αξίζουν ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα μιας προσφοράς ξινού ρυζόνερου.

727.

«Εκατό ελέφαντες από τα Ιμαλάια, με χαυλιόδοντες σαν ρυμό άμαξας, μεγαλόσωμοι·

μεγαλοπρεπείς ελέφαντες με χρυσά περιλαίμια, στολισμένοι με χρυσοκέντητα σκεπάσματα·

δεν αξίζουν ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα μιας προσφοράς ξινού ρυζόνερου.

728.

«Ακόμη κι αν κάποιος εδώ γινόταν κύριος των τεσσάρων νησιών·

δεν αξίζει ούτε ένα δέκατο έκτο κλάσμα μιας προσφοράς ξινού ρυζόνερου».

Το ουράνιο μέγαρο αυτής που πρόσφερε ρυζόνερο, πέμπτο.

6.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του μοναστηριού

729.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... σαν το άστρο της αυγής.

730.

«Καθώς εσύ χορεύεις, από κάθε μέλος σου παντού·

θεϊκοί ήχοι αναδύονται, ευχάριστοι στο άκουσμα, τερπνοί.

731.

«Καθώς εσύ χορεύεις, από κάθε μέλος σου παντού·

θεϊκές οσμές αναδύονται, αγνές οσμές, τερπνές.

732.

«Καθώς περιστρέφεσαι με το σώμα, τα κοσμήματα στις πλεξούδες σου·

ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

733.

«Τα στεφάνια κινημένα από τον άνεμο, ταρακουνημένα από τον άνεμο·

ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

734.

«Και το στεφάνι στο κεφάλι σου, με αγνή οσμή, τερπνό·

η οσμή του διαχέεται σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως το δέντρο μαντζούσακα.

735.

«Μυρίζεις αυτό το καθαρό άρωμα, βλέπεις μη-ανθρώπινη μορφή·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

736.

«Στη Σαβάτθι η φίλη μου, σεβάσμιε κύριε, έκτισε για την Κοινότητα ένα μεγάλο μοναστήρι·

Εκεί με πίστη εγώ έδωσα ευχαριστίες, αφού είδα το σπίτι και αυτό το αγαπημένο μου.

737.

«Με αυτήν ακριβώς την αγνή μου ευχαριστία, απέκτησα αυτό το θαυμαστό και αξιοθέατο ουράνιο μέγαρο·

Δεκαέξι γιότζανα από παντού, ταξιδεύει στον αιθέρα με την υπερφυσική δύναμή μου.

738.

«Οι κατοικίες μου με θολωτά δωμάτια, χωρισμένες σε μέρη και μετρημένες·

λάμποντας ακτινοβολούν, από παντού για εκατό γιότζανα.

739.

«Και λίμνες με λωτούς υπάρχουν εδώ σε μένα, κατοικούμενες από ψάρια με πλατιά λέπια·

Με διαυγές νερό, καθαρές, στρωμένες με χρυσή άμμο.

740.

«Σκεπασμένες με ποικίλους λωτούς, καλυμμένες με λευκά νούφαρα·

ευωδιαστές αναδίδουν άρωμα, ευχάριστες, ταραγμένες από τον άνεμο.

741.

Τζαμπούδες, πανάσες, φοίνικες και άλση καρυδιών,

φυτρωμένα μέσα στην κατοικία, ποικίλα δέντρα αφύτευτα.

742.

«Αντηχεί από διάφορα μουσικά όργανα, γεμάτο από τις φωνές πλήθους ουράνιων νυμφών·

Ακόμη κι αυτός που θα με έβλεπε σε όνειρο, θα ήταν ευτυχισμένος άνθρωπος.

743.

«Τέτοια θαυμαστή στην όψη, ουράνια κατοικία που λάμπει παντού·

από τις δικές μου πράξεις γεννήθηκε, είναι σωστό να κάνει κανείς αξιέπαινες πράξεις».

744.

«Με αυτήν ακριβώς την αγνή σου ευχαριστία, απέκτησες αυτό το θαυμαστό και αξιοθέατο ουράνιο μέγαρο·

Η γυναίκα που έδωσε τη δωρεά, πες μου τον προορισμό της, πού επαναγεννήθηκε αυτή;»

745.

«Εκείνη που ήταν η φίλη μου, σεβάσμιε κύριε, έκτισε για την Κοινότητα ένα μεγάλο μοναστήρι·

αυτή που γνώριζε τη Διδασκαλία έδωσε δωρεά, επαναγεννήθηκε στους δημιουργοχαρείς θεούς.

746.

«Σύζυγος αυτού του Σουνιμμίτα, ασύλληπτο το επακόλουθο των πράξεών της·

Αυτό που ρωτάς 'πού επαναγεννήθηκε αυτή;', αυτό σου εξήγησα μη διαφορετικά εγώ.

747.

«Γι' αυτό λοιπόν παρακινήστε και άλλους, στην Κοινότητα δωρεές δίνετε ικανοποιημένοι·

και τη Διδασκαλία ακούτε με γαλήνιο νου, πολύ δυσεύρετη είναι η απόκτηση ανθρώπινης ύπαρξης που αποκτήθηκε.

748.

«Την οδό που δίδαξε ο επικρατών της οδού, με φωνή σαν του Βράχμα και δέρμα που μοιάζει με χρυσάφι·

στην Κοινότητα δωρεές δίνετε ικανοποιημένοι, εκεί όπου οι προσφορές έχουν μεγάλο καρπό.

749.

Αυτά τα άτομα, οκτώ, επαινεμένα από τους αγαθούς, αυτά τα τέσσερα ζεύγη είναι·

αυτοί οι άξιοι προσφορών μαθητές του Καλότυχου, σε αυτούς τα δοσμένα έχουν μεγάλο καρπό.

750.

«Τέσσερις ασκούμενοι και τέσσερις εδραιωμένοι στον καρπό·

αυτή η Κοινότητα είναι ευθεία, προικισμένη με σοφία, ηθική και αυτοσυγκέντρωση.

751.

«Για τους ανθρώπους που προσφέρουν θυσίες, για τα όντα που επιθυμούν αξιέπαινη πράξη·

που κάνουν αξιέπαινη πράξη που οδηγεί σε επαναγέννηση, το δοσμένο στην Κοινότητα έχει μεγάλο καρπό.

752.

«Αυτή η Κοινότητα είναι απέραντη και εξυψωμένη, αυτή είναι αμέτρητη όπως ο ωκεανός·

αυτοί είναι οι άριστοι μαθητές του ήρωα μεταξύ των ανθρώπων, οι φέροντες το φως διακηρύσσουν τη Διδασκαλία.»

753.

«Γι' αυτούς είναι καλά δοσμένο, καλά προσφερμένο, καλά θυσιασμένο, αυτοί που δίνουν δωρεά απευθυνόμενοι στην Κοινότητα·

εκείνη η προσφορά προς την Κοινότητα εδραιωμένη, έχει μεγάλο καρπό, επαινέθηκε από αυτούς που γνωρίζουν τον κόσμο.

754.

«Αναθυμούμενοι μια τέτοια θυσία, αυτοί που περιφέρονται στον κόσμο γεμάτοι χαρά·

αφού απομακρύνουν τον ρύπο της τσιγκουνιάς μαζί με τη ρίζα του, ακατηγόρητοι πηγαίνουν στον ουράνιο τόπο».

Το ουράνιο μέγαρο του μοναστηριού, έκτο.

Τέλος της δεύτερης ενότητας απαγγελίας.

7.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου των τεσσάρων γυναικών

755.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

758.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

759.

«Μια χούφτα ινδιβάρα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή·

Στην υψωμένη Εσικά, στην εξαίρετη πόλη Παννακάτα την ωραία.

760.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

762.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

765.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

766.

«Μια δέσμη μπλε νούφαρα εγώ πρόσφερα, σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή·

Στην υψωμένη Εσικά, στην εξαίρετη πόλη Παννακάτα την ωραία.

767.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

769.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

772.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

773.

«Με λευκή ρίζα και πράσινα φύλλα, γεννημένο στο νερό της λίμνης, εγώ πρόσφερα·

Σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή, στην υψωμένη Εσικά·

Στην εξαίρετη πόλη Παννακάτα την ωραία.

774.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

776.

«Με εξαίσια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

779.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

780.

«Εγώ η Σουμανά, σε αυτόν με το ωραίο μυαλό, μπουμπούκια γιασεμιού, με χρώμα σαν ελεφαντόδοντο εγώ πρόσφερα·

Σε μοναχό που περιφερόταν για προσφερόμενη τροφή, στην υψωμένη Εσικά·

Στην εξαίρετη πόλη Παννακάτα την ωραία.

781.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο των τεσσάρων γυναικών, έβδομο.

8.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του μάνγκο

783.

«Θεϊκό είναι το άλσος μανγκοδέντρων σου, ευχάριστο, με μεγαλοπρεπές παλάτι εδώ·

αντηχεί από ποικίλα μουσικά όργανα, γεμάτο από τις φωνές πλήθους ουράνιων νυμφών.

784.

«Και λυχνάρι καίει εδώ, πάντα χρυσό, μεγάλο·

με δέντρα με υφάσματα ως καρπούς, από παντού περιστοιχισμένο.

785.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

787.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

788.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων·

έκτισα μοναστήρι για την Κοινότητα, περιτριγυρισμένο από μάνγκο.

789.

«Όταν ολοκληρώθηκε το μοναστήρι, κατά τη διάρκεια της μεγάλης γιορτής για την ολοκλήρωσή του·

αφού το σκέπασα με μάνγκο, κάνοντας τους καρπούς από ύφασμα.

790.

«Αφού άναψα εκεί λυχνάρι, αφού τάισα την έξοχη ομάδα·

το παρέδωσα στην Κοινότητα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

791.

«Με αυτό το άλσος μανγκοδέντρων μου είναι ευχάριστο, με μεγαλοπρεπές παλάτι εδώ·

αντηχεί από ποικίλα μουσικά όργανα, γεμάτο από τις φωνές πλήθους ουράνιων νυμφών.

792.

«Και λυχνάρι καίει εδώ, πάντα χρυσό, μεγάλο·

με δέντρα με υφάσματα ως καρπούς, από παντού περιστοιχισμένο.

793.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του μάνγκο, όγδοο.

9.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του κίτρινου

795.

«Με κίτρινα ρούχα, με κίτρινη σημαία, στολισμένη με κίτρινα κοσμήματα·

Με σώμα αλειμμένο με κίτρινο σανδαλόξυλο, φορώντας στεφάνι από κίτρινους λωτούς.

796.

«Με χρυσό ανάκτορο και κλίνη, με χρυσό κάθισμα και χρυσά δοχεία·

Με χρυσή ομπρέλα και χρυσό άρμα, με χρυσό άλογο και χρυσή βεντάλια.

797.

«Τι πράξη έκανες, Μπαντά, σε προηγούμενη ανθρώπινη ύπαρξη;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

798.

«Υπάρχει μια αναρριχητική κληματίδα που ονομάζεται κοσατάκι, σεβάσμιε κύριε, πικρή, ανεπιθύμητη·

Τέσσερα λουλούδια της, στη στούπα πρόσφερα εγώ.

799.

«Με σκοπό το σώμα του Διδασκάλου, με γαλήνιο νου·

δεν κοίταξα τον δρόμο της, δεν είχα τον νου μου εκεί.

800.

«Τότε με σκότωσε μια αγελάδα, χωρίς να έχω φτάσει με τον νου στη στούπα·

Αν εγώ το είχα συσσωρεύσει αυτό, βέβαια θα ήταν περισσότερο από αυτό.

801.

«Με αυτή την πράξη, άρχοντα των θεών, Μαγκχαβάν, ελέφαντα μεταξύ των θεών·

αφού εγκατέλειψα το ανθρώπινο σώμα, ήρθα στη συντροφιά σου».

802.

Ακούγοντας αυτό ο άρχοντας των Τριάντα Τριών, ο Μαγκχαβάν, ο ελέφαντας μεταξύ των θεών·

εμπνέοντας πίστη στους Τριάντα Τρεις θεούς, είπε αυτό στον Μάταλι.

803.

«Δες, Μάταλι, το θαυμαστό, τον εκπληκτικό αυτόν καρπό της πράξης·

ακόμα και λίγο να δοθεί ως δώρο, η αξιέπαινη πράξη έχει μεγάλο καρπό.

804.

«Δεν υπάρχει, όταν η συνείδηση έχει πίστη, μικρή προσφορά·

ή στον Τατχάγκατα τον αυτοφωτισμένο, ή στον μαθητή του.

805.

«Έλα, Μάταλι, και εμείς, όλο και περισσότερο ας τιμήσουμε·

Τα λείψανα του Τατχάγκατα, ευτυχία είναι η συσσώρευση αξιέπαινων πράξεων.

806.

«Είτε ζει είτε έχει κατασβεστεί, με ίση συνείδηση ίσος ο καρπός·

εξαιτίας της ευχής του νου πράγματι, τα όντα πηγαίνουν σε καλό προορισμό.

807.

«Πράγματι για το όφελος πολλών, εμφανίζονται οι Τατχάγκατα·

εκεί όπου αφού κάνουν τιμή, οι δωρητές πηγαίνουν στον ευδαιμονικό κόσμο».

Το ουράνιο μέγαρο του κίτρινου, ένατο.

10.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του ζαχαροκάλαμου

808.

«Φωτίζοντας τη γη μαζί με τους θεούς, υπερλάμπεις σαν η σελήνη και ο ήλιος·

με μεγαλοπρέπεια και ομορφιά, με φήμη και θερμότητα, σαν ο Βράχμα τους θεούς στον ουρανό των Τριάντα Τριών μαζί με τον Ίντα.

809.

«Σε ρωτώ, εσένα που φοράς στεφάνι από μπλε λωτούς, με γιρλάντα λουλουδιών, με δέρμα που μοιάζει με χρυσάφι·

στολισμένη, φορώντας τα καλύτερα ρούχα, ποια είσαι εσύ, όμορφη θεότητα, που αποδίδεις σεβασμό σε μένα;»

810.

«Τι πράξη έκανες εσύ πριν η ίδια, όντας άνθρωπος σε προηγούμενη γέννηση;

Δωρεά καλά ασκημένη ή ηθική και αυτοέλεγχο, με τι επαναγεννήθηκες στον καλότυχο κόσμο, ένδοξη;

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

811.

«Τώρα, σεβάσμιε κύριε, σε αυτό το ίδιο το χωριό, ήρθες στο σπίτι μας για προσφερόμενη τροφή·

Τότε σου έδωσα ένα κομμάτι ζαχαροκάλαμο, με γαλήνιο νου, με ασύγκριτη χαρά·

812.

«Και η πεθερά μετά με ρώτησε επίμονα: 'Πού λοιπόν πέταξες το ζαχαροκάλαμο, νύφη;'

Δεν το πέταξα ούτε το έφαγα εγώ, στον ήρεμο μοναχό εγώ η ίδια το έδωσα.

813.

«Δική σου είναι αυτή η κυριαρχία ή δική μου;» έτσι η πεθερά με ύβριζε·

αφού πήρε έναν βώλο χώματος μου έδωσε χτύπημα, πεθαίνοντας από εκεί είμαι θεότητα.

814.

«Αυτή ακριβώς η καλή πράξη έγινε από εμένα, και ευτυχισμένο επακόλουθο της πράξης απολαμβάνω η ίδια·

Μαζί με τους θεούς διασκεδάζω, χαίρομαι με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής.

815.

«Αυτή ακριβώς η καλή πράξη έγινε από εμένα, και ευτυχισμένο επακόλουθο της πράξης απολαμβάνω η ίδια·

προστατευμένη από τον άρχοντα των θεών, φυλαγμένη από τους Τριάντα Τρεις, προικισμένη με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής.

816.

«Τέτοιος ο καρπός της αξιέπαινης πράξης, όχι μικρός, μεγάλο το επακόλουθο της προσφοράς μου του ζαχαροκάλαμου·

Μαζί με τους θεούς διασκεδάζω, χαίρομαι με τα πέντε είδη αισθησιακής ηδονής.

817.

«Τέτοιος ο καρπός της αξιέπαινης πράξης, όχι μικρός, μεγάλη η λαμπρότητα της προσφοράς μου του ζαχαροκάλαμου·

προστατευμένη από τον άρχοντα των θεών, φυλαγμένη από τους Τριάντα Τρεις, όπως ο Χιλιόφθαλμος στο δάσος Νάνταμα.

818.

«Και εσένα, σεβάσμιε κύριε, τον συμπονετικό σοφό, αφού πλησίασα απέδωσα σεβασμό και ρώτησα για την υγεία·

Τότε σου έδωσα ένα κομμάτι ζαχαροκάλαμο, με γαλήνιο νου, με ασύγκριτη χαρά».

Το ουράνιο μέγαρο του ζαχαροκάλαμου, δέκατο.

11.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της προσκύνησης

819.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

820.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

822.

Εκείνη η θεότητα ευχαριστημένη... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

823.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, αφού είδα τους ηθικούς ασκητές·

αφού προσκύνησα τα πόδια, γέμισα τον νου με πεποίθηση, και ικανοποιημένη έκανα χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες.

824.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της προσκύνησης, ενδέκατο.

12.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της Ρατζουμάλα

826.

«Με εξαίσια ομορφιά, εσύ που στέκεσαι, θεότητα·

κινώντας χέρια και πόδια, χορεύεις με ωραία μουσική.

827.

«Καθώς εσύ χορεύεις, από κάθε μέλος σου παντού·

θεϊκοί ήχοι αναδύονται, ευχάριστοι στο άκουσμα, τερπνοί.

828.

«Καθώς εσύ χορεύεις, από κάθε μέλος σου παντού·

θεϊκές οσμές αναδύονται, αγνές οσμές, τερπνές.

829.

«Καθώς περιστρέφεσαι με το σώμα, τα κοσμήματα στις πλεξούδες σου·

ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

830.

«Τα στεφάνια κινημένα από τον άνεμο, ταρακουνημένα από τον άνεμο·

ο ήχος τους ακούγεται, όπως πενταμερές μουσικό όργανο.

831.

«Και το στεφάνι στο κεφάλι σου, με αγνή οσμή, τερπνό·

η οσμή του διαχέεται σε όλες τις κατευθύνσεις, όπως το δέντρο μαντζούσακα.

832.

«Μυρίζεις αυτό το καθαρό άρωμα, βλέπεις μη-ανθρώπινη μορφή·

Θεότητα, ερωτηθείσα εξήγησε, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός;»

833.

«Δούλη εγώ παλιά ήμουν, στη Γκαγιά ενός βραχμάνου·

Με λίγη αξία, άτυχη, Ρατζουμάλα με γνώριζαν.

834.

Από τις ύβρεις και τα χτυπήματα, και από την απειλή ταραγμένη·

αφού πήρα τη στάμνα και βγήκα, πήγα σαν να κουβαλώ νερό.

835.

«Αφού άφησα τη στάμνα στο παράδρομο, πήγα στο δασώδες άλσος·

εδώ ακριβώς εγώ θα πεθάνω, ποιο όφελος έχει η ζωή για μένα;»

836.

«Αφού έκανα σταθερή θηλιά, αφού την πέταξα στο δέντρο·

Τότε κοίταξα τις κατευθύνσεις, ποιος άραγε βρίσκεται στο δάσος.

837.

«Εκεί είδα τον αυτοφωτισμένο, τον σοφό που φέρνει ευημερία σε όλο τον κόσμο·

καθισμένο στη βάση ενός δένδρου, διαλογιζόμενο, χωρίς φόβο από πουθενά.

838.

«Σε μένα υπήρξε συγκίνηση, θαυμαστή και ανατριχιαστική·

ποιος άραγε βρίσκεται στο δάσος, άνθρωπος ή θεότητα;»

839.

«Εμπνευστικό, που εμπνέει πεποίθηση, από το δάσος έφτασε στο Νιμπάνα·

Αφού τον είδα, ο νους μου γαλήνεψε, αυτός δεν είναι ένας τυχαίος.

840.

«Με φυλαγμένες αισθήσεις, χαίρων στη διαλογιστική έκσταση, με νου που δεν πηγαίνει προς τα έξω·

ευεργετικός για ολόκληρο τον κόσμο, αυτός θα γίνει Βούδας.

841.

«Φοβερός και τρομερός, δυσπρόσιτος, σαν λιοντάρι που κατοικεί σε σπηλιά·

δυσεύρετος στη θέαση, όπως το άνθος της συκομουριάς.

842.

«Αυτός ο Τατχάγκατα, αφού μου μίλησε με απαλά λόγια·

μου είπε 'Ρατζουμάλα, κατάφυγε στον Τατχάγκατα ως καταφύγιο'.

843.

«Αυτόν τον λόγο ακούγοντας, άψογο, νοηματικό, αγνό·

απαλό και μαλακό και ευχάριστο, που διώχνει κάθε λύπη.

844.

«Και γνωρίζοντας ότι ο νους μου ήταν κατάλληλος, ευλαβής, με αγνή νοητική κατάσταση·

ευεργετικός για ολόκληρο τον κόσμο, ο Τατχάγκατα με καθοδήγησε.

845.

«Αυτός είναι ο υπαρξιακός πόνος» μου είπε, «αυτή είναι η προέλευση του υπαρξιακού πόνου·

η παύση του υπαρξιακού πόνου και η οδός, η ευθεία βασισμένη στο αθάνατο.»

846.

«Στη νουθεσία του συμπονετικού επιδέξιου, εγώ παρέμεινα σταθερή·

έφτασε στην αθάνατη ειρήνη, το Νιμπάνα, την άφθαρτη κατάσταση.

847.

«Εγώ με σταθερή αφοσίωση, ακλόνητη στην ενόραση·

με πίστη που έχει ριζώσει, γνήσια κόρη του Βούδα.

848.

«Εγώ χαίρομαι, παίζω, ευφραίνομαι χωρίς φόβο από πουθενά·

φορώ ουράνιο στεφάνι, πίνω γλυκό μέλι.

849.

«Εξήντα χιλιάδες μουσικά όργανα, μου προκαλούν αφύπνιση·

Ο Άλαμπα, ο Γκάγκαρα, ο Μπίμα, ο Σαντουβάντι και ο Σαμσάγια.

850.

«Ο Πόκκαρα και ο Σουφάσσα, και οι γυναίκες Βιναμόκκα·

Νανδά και Σουνανδά, Σοναδιννά και Σουτσιμχιτά.

851.

Αλαμπουσά και Μισσακεσί, Πουνταρίκα και Νταρουνί·

Ενιφάσσα και Σουφάσσα, Σουμπχαντά και Μουντουβαντίνι.

852.

Αυτές και άλλες ανώτερες, αφυπνίστριες μεταξύ των νυμφών·

Αυτές οι θεότητες, αφού με πλησιάζουν την κατάλληλη ώρα, μου μιλούν.

853.

«Λοιπόν ας χορέψουμε, ας τραγουδήσουμε, λοιπόν ας σε διασκεδάσουμε·

Αυτό δεν είναι για όσους δεν έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις, αυτό είναι μόνο για όσους έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις.

854.

χωρίς λύπη, χαρμόσυνο, ευχάριστο, το Μεγάλο Δάσος των Τριάντα Τριών·

ευτυχία για όσους δεν έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις, δεν υπάρχει εδώ ούτε στην επόμενη ζωή.

855.

Αλλά ευτυχία για όσους έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις, υπάρχει και εδώ και στην επόμενη ζωή·

για αυτούς που επιθυμούν τη συντροφιά τους, πρέπει να γίνει πολύ καλό·

διότι αυτοί που έχουν κάνει αξιέπαινες πράξεις χαίρονται, στον παράδεισο προικισμένοι με απολαύσεις.

856.

«Πράγματι για το όφελος πολλών, εμφανίζονται οι Τατχάγκατα·

άξιοι προσφορών από τους ανθρώπους, πηγή πεδίων αξιέπαινων πράξεων·

εκεί όπου αφού κάνουν τιμή, οι δωρητές χαίρονται στον παράδεισο».

Το ουράνιο μέγαρο της γιρλάντας σχοινιού, δωδέκατο.

Τέλος του κεφαλαίου του ερυθρού, τέταρτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Ερυθρωπό, φωτεινό, δράκοντες, άτριχη, δότρια ρυζόνερου·

μοναστήρι, τέσσερις στύλοι, κίτρινο, ζαχαροκάλαμο, τιμή, Ρατζουμάλα και·

γι' αυτό λέγεται το κεφάλαιο.

Τέλος των ουράνιων μεγάρων των γυναικών.

2.

Ανδρικά μέγαρα

5.

Το κεφάλαιο της μεγάλης άμαξας

1.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του νεαρού θεού βατράχου

857.

«Ποιος αποδίδει σεβασμό στα πόδια μου, λάμποντας με υπερφυσική δύναμη και φήμη·

με εξαίσια ομορφιά, φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις;»

858.

«Βάτραχος εγώ παλιά ήμουν, στο νερό ζώντας στο νερό·

ενώ άκουγα τη Διδασκαλία σου, με σκότωσε ένας βοσκός μοσχαριών.

859.

«Για μια στιγμή πεποίθησης του νου, δες την υπερφυσική δύναμη και τη δόξα μου·

δες και τη δύναμή μου, δες την ομορφιά και τη λαμπρότητά μου.

860.

«Και αυτοί που για μεγάλο χρονικό διάστημα, άκουσαν τη Διδασκαλία σου, Γκόταμα·

αυτοί έφτασαν στην ακλόνητη κατάσταση, εκεί όπου αφού πάνε δεν θλίβονται.»

Το ουράνιο μέγαρο του γιου θεού βάτραχου, πρώτο.

2.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της Ρεβατί

861.

Τον άνθρωπο που έλειπε για καιρό, που ήρθε σώος από μακριά·

συγγενείς, φίλοι και καλοί σύντροφοι, χαίρονται για τον ερχομό του·

862.

Ομοίως και αυτόν που έχει κάνει αξιέπαινες πράξεις, που έχει φύγει από αυτόν τον κόσμο στο υπερπέραν·

οι αξιέπαινες πράξεις τον υποδέχονται, όπως συγγενείς τον αγαπημένο που έχει έρθει.

863.

«Σήκω, Ρεβάτα, εσύ με τον πολύ κακό χαρακτήρα, με την ανοιχτή πόρτα, χωρίς συνήθεια να δίνεις·

θα σε οδηγήσουμε εκεί όπου θρηνούν οι δυστυχείς, οι καταδικασμένοι στην κόλαση, βυθισμένοι στα βάσανα».

864.

Έτσι ακριβώς αφού είπαν οι αγγελιαφόροι του Γιάμα, εκείνοι οι δύο δαίμονες με κόκκινα μάτια, τεράστιοι·

αφού έπιασαν τη Ρεβάτα από τα δύο χέρια, έφυγαν κοντά στην ομάδα των θεών.

865.

«Με χρώμα ήλιου, όμορφη και λαμπρή, ευρύχωρη, ωραία, σκεπασμένη με χρυσό δίχτυ·

Ποιανού είναι αυτή η ουράνια κατοικία γεμάτη κόσμο, που λάμπει σαν τις ακτίνες του ήλιου;

866.

«Ομάδες γυναικών αλειμμένες με ουσιώδες σανταλόξυλο, και από τις δύο πλευρές ομορφαίνουν την ουράνια κατοικία·

αυτή φαίνεται με χρώμα όμοιο με τον ήλιο, ποιος χαίρεται έχοντας φτάσει στον ευδαιμονικό κόσμο στην ουράνια κατοικία;»

867.

«Στη Μπαρανασί ήταν ο Νάντιγια ονόματι, λαϊκός ακόλουθος γενναιόδωρος, κύριος της δωρεάς, ελεήμων·

αυτή είναι η ουράνια κατοικία του γεμάτη κόσμο, που λάμπει σαν τις ακτίνες του ήλιου.

868.

«Ομάδες γυναικών αλειμμένες με ουσιώδες σανταλόξυλο, και από τις δύο πλευρές ομορφαίνουν την ουράνια κατοικία·

αυτή φαίνεται με χρώμα όμοιο με τον ήλιο, αυτός χαίρεται έχοντας φτάσει στον ευδαιμονικό κόσμο στην ουράνια κατοικία».

869.

«Εγώ είμαι η σύζυγος του Ναντίγια, η οικοδέσποινα, κυρίαρχος όλης της οικογένειας·

θα χαρώ στην ουράνια κατοικία του συζύγου μου χάρη στη γενναιοδωρία, δεν επιθυμώ να δω την κόλαση».

870.

«Αυτή είναι η κόλαση για σένα, εσύ με τον πολύ κακό χαρακτήρα, αξιέπαινη πράξη δεν έκανες στον κόσμο των ζωντανών·

διότι ο τσιγκούνης, αυτός που προσβάλλει, ο κακόβουλου χαρακτήρα, δεν αποκτά τη συντροφιά αυτών που πηγαίνουν στον ευδαιμονικό κόσμο».

871.

«Τι είναι αυτό, κόπρανα και ούρα, ακαθαρσία φαίνεται·

Δύσοσμο τι είναι αυτό το περίττωμα, τι είναι αυτό που αναδύει δυσωδία;»

872.

«Αυτή ονομάζεται Σαμσάβακα, βαθιά εκατό άνδρες·

Όπου για χίλια χρόνια, εσύ θα ψήνεσαι, Ρεβάτα».

873.

«Τι άραγε με το σώμα, με την ομιλία, με τον νου ανάρμοστη πράξη έγινε;

Με τι η Σαμσάβακα αποκτήθηκε, βαθιά εκατό άνδρες;»

874.

«Ασκητές και βραχμάνους επίσης, ή και άλλους επαίτες·

με ψευδολογία εξαπάτησες, αυτό το κακό διαπράχθηκε από σένα.

875.

«Με αυτό η Σαμσάβακα αποκτήθηκε, βαθιά εκατό άνδρες·

Εκεί για χίλια χρόνια, εσύ θα ψήνεσαι, Ρεβάτα.

876.

«Κόβουν και χέρια και επίσης πόδια, κόβουν και αυτιά και επίσης μύτη·

Και επίσης σμήνη κορακιών, αφού συγκεντρωθούν, αφού συναθροιστούν, τρώνε αυτήν που σπαρταράει».

877.

«Καλώς πράγματι επιστρέψτε με, θα κάνω πολύ καλό·

Με δωρεά, με ίση συμπεριφορά, με αυτοσυγκράτηση και αυτοέλεγχο·

Το οποίο κάνοντας γίνονται ευτυχισμένοι, και δεν μετανιώνουν αργότερα».

878.

«Πριν εσύ αμέλησες, τώρα θρηνείς·

Των πράξεων που έκανες η ίδια, το επακόλουθο θα βιώσεις».

879.

«Ποιος από τον κόσμο των θεών στον κόσμο των ανθρώπων, αφού πάει, ρωτημένος θα μου έλεγε έτσι:

'Σε αυτούς που έχουν αποθέσει τα όπλα δίνετε δωρεά, ρούχα, τόπο ύπνου, τροφή και ρόφημα·

διότι ο τσιγκούνης, αυτός που προσβάλλει, ο κακόβουλου χαρακτήρα, δεν αποκτά τη συντροφιά αυτών που πηγαίνουν στον ευδαιμονικό κόσμο'.

880.

«Έτσι εγώ βέβαια αφού φύγω από εδώ, αφού αποκτήσω ανθρώπινη μήτρα·

γενναιόδωρη, τέλεια στην ηθική, θα κάνω πολύ καλό·

με δωρεά, με ίση συμπεριφορά, με αυτοσυγκράτηση και αυτοέλεγχο.

881.

«Θα φυτέψω πάρκα, και γέφυρες στα δύσβατα μέρη·

και αίθουσες ποτού και πηγάδια, με γαλήνιο νου.

882.

«Τη δέκατη τέταρτη, τη δέκατη πέμπτη, και την όγδοη της δεκαπενθήμερης περιόδου·

και τη δεκαπενθήμερη περίοδο των θαυμάτων, πλήρως εφοδιασμένη με τα οκτώ μέρη.

883.

«Τηρούσα την ημέρα τήρησης των κανόνων, πάντα συγκρατημένη στην ηθική·

και δεν αμελούσα τη δωρεά, αυτό το είδα εγώ η ίδια».

884.

Ενώ θρηνούσε έτσι, τρέμοντας εδώ κι εκεί·

Την έριξαν στη φρικτή κόλαση, με τα πόδια προς τα πάνω και το κεφάλι προς τα κάτω.

885.

«Εγώ παλιά ήμουν τσιγκούνα, υβρίστρια ασκητών και βραχμάνων·

Και με ψέματα εξαπατώντας τον σύζυγο, ψήνομαι στη φρικτή κόλαση».

Το ουράνιο μέγαρο της Ρεβατί, δεύτερο.

3.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του νεαρού με την ομπρέλα

886.

«Αυτός που είναι ο έξοχος μεταξύ των ομιλητών στους ανθρώπους, ο σοφός των Σάκυα, ο Ευλογημένος, που έχει ολοκληρώσει τη λειτουργία του·

αυτός που έχει φτάσει στην άλλη όχθη, προικισμένος με δύναμη και ενεργητικότητα, πλησίασε αυτόν τον Καλότυχο για σκοπό καταφυγίου.

887.

«Μη πάθος για το πάθος, χωρίς λαχτάρα, χωρίς λύπη, τη Διδασκαλία μη συνθηκοκρατημένη, χωρίς αποστροφή·

αυτή τη γλυκιά, καλά γνωστή, καλά διαιρεμένη, αυτή τη Διδασκαλία πλησίασε για σκοπό καταφυγίου.

888.

«Εκεί όπου λένε ότι η δωρεά φέρνει μεγάλο καρπό, στα τέσσερα αγνά ζεύγη ανθρώπων·

και οκτώ άτομα αυτοί που βλέπουν τη Διδασκαλία, πλησίασε αυτή την Κοινότητα για σκοπό καταφυγίου.

889.

«Δεν λάμπει τόσο ο ήλιος στον ουρανό, ούτε η σελήνη φέγγει, ούτε ο αστερισμός Πούσσα·

όσο αυτή η ασύγκριτη μεγάλη λαμπρότητα· ποιος είσαι εσύ που από τον ουρανό κατέβηκες στη γη;»

890.

«Κόβει τις ακτίνες του φωτοφόρου, η λάμψη πάνω από είκοσι γιότζανα·

ακόμη και τη νύχτα σαν μέρα κάνει, η αγνή, η άσπιλη, η όμορφη ουράνια κατοικία.

891.

«Με πολλούς λωτούς και ποικιλόχρωμα λευκά νούφαρα, σκορπισμένα λουλούδια με πολλά σχέδια·

σκεπασμένο με δίχτυ από χρυσάφι χωρίς σκόνη και αψεγάδιαστο, λάμπει στον ουρανό όπως ακριβώς ο ήλιος.

892.

«Με κόκκινα και κίτρινα ενδύματα, με αγαλλόχου και πιγιάνγκου και σανδαλόξυλου αρώματα·

Με δέρμα που μοιάζει με λεπτό χρυσάφι, γεμάτο σαν τον ουρανό με αστέρια.

893.

«Άνδρες και γυναίκες πολλοί εδώ με ποικίλα χρώματα, στολισμένοι με κοσμήματα από άνθη, εδώ χαρούμενοι·

Από τον άνεμο απελευθερωμένα αναδίδουν ευωδιά, με χρυσάφι απλωμένα, με χρυσό σκεπασμένοι.

894.

«Ποιου αυτοελέγχου αυτό είναι το επακόλουθο, με ποιον καρπό πράξης γεννήθηκες εδώ;

Και πώς απέκτησες αυτή την ουράνια κατοικία, αυτό εξήγησε βήμα προς βήμα, έλα, ερωτηθείς».

895.

«Ο ίδιος εδώ στο μονοπάτι συναντώντας τον νεαρό, ο Διδάσκαλος καθοδήγησε νιώθοντας συμπόνια·

Αφού άκουσε τη Διδασκαλία του εξαίρετου κοσμήματός σου, "θα το κάνω" είπε ο Τσάττα.

896.

«Πλησίασε τον εξαίρετο νικητή ως καταφύγιο, και τη Διδασκαλία επίσης, το ίδιο και την Κοινότητα μοναχών·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

897.

«Μην εκτελείς τη φόνευση εμβίων όντων, ποικίλη, ακάθαρτη,

διότι οι σοφοί δεν επαίνεσαν τον ασυγκράτητο στα έμβια όντα·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε,

μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

898.

«Μην θεωρήσεις ότι πρέπει να πάρεις το μη δοσμένο, ακόμη και αυτό που φυλάσσεται από άλλον·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

899.

«Μην πλησιάσεις τις γυναίκες που φυλάσσονται από άλλον, τη σύζυγο άλλου· αυτό είναι αγενές·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου·

900.

«Μην πεις ψέμα, διαφορετικά,

διότι οι σοφοί δεν επαίνεσαν την ψευδολογία·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

901.

«Αυτό με το οποίο η αντίληψη του ανθρώπου φεύγει, αυτό το μεθυστικό ποτό να αποφεύγεις εντελώς·

"Όχι" είπα πρώτα, σεβάσμιε κύριε, μετά έκανα ακριβώς σύμφωνα με τα λόγια σου.

902.

«Έτσι εγώ εδώ αφού έκανα τις πέντε εξασκήσεις, αφού ακολούθησα τη Διδασκαλία του Τατχάγκατα·

πήγα στον δρόμο της διασταύρωσης ανάμεσα σε κλέφτες, αυτοί με σκότωσαν εκεί εξαιτίας του πλούτου.

903.

«Τόσο αυτό το καλό θυμάμαι, πέρα από αυτό δεν υπάρχει για μένα τίποτα άλλο·

Με αυτή την καλή συμπεριφορά, με αυτή την πράξη εγώ, γεννήθηκα στους τρεις ουρανούς, απολαμβάνοντας ηδονές.

904.

«Δες το επακόλουθο της αυτοσυγκράτησης μιας στιγμής, της πρακτικής σύμφωνης με τη Διδασκαλία·

λάμποντας σαν φλόγα με τη φήμη, πολλοί με ζηλεύουν, αυτοί με τις κατώτερες πράξεις.

905.

«Δες με λίγη μόνο διδασκαλία, σε καλότυχο κόσμο πήγα και ευτυχία έφτασα·

Και όσοι συνεχώς ακούνε τη Διδασκαλία σου, νομίζω ότι αυτοί αγγίζουν την αθάνατη ασφάλεια.

906.

«Ακόμη και λίγο που έγινε έχει μεγάλο επακόλουθο, γίνεται άφθονο στη Διδασκαλία του Τατχάγκατα·

δες λόγω της αξιέπαινης πράξης που έγινε ο Τσάττα, φωτίζει τη γη όπως ακριβώς ο ήλιος.

907.

«Τι είναι αυτό το καλό, τι να ασκήσουμε;» έτσι κάποιοι, αφού συναντηθούν, συζητούν·

Εμείς, αφού αποκτήσουμε ξανά την ανθρώπινη ύπαρξη, ας ζούμε ασκούμενοι, ηθικοί.

908.

«Ο Διδάσκαλος είναι πολύ ωφέλιμος και συμπονετικός, έτσι ενώ υπήρχα εγώ ήρθε κατά τη διάρκεια της ημέρας·

έτσι εγώ έχω πλησιάσει αυτόν με το αληθινό όνομα, δείξε συμπόνια, ας ακούσουμε πάλι τη Διδασκαλία.»

909.

«Όσοι εδώ εγκαταλείπουν το ηδονικό πάθος, και έχοντας εγκαταλείψει την αυταπάτη την υπολανθάνουσα τάση πάθους για ύπαρξη·

Αυτοί δεν υφίστανται ξανά κατάκλιση σε μήτρα, διότι έχοντας φτάσει στο τελικό Νιμπάνα έχουν γίνει δροσεροί».

Το ουράνιο μέγαρο του νεαρού με την ομπρέλα, τρίτο.

4.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του δωρητή ζωμού καβουριού

910.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

911.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

912.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

913.

«Σε ρωτώ, θεέ με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

914.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

915.

«Αυτός που εγείρει τη μνήμη, στην πόρτα το καβούρι στέκεται·

φτιαγμένο από χρυσάφι, λάμπει το δεκάποδο.

916.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά, με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

917.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη, την αξιέπαινη πράξη που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του δωρητή ζωμού καβουριού, τέταρτο.

(Τα επόμενα πέντε ουράνια μέγαρα πρέπει να αναπτυχθούν όπως το ουράνιο μέγαρο του δωρητή ζωμού καβουριού.)

5.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του θυρωρού

918.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

919.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

920.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

922.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

923.

«Θεϊκή η ζωή μου χίλια χρόνια, εκφρασμένη με την ομιλία, κινημένη με τον νου·

Σε αυτό το βαθμό θα παραμείνει αυτός που έκανε αξιέπαινες πράξεις, προικισμένος με θεϊκές ηδονές.

924.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του θυρωρού, πέμπτο.

6.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο αυτού που έκανε ό,τι έπρεπε

926.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

927.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

928.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

Και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

930.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

931.

«Αξιέπαινες πράξεις πρέπει να γίνονται, από τον σοφό που συνειδητοποιεί·

στους Βούδες που έχουν ακολουθήσει τη σωστή οδό, όπου το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

932.

«Πράγματι για το όφελός μου ο Βούδας, από το δάσος ήρθε στο χωριό·

Εκεί γεμίζοντας με πίστη τη συνείδησή μου, εγώ ανέβηκα στους Ταβατίμσα.

933.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του καθήκοντος, έκτο.

7.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο αυτού που έκανε ό,τι έπρεπε

935.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

936.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

937.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

939.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

940.

«Αξιέπαινες πράξεις πρέπει να γίνονται, από τον σοφό που συνειδητοποιεί·

στους μοναχούς που έχουν ακολουθήσει τη σωστή οδό, όπου το δοσμένο έχει μεγάλο καρπό.

941.

«Πράγματι για το όφελός μου ο μοναχός, από το δάσος ήρθε στο χωριό·

Εκεί γεμίζοντας με πίστη τη συνείδησή μου, εγώ ανέβηκα στους Ταβατίμσα.

942.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του καθήκοντος, έβδομο.

8.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της βελόνας

944.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

945.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

946.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

948.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

949.

«Αυτό που δίνει κανείς δεν παραμένει το ίδιο,

Ό,τι κι αν δώσει κανείς, αυτό είναι καλύτερο·

Μια βελόνα δοσμένη, η βελόνα είναι καλύτερη.

950.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο της βελόνας, όγδοο.

9.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο της βελόνας

952.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

953.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

954.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

956.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

957.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, σε προηγούμενη γέννηση στον κόσμο των ανθρώπων.

958.

«Είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου·

σε αυτόν έδωσα εγώ μια βελόνα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

959.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο της βελόνας, ένατο.

10.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα

961.

«Ανεβαίνοντας στον ελέφαντα με τον κατάλευκο αυχένα, τον άψογο, με χαυλιόδοντες, δυνατό, πολύ γρήγορο·

Ανεβαίνοντας στον εξαίρετο ελέφαντα, καλά εξοπλισμένον, εδώ ήλθε μέσα στον αιθέρα, στο μεσουράνημα.

962.

«Στους δύο χαυλιόδοντες του ελέφαντα δημιουργημένες, λιμνούλες με λωτούς πλήρως ανθισμένες με διαυγές νερό·

Και στους λωτούς ομάδες μουσικών οργάνων αντηχούν, και αυτές χορεύουν οι γοητευτικές.

963.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

964.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

965.

«Μόνο οκτώ άνθη γιασεμιού, του Κάσσαπα του μεγάλου σοφού·

στη στούπα τοποθέτησα, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

966.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του νάγκα, δέκατο.

11.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα

968.

«Ανεβαίνοντας στον μεγάλο ελέφαντα, τον κατάλευκο, τον άριστο των ελεφάντων·

περιφέρεσαι από δάσος σε δάσος, περιστοιχισμένος από πλήθος γυναικών·

φωτίζοντας όλες τις κατευθύνσεις, σαν το άστρο της αυγής.

969.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

971.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Βανγκίσα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

972.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν λαϊκός ακόλουθος του Κατόχου του Οφθαλμού·

απείχα από τον φόνο έμβιων όντων, απέφευγα το μη δοσμένο στον κόσμο.

973.

«Δεν έπινα μεθυστικά ούτε έλεγα ψέματα, ήμουν ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

974.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του νάγκα, ενδέκατο.

12.

Η τρίτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του ελέφαντα

976.

«Ποιος άραγε με θείο όχημα, με ολόλευκο ελέφαντα·

Με ήχο μουσικών οργάνων και κυμβάλων, στο μεσουράνημα τιμάται;»

977.

«Είσαι θεότητα ή γκαντχάμπα, ή ο Σάκκα, ο πρώτος δωρητής;

Μη γνωρίζοντάς σε, σε ρωτάμε, πώς να σε γνωρίσουμε εμείς;"

978.

«Δεν είμαι θεός ούτε γκαντχάμπα, ούτε ο Σάκκα, ο πρώτος δωρητής·

οι θεοί που ονομάζονται Σουντχαμμά, ένας από αυτούς είμαι εγώ».

979.

«Ρωτάμε τον θεό της Σουντχάμμα, αφού ενώσουμε τις παλάμες ευρέως·

Τι πράξη κάνοντας ως άνθρωπος, επαναγεννιέται κανείς στη Σουντχάμμα;»

980.

«Σπίτι από ζαχαροκάλαμα, σπίτι από άχυρα, και σπίτι από ύφασμα όποιος δώσει·

δίνοντας ένα από τα τρία, επαναγεννιέται στη Σουντχάμμα».

Το τρίτο ουράνιο μέγαρο του νάγκα, δωδέκατο.

13.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του μικρού άρματος

981.

«Με δυνατό τόξο από εκλεκτό ξύλο, κρατώντας σφιχτά το τόξο στέκεσαι·

Είσαι πολεμιστής πρίγκιπας, ή κυνηγός που περιπλανιέται στο δάσος;»

982.

«Είμαι ο γιος του επικρατούντος των Ασσακών, σεβάσμιε κύριε, περιπλανώμενος στο δάσος·

Σου λέω το όνομά μου, μοναχέ, Σουτζάτα με γνωρίζουν.

983.

«Ενώ αναζητούσα ζώα, εισχωρώντας στο μεγάλο δάσος·

Εκείνο το ζώο δεν είδα, αλλά εσένα έχοντας δει στέκομαι εγώ».

984.

«Καλώς ήρθες, μεγάλε ευεργέτη, και επίσης δεν ήρθες από μακριά·

Παίρνοντας νερό από εδώ, πλύνε τα πόδια σου.

985.

«Και αυτό το πόσιμο νερό είναι δροσερό, φερμένο από τη σπηλιά του βουνού·

Βασιλόπουλο, αφού πιεις από αυτό, κάθισε στο χαλί».

986.

«Ωραία πράγματι τα λόγια σου, ευχάριστα στο άκουσμα, μεγάλε σοφέ·

απαλά, γεμάτα νόημα, γλυκά· αφού σκεφτείς, μιλάς με νόημα.

987.

«Ποια είναι η ευχαρίστησή σου που διαμένεις στο δάσος, ταύρε μεταξύ των σοφών, μίλησε ερωτηθείς·

αφού ακούσουμε τον τρόπο ομιλίας σου, θα ακολουθήσουμε την πορεία της Διδασκαλίας που φέρνει όφελος».

988.

«Η αβλάβεια όλων των εμβίων όντων, νεαρέ, μας αρέσει·

και από την κλοπή και από τη μοιχεία, και αποχή από τη μέθη.

989.

Η αποχή και η γαλήνια συμπεριφορά, η πολυμάθεια, η ευγνωμοσύνη·

αξιέπαινες στην παρούσα ζωή, αυτές οι ιδιότητες είναι επαινετές.

990.

«Κοντά σου είναι ο θάνατος, μέσα σε πέντε μήνες·

Βασιλόπουλο, συνειδητοποίησέ το, απελευθέρωσε τον εαυτό σου».

991.

«Σε ποια χώρα αφού πάω εγώ, ποια εργασία και ποια ανθρώπινη προσπάθεια·

ή με ποια αληθινή γνώση, θα γινόμουν χωρίς γήρας και αθάνατος;»

992.

«Δεν υπάρχει τέτοιος τόπος, πράξη και αληθινή γνώση και ανθρώπινη προσπάθεια·

εκεί όπου αφού πάει ο θνητός θα γινόταν, γιε βασιλιά, χωρίς γήρας και θάνατο.

993.

«Με μεγάλο πλούτο, με μεγάλη περιουσία, ακόμη και οι πολεμιστές με βασίλεια·

με άφθονο πλούτο και σιτηρά, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.

994.

«Αν έχεις ακούσει για τους γιους του Αντακαβέντου, γενναίους, ηρωικούς, που χτυπούσαν με θάρρος·

και αυτοί έφτασαν στο τέλος της ζωής τους, διαλύθηκαν, αν και ήταν όμοιοι με τους αιώνιους.

995.

«Πολεμιστές, βραχμάνοι, έμποροι, εργάτες, παρίες και σκουπιδιάρηδες·

αυτοί και άλλοι κατά τη γέννηση, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.

996.

Αυτοί που απαγγέλλουν τις Βέδες, με τα έξι μέρη που σκέφτηκε ο Βράχμα·

αυτοί και άλλοι με την αληθινή γνώση, ούτε αυτοί δεν είναι χωρίς γήρας και θάνατο.

997.

«Και οι σοφοί επίσης που είναι ήρεμοι, αυστηροί ασκητές με συγκρατημένο εαυτό·

και αυτοί οι αυστηροί ασκητές εγκαταλείπουν το σώμα με τον καιρό.

998.

«Ακόμα και οι Άξιοι με αναπτυγμένο εαυτό, που έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, χωρίς νοητικές διαφθορές·

αφήνουν κάτω αυτό το σώμα, με την πλήρη εξάλειψη αξιέπαινου και κακού».

999.

«Καλά ειπωμένοι, γεμάτοι νόημα, οι στίχοι σου, μεγάλε σοφέ·

έχω πεισθεί από αυτά που ειπώθηκαν καλά, και εσύ γίνε καταφύγιο για μένα».

1000.

«Μη καταφύγεις σε μένα ως καταφύγιο, κατάφυγε σε εκείνον ως καταφύγιο·

τον γιο των Σάκυα, τον μεγάλο ήρωα, στον οποίο εγώ έχω καταφύγει».

1001.

«Σε ποια χώρα βρίσκεται, ο Διδάσκαλός σας, αγαπητέ;

Κι εγώ θα πάω να δω τον νικητή, τον ασύγκριτο».

1002.

«Στην ανατολική χώρα, καταγόμενος από τη γενιά του Οκκάκα·

εκεί ήταν ο εξαίρετος άνθρωπος, και αυτός έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα».

1003.

«Αν ο Βούδας ζούσε ακόμα, ο Διδάσκαλός σας, αγαπητέ·

χίλια γιότζανα θα πήγαινα για να τον επισκεφθώ.

1004.

«Αφού όμως έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, ο Διδάσκαλός σας, αγαπητέ·

στον μεγάλο ήρωα, αν και έχει επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, καταφεύγω ως καταφύγιο εγώ.

1005.

«Πλησιάζω τον Βούδα ως καταφύγιο, και την ανυπέρβλητη Διδασκαλία·

και στην Κοινότητα του θεού μεταξύ ανθρώπων, καταφεύγω ως καταφύγιο εγώ.

1006.

«Απέχω γρήγορα από τον φόνο έμβιων όντων, αποφεύγω το μη δοσμένο στον κόσμο·

δεν πίνω μεθυστικά ούτε ψεύδομαι, και είμαι ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο».

1007.

«Όπως ο χιλιόακτινος με τη μεγάλη λάμψη, όπως φέγγει στον ουρανό διασχίζοντας τις κατευθύνσεις·

τέτοιας μορφής είναι αυτό το μεγάλο άρμα σου, επτά γιότζανα εκτεινόμενο από παντού.

1008.

«Με χρυσά πλακίδια καλυμμένο ολόγυρα, το στήθος του στολισμένο με μαργαριτάρια και πολύτιμους λίθους·

Χαράξεις από χρυσό και ασήμι, λαμπρύνουν από βηρύλλιο καλοφτιαγμένες.

1009.

«Και αυτό το κεφάλι από βηρύλλιο κατασκευασμένο, και αυτός ο ζυγός με κόκκινο πολύτιμο λίθο διακοσμημένος·

Ζεμένα με χρυσό και ασήμι, λάμπουν και αυτά τα άλογα γρήγορα σαν τη σκέψη.

1010.

«Εσύ στέκεσαι σε χρυσό άρμα εγκατεστημένος, σαν ο άρχοντας των θεών με χίλια άλογα·

Σε ρωτώ, ένδοξε επιδέξιε, πώς αποκτήθηκε από σένα αυτό το μεγαλειώδες;»

1011.

«Σουτζάτα ονομαζόμουν, σεβάσμιε κύριε, γιος βασιλιά ήμουν πριν·

και εσύ από συμπόνια για μένα, με εγκατέστησες στην αυτοσυγκράτηση.

1012.

«Και γνωρίζοντας ότι η ζωή μου είχε εξαντληθεί, μου έδωσες το σώμα του Διδασκάλου·

Σουτζάτα, δείξε ευσέβεια σε αυτό, αυτό θα είναι για το όφελός σου».

1013.

«Αυτό εγώ με αρώματα και στεφάνια, αφού τίμησα, με ζήλο·

αφού εγκατέλειψα το ανθρώπινο σώμα, αναγεννήθηκα στο Νάνταμα.

1014.

«Και στο ωραίο δάσος Νάνταμα, γεμάτο με ομάδες διαφόρων πτηνών·

χαίρομαι με χορούς και τραγούδια, περιστοιχισμένος από ουράνιες νύμφες».

Το ουράνιο μέγαρο του μικρού άρματος, δέκατο τρίτο.

14.

Η ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του μεγάλου άρματος

1015.

«Ανεβαίνοντας σε αυτό το όμορφο άρμα με χίλια άλογα ζεμένα, με πολλά σχέδια·

διασχίζοντας προς τον κήπο, σαν τον Βάσαβα, τον πρώτο δωρητή, τον κύριο των όντων.

1016.

«Χρυσές είναι οι δύο χειρολαβές του άρματός σου, με τα άκρα και τους ώμους εξαιρετικά συναρμοσμένες·

Με καλοφτιαγμένους στύλους, ολοκληρωμένες σαν από ήρωες ανάμεσα στους ανθρώπους, λάμπει σαν τη σελήνη της δεκάτης πέμπτης.

1017.

«Αυτό το άρμα καλυμμένο με χρυσά δίχτυα, στολισμένο με πολλά ποικίλα κοσμήματα·

με ευχάριστο ήχο και όμορφη λάμψη, λάμπει με τα χέρια που κρατούν τις αλογοουρές.»

1018.

«Και αυτές οι πλήμνες σαν να δημιουργήθηκαν από τον νου, στολισμένες στο μέσο μεταξύ των τροχών του άρματος·

Και αυτές οι πλήμνες διακοσμημένες με εκατοντάδες γραμμές, με εκατοντάδες ακτίνες λάμπουν σαν αστραπή.

1019.

«Αυτό το άρμα καλυμμένο με πολλά ποικίλα σχέδια, και πλατιές οι στεφάνες με χίλιες ακτίνες·

ο ήχος τους ακούγεται γλυκός στη μορφή, όπως πενταμερές μουσικό όργανο παιγμένο.

1020.

«Στο κεφάλι του διακοσμημένο με μαργαριταρένιο φεγγάρι, πάντα καθαρό, όμορφο και λαμπρό·

με χρυσές γραμμές εξαιρετικά συναρμοσμένο, σαν με γραμμές βηρυλλίου εξαιρετικά λάμπει.

1021.

«Και αυτά τα άλογα με χαίτες, στολισμένα με πολύτιμους λίθους σαν φεγγάρια, ψηλά και εύσωμα, γρήγορα, σαν τον Βράχμα.

Μεγαλοπρεπή, τεράστια, δυνατά, με μεγάλη ταχύτητα, γνωρίζοντας τον νου σου, έτσι ακριβώς κινούνται.

1022.

«Και αυτά όλα μαζί, βαδίζοντας με τέσσερα πόδια, γνωρίζοντας τον νου σου, έτσι ακριβώς κινούνται·

τραβώντας ομοιόμορφα, ήπια, μη ανήσυχα, χαρούμενα, τα καλύτερα από τα άλογα.

1023.

Τινάζονται, καλπάζουν, πηδούν τα άλογα, ανασείοντας τα καλοφτιαγμένα στολίδια·

ο ήχος τους ακούγεται γλυκός στη μορφή, όπως πενταμερές μουσικό όργανο παιγμένο.

1024.

«Ο ήχος του άρματος και των κοσμημάτων, ο ήχος των οπλών και του χλιμιντρίσματος·

ο ήχος της συγκέντρωσης ακούγεται γλυκά, σαν μουσικά όργανα γκαντχάμπα σε ποικιλόχρωμο άλσος.

1025.

«Στεκόμενες στο άρμα αυτές με μάτια σαν ελαφίνας, με πυκνές βλεφαρίδες, χαμογελαστές, με γλυκιά ομιλία·

Καλυμμένες με δίχτυ από βελούριο, με λεπτό δέρμα, τιμημένες από θεούς, γκαντχάμπα και τους ανώτερους θεούς.

1026.

«Αυτές με κόκκινα και κίτρινα ενδύματα, με πλατιά μάτια, με βαθυκόκκινα βλέμματα·

Καλογεννημένες σε οικογένεια, με όμορφο σώμα, με καθαρό χαμόγελο, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1027.

«Αυτές που φορούν χρυσά βραχιόλια, με όμορφα ρούχα, με λεπτή μέση, προικισμένες με μηρούς και στήθη·

Με στρογγυλά δάχτυλα, με όμορφο πρόσωπο, ευχάριστες στην όψη, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1028.

«Άλλες με όμορφες πλεξούδες, νεανικές με στολισμένα μαλλιά, με ομοιόμορφα χωρισμένα και λαμπερά·

Υπάκουες αυτές, χαίρονται στον νου σου, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1029.

«Με διαδήματα, με λωτούς και νούφαρα ως στολίδια, στολισμένες, αρωματισμένες με εκλεκτό σανδαλόξυλο·

Υπάκουες αυτές, χαίρονται στον νου σου, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1030.

«Αυτές με στεφάνια, με λωτούς και νούφαρα ως στολίδια, στολισμένες, αρωματισμένες με εκλεκτό σανδαλόξυλο·

Υπάκουες αυτές, χαίρονται στον νου σου, στεκόμενες στο άρμα με ενωμένες παλάμες, παρούσες.

1031.

«Τα κοσμήματα που φοράς στον λαιμό, στα χέρια, στα πόδια και επίσης στο κεφάλι·

φωτίζουν τις δέκα κατευθύνσεις παντού, όπως ο ήλιος που ανατέλλει το φθινόπωρο.

1032.

«Τα στεφάνια στους βραχίονες και τα κοσμήματα, ταρακουνημένα από την ορμή του ανέμου·

αφήνουν ήχο τερπνό, αγνό, όμορφο, άξιο να ακουστεί από όλους τους νοήμονες.

1033.

«Και στον τόπο του κήπου από τις δύο πλευρές στέκονταν, άρματα και ελέφαντες και μουσικά όργανα και ήχος·

αυτόν ακριβώς, άρχοντα των θεών, ευφραίνουν, όπως βίνα με χέρια σαν πέταλα λωτού.

1034.

«Σε αυτές τις βίνες τις πολλές τις μελωδικές, με τις ευχάριστες μορφές, χαρά που συγκινεί την καρδιά·

Καθώς παίζονται υπερβολικά, ουράνιες νύμφες, περιστρέφονται κοπέλες στους λωτούς εξασκημένες.

1035.

«Όταν τα τραγούδια και η μουσική και οι χοροί αυτοί συναντώνται μαζί·

τότε εδώ χορεύουν, τότε εδώ οι ουράνιες νύμφες, φωτίζοντας και από τις δύο πλευρές οι εξαίρετες γυναίκες.

1036.

«Αυτός χαίρεσαι αφυπνισμένος από το πλήθος των μουσικών οργάνων, τιμώμενος σαν αυτόν που έχει τον κεραυνό ως όπλο·

Σε αυτές τις βίνες τις πολλές τις μελωδικές, με τις ευχάριστες μορφές, χαρά που συγκινεί την καρδιά.

1037.

«Τι πράξη έκανες εσύ πριν ο ίδιος, όντας άνθρωπος σε προηγούμενη γέννηση;

Ποια ημέρα τήρησης των κανόνων τήρησες, ή ποια ενάρετη συμπεριφορά, ποιο θρησκευτικό καθήκον αγάπησες;

1038.

«Αυτό δεν είναι από μικρή πράξη που έγινε, ούτε από τήρηση κανόνων που τηρήθηκε καλά στο παρελθόν·

αυτή η δύναμη υπερφυσικών ικανοτήτων σου είναι απέραντη, με την οποία λάμπεις σφοδρά πάνω από την κοινότητα των θεών.

1039.

«Της δωρεάς σου αυτός είναι ο καρπός, ή μήπως της ηθικής·

ή μήπως του χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες».

1040.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1041.

«Αυτόν που έχει κατακτήσει τις ικανότητες, τον Βούδα με την ακατάβλητη προσπάθεια, τον ύψιστο μεταξύ των ανθρώπων, τον Κάσσαπα, το κορυφαίο πρόσωπο της οδού·

αυτόν που ανοίγει την πύλη της αθανασίας, τον θεό υπεράνω των θεών, με τα χαρακτηριστικά εκατό αξιέπαινων πράξεων.

1042.

«Τον είδα τον ελέφαντα, τον διαβάτη των νοητικών πλημμυρών, όμοιο με χρυσό άγαλμα από χρυσό Σιγκί και χρυσό Νάντα·

Αφού τον είδα, αμέσως έγινα καθαρόνους, αφού είδα αυτόν ακριβώς που έχει ως σημαία τα καλά λόγια.

1043.

«Σε αυτόν τροφή και ρόφημα ή ακόμη και χιτώνα, αγνά, εξαίσια, προικισμένα με γεύση·

στη δική μου κατοικία γεμάτη λουλούδια, πρόσφερα αυτός με νου χωρίς προσκόλληση.

1044.

«Με τροφή και ρόφημα και με χιτώνα, με μασώμενο φαγητό και τρόφιμο και με γεύση·

Αφού ικανοποίησα τον ύψιστο των δίποδων, εγώ ευφραίνομαι σε κάθε παράδεισο, στην πόλη των θεών.

1045.

«Με αυτόν τον τρόπο αυτή την ανεμπόδιστη θυσία τελώντας, τριπλά καθαρή·

εγκαταλείποντας εγώ το ανθρώπινο σώμα, σαν τον Ίντρα στην πόλη των θεών ευφραίνομαι.

1046.

«Ζωή και ομορφιά και ευτυχία και δύναμη, και εξαίσια μορφή επιθυμώντας, σοφέ·

τροφή και ρόφημα άφθονο καλά ετοιμασμένο, πρέπει να προσφέρεται σε αυτόν με απρόσκολλητο νου.

1047.

«Ούτε σε αυτόν τον κόσμο ούτε στον άλλο, ανώτερος ή ίσος με τον Βούδα υπάρχει·

στους άξιους προσφορών την υπέρτατη προσφορά έφτασε, για όσους επιθυμούν αξιέπαινες πράξεις με άφθονο καρπό».

Το ουράνιο μέγαρο του μεγάλου άρματος, δέκατο τέταρτο.

Τέλος του κεφαλαίου του μεγάλου άρματος, πέμπτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Μαντούκα, Ρεβατί, Τσάττα, Κακκάτα, θυρωρός·

δύο Καρανίγια, δύο Σούτσι, τρεις Νάγκα και δύο άρματα·

το πρώτο κεφάλαιο των ανδρών γι' αυτό λέγεται.

Τέλος της τρίτης ενότητας απαγγελίας.

6.

Το κεφάλαιο για τον Πάγιασι

1.

Η πρώτη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του οικοδεσπότη

1048.

«Όπως το δάσος Τσιτταλατά λάμπει, ο έξοχος κήπος, ο ύψιστος των Τριάντα Τριών·

έτσι παρόμοια αυτή η ουράνια κατοικία σου στέκεται φωτίζοντας στο μεσουράνημα.

1049.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1050.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1051.

«Εγώ και η σύζυγός μου στον κόσμο των ανθρώπων, όντας πηγή βοήθειας, ζούσαμε στο σπίτι·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά δώσαμε άφθονη δωρεά.

1052.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του οικοδεσπότη, πρώτο.

2.

Η δεύτερη ιστορία για το ουράνιο μέγαρο του οικοδεσπότη

1054.

«Όπως το δάσος Τσιτταλατά λάμπει, ο έξοχος κήπος, ο ύψιστος των Τριάντα Τριών·

έτσι παρόμοια αυτή η ουράνια κατοικία σου στέκεται φωτίζοντας στο μεσουράνημα.

1055.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1056.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1057.

«Εγώ και η σύζυγός μου στον κόσμο των ανθρώπων, όντας πηγή βοήθειας, ζούσαμε στο σπίτι·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά δώσαμε άφθονη δωρεά.

1058.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του οικοδεσπότη, δεύτερο.

3.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του δωρητή καρπών

1060.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δεκαέξι γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

1061.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

εξήντα τέσσερις εξασκημένες με όμορφη μορφή, και θεϊκές κοπέλες που ζουν στους Τριάντα Τρεις μεγαλειώδεις·

χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

1062.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1063.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1064.

«Αυτός που δίνει καρπούς λαμβάνει άφθονο καρπό, δίνοντας στους έντιμους με γαλήνιο νου·

αυτός χαίρεται έχοντας πάει στον ευδαιμονικό κόσμο, στον τριπλό ουρανό, και βιώνει τον άφθονο καρπό της αξιέπαινης πράξης.

1065.

«Σε εσένα πράγματι, μεγάλε σοφέ, έδωσα τέσσερις καρπούς.

1066.

«Γι' αυτό λοιπόν αρκεί να δίνει καρπούς, πάντα ο άνθρωπος που επιθυμεί την ευτυχία·

ή αυτός που ποθεί τις θεϊκές ευτυχίες, ή αυτός που επιθυμεί την ανθρώπινη ευημερία.

1067.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ...

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του δωρητή καρπών, τρίτο.

4.

Η πρώτη ιστορία του ουράνιου μεγάρου του δωρητή κατοικίας

1069.

«Όπως η σελήνη σε ουρανό χωρίς σύννεφα, φωτίζοντας πορεύεται στο μεσουράνημα·

έτσι παρόμοια αυτή η ουράνια κατοικία σου στέκεται φωτίζοντας στο μεσουράνημα.

1070.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1071.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1072.

«Εγώ και η σύζυγός μου στον κόσμο των ανθρώπων, κατοικία στον Άξιο δώσαμε·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά δώσαμε άφθονη δωρεά.

1073.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του δωρητή καταλύματος, τέταρτο.

5.

Η δεύτερη ιστορία του ουράνιου μεγάρου του δωρητή κατοικίας

1075.

Όπως ο ήλιος σε ουρανό χωρίς σύννεφα... κ.λπ...

(Όπως το προηγούμενο ουράνιο μέγαρο, έτσι πρέπει να αναπτυχθεί.)

1079.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του δεύτερου δωρητή κατοικίας, πέμπτο.

6.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του δωρητή προσφερόμενης τροφής

1081.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

1082.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1083.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1084.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, αφού είδα έναν μοναχό διψασμένο και κουρασμένο·

μια μέρα προσφερόμενη τροφή θα έδινα, τον έκανα τότε εφοδιασμένο με γεύμα.

1085.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του δωρητή τροφής, έκτο.

7.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του φύλακα κριθαριού

1087.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1089.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1090.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν φύλακας κριθαριού·

είδα έναν μοναχό χωρίς σκόνη, με διαυγή και αθόλωτο νου.

1091.

«Σε αυτόν έδωσα εγώ μερίδιο, με πίστη, με τα δικά μου χέρια·

αφού έδωσα μια μπάλα αρτοπαρασκευάσματος, χαίρομαι στο δάσος Νάνταμα.

1092.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του φύλακα κριθαριού, έβδομο.

8.

Η πρώτη ιστορία του ουράνιου μεγάρου του Κουνταλί

1094.

«Στολισμένος, φορώντας γιρλάντες, καλοντυμένος, με όμορφα σκουλαρίκια, με περιποιημένα μαλλιά και γένια·

φορώντας κοσμήματα στα χέρια, ένδοξος, στο θείο ουράνιο παλάτι όπως ακριβώς η σελήνη.

1095.

«Και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα, εξήντα τέσσερις εξασκημένες με όμορφη μορφή·

και θεϊκές κοπέλες που ζουν στους Τριάντα Τρεις μεγαλειώδεις, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

1096.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1097.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1098.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, αφού είδα τους ηθικούς ασκητές·

τέλειους σε αληθινή γνώση και συμπεριφορά, ένδοξους, πολυμαθείς, που έχουν φτάσει στην εξάλειψη της επιθυμίας·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

1099.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το πρώτο ουράνιο μέγαρο του Κουνταλί, όγδοο.

9.

Η δεύτερη ιστορία του ουράνιου μεγάρου του Κουνταλί

1101.

«Στολισμένος, φορώντας γιρλάντες, καλοντυμένος, με όμορφα σκουλαρίκια, με περιποιημένα μαλλιά και γένια·

φορώντας κοσμήματα στα χέρια, ένδοξος, στο θείο ουράνιο παλάτι όπως ακριβώς η σελήνη.

1102.

«Και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα, εξήντα τέσσερις εξασκημένες με όμορφη μορφή·

και θεϊκές κοπέλες που ζουν στους Τριάντα Τρεις μεγαλειώδεις, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

1103.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1104.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1105.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, αφού είδα τους καλούς ασκητές·

τέλειους σε αληθινή γνώση και συμπεριφορά, ένδοξους, πολυμαθείς, ηθικούς, γαλήνιους·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

1106.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το δεύτερο ουράνιο μέγαρο του Κουνταλί, ένατο.

10.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του (Ούτταρα) Παγιάσι

1108.

«Η αίθουσα συνελεύσεων Σουντχαμμά του βασιλιά των θεών, όπου κάθεται η κοινότητα των θεών ενωμένη·

έτσι παρόμοια αυτή η ουράνια κατοικία σου στέκεται φωτίζοντας στο μεσουράνημα.

1109.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1110.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1111.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, ήμουν νεαρός βραχμάνος του βασιλιά Πάγιασι·

Αφού απέκτησα πλούτο, έκανα μοίρασμα, και αγαπητοί σε μένα ήταν οι ηθικοί·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

1112.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του (Ούτταρα) Παγιάσι, δέκατο.

Τέλος του κεφαλαίου του Παγιάσι, έκτο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Δύο οικοδεσπότες, δωρητής καρπών, δύο δωρητές κατοικίας, δωρήτρια προσφερόμενης τροφής·

Φύλακας κριθαριού και δύο, Κουνταλίνα και Παγιάσι·

το δεύτερο κεφάλαιο των ανδρών γι' αυτό λέγεται.

7.

Το κεφάλαιο για τον Σουνίκχιττα

1.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της Τσιτταλατά

1114.

«Όπως το δάσος Τσιτταλατά λάμπει, ο έξοχος κήπος, ο ύψιστος των Τριάντα Τριών·

έτσι παρόμοια αυτή η ουράνια κατοικία σου στέκεται φωτίζοντας στο μεσουράνημα.

1115.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1116.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1117.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, φτωχός, χωρίς προστασία, άθλιος, εργάτης ήμουν·

Και τους γηραιούς γονείς συντηρούσα, και αγαπητοί σε μένα ήταν οι ηθικοί·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

1118.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της Τσιτταλατά, πρώτο.

2.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του Νανδάνα

1120.

«Όπως το δάσος Νάνταμα λάμπει, ο έξοχος κήπος, ο ύψιστος των Τριάντα Τριών·

έτσι παρόμοια αυτή η ουράνια κατοικία σου στέκεται φωτίζοντας στο μεσουράνημα.

1121.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1122.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1123.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, φτωχός, χωρίς προστασία, άθλιος, εργάτης ήμουν·

Και τους γηραιούς γονείς συντηρούσα, και αγαπητοί σε μένα ήταν οι ηθικοί·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

1124.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του Νανδάνα, δεύτερο.

3.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου της στήλης από πολύτιμους λίθους

1126.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

1127.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

1128.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις.»

1130.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1131.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, κατασκεύασα γέφυρα στο μονοπάτι στο δάσος·

και φύτεψα δέντρα σε πάρκα, και αγαπητοί σε μένα ήταν οι ηθικοί·

Τροφή και ρόφημα με γαλήνιο νου, προσεκτικά έδωσα άφθονη δωρεά.

1132.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο της μανιθούνα, τρίτο.

4.

Η ιστορία του χρυσού ουράνιου μεγάρου

1134.

«Σε βουνό χρυσό, ουράνια κατοικία πανταχόθεν φωτεινή·

σκεπασμένη με χρυσό δίχτυ, διακοσμημένη με δίχτυ κουδουνιών.

1135.

«Οκτάπλευροι καλοφτιαγμένοι στύλοι, όλοι από βηρύλλιο·

Σε κάθε μία πλευρά, επτά πολύτιμοι λίθοι δημιουργημένοι.

1136.

«Από βηρύλλιο και χρυσό, από κρύσταλλο και ασήμι·

Από κοράλλια και μαργαριτάρια, και από κόκκινα πολύτιμα πετράδια.

1137.

«Ποικίλο, τερπνό το έδαφος, δεν σηκώνεται εκεί σκόνη·

Ομάδες δοκαριών στέγης κίτρινες, στηρίζουν την κορυφή, δημιουργημένες.

1138.

«Και τέσσερα σκαλοπάτια, δημιουργημένα στις τέσσερις κατευθύνσεις·

με εσωτερικά δωμάτια από ποικίλα κοσμήματα, λάμπει σαν τον ήλιο.

1139.

«Τέσσερα κιγκλιδώματα εκεί, χωρισμένα σε μέρη και μετρημένα·

λάμποντας ακτινοβολούν, από παντού στις τέσσερις κατευθύνσεις.

1140.

«Σε αυτή την εξαίρετη ουράνια κατοικία, ο νεαρός θεός με τη μεγάλη λάμψη·

υπερλάμπεις με την ομορφιά σου, όπως ο ήλιος που ανατέλλει.

1141.

«Της δωρεάς σου αυτός είναι ο καρπός, ή μήπως της ηθικής·

ή μήπως του χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες».

1142.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1143.

«Εγώ στην Αντχακαβίντα, για τον Βούδα, τον συγγενή του ήλιου·

έκτισα μοναστήρι για τον Διδάσκαλο, με πίστη, με τα δικά μου χέρια.

1144.

«Εκεί άρωμα και γιρλάντα, και αναγκαία είδη και καλλυντικό·

μοναστήρι στον Διδάσκαλο έδωσα, με γαλήνιο νου·

με αυτό εγώ αυτό απέκτησα, ασκώ κυριαρχία στο Νάνταμα.

1145.

«Και στο ωραίο δάσος Νάνταμα, γεμάτο με ομάδες διαφόρων πτηνών·

χαίρομαι με χορούς και τραγούδια, περιστοιχισμένος από ουράνιες νύμφες».

Το χρυσό ουράνιο μέγαρο, τέταρτο.

5.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του μάνγκο

1146.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

1147.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

1148.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά... κ.λπ... και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1150.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1151.

«Τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού, όταν ο ήλιος καίει·

Ένας άνθρωπος μισθωτός άλλων, πότιζε τον κήπο με τις μανγκιές.

1152.

«Τότε ήρθε από εκεί ένας μοναχός, γνωστός ως Σαριπούττα·

Κουρασμένος στο σώμα, αλλά ακούραστος στον νου.

1153.

«Και αφού τον είδα να έρχεται, είπα εγώ ο ποτιστής των μάνγκο·

Καλώς, σεβάσμιε κύριε, ας σας λούσω, αυτό θα μου φέρει ευτυχία.

1154.

Από συμπόνια για μένα, άφησε κάτω το κύπελλο και τους χιτώνες·

κάθισε στη βάση ενός δένδρου, στη σκιά, με έναν μόνο χιτώνα.

1155.

«Και αυτόν με καθαρό νερό, με γαλήνιο νου ο άνθρωπος·

έλουσε στη βάση ενός δένδρου, στη σκιά, αυτόν με έναν μόνο χιτώνα.

1156.

«Και η μάνγκο ποτίστηκε και ο ασκητής λούστηκε, και από μένα αξιέπαινη πράξη παρήχθη όχι μικρή·

έτσι αυτός με χαρά όλο το σώμα του διαπερνά.

1157.

«Αυτή ακριβώς την τόση πράξη, έκανα σε εκείνη τη γέννηση·

αφού εγκατέλειψα το ανθρώπινο σώμα, αναγεννήθηκα στο Νάνταμα.

1158.

«Και στο ωραίο δάσος Νάνταμα, γεμάτο με ομάδες διαφόρων πτηνών·

χαίρομαι με χορούς και τραγούδια, περιστοιχισμένος από ουράνιες νύμφες».

Το ουράνιο μέγαρο της μανγκιάς, πέμπτο.

6.

Η ιστορία του ουράνιου μεγάρου του βοσκού

1159.

Αφού είδε τον θεό, ο μοναχός ρώτησε, στο υψηλό ουράνιο παλάτι που διαρκεί πολύ·

φορώντας κοσμήματα στα χέρια, ένδοξος, στο θείο ουράνιο παλάτι όπως ακριβώς η σελήνη.

1160.

«Στολισμένος, φορώντας γιρλάντες, καλοντυμένος, με όμορφα σκουλαρίκια, με περιποιημένα μαλλιά και γένια·

φορώντας κοσμήματα στα χέρια, ένδοξος, στο θείο ουράνιο παλάτι όπως ακριβώς η σελήνη.

1161.

«Και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα, εξήντα τέσσερις εξασκημένες με όμορφη μορφή·

και θεϊκές κοπέλες που ζουν στους Τριάντα Τρεις μεγαλειώδεις, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

1162.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1163.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1164.

«Εγώ μεταξύ των ανθρώπων, όντας άνθρωπος, αφού συγκεντρώθηκα, φύλαγα τις αγελάδες άλλων·

Και από εκεί ήρθε ένας ασκητής κοντά μου και οι αγελάδες πήγαν στα φασόλια για να φάνε.

1165.

«Δύο πράγματα σήμερα πρέπει να γίνουν, και τα δύο είναι καθήκον, έτσι εγώ, σεβάσμιε κύριε, τότε σκέφτηκα·

και από εκεί, αφού απέκτησα συνετά την αντίληψη, "δίνω, σεβάσμιε κύριε" είπα και έριξα το πανί.

1166.

«Αυτός βιαστικά πήγα στο χωράφι με τα φασόλια, πριν αυτό το κοπάδι καταστρέψει τον πλούτο του ιδιοκτήτη·

Και εκεί ένα μαύρο φίδι με μεγάλο δηλητήριο, δάγκωσε στο πόδι εμένα που βιαζόμουν ενώ ήμουν μνήμων.

1167.

«Έτσι εγώ ήμουν βασανισμένος, καταπιεσμένος από τον πόνο, και ο μοναχός αφού άνοιξε ο ίδιος το πανί·

έφαγε το αρτοπαρασκεύασμα από συμπόνια για μένα, πεθαίνοντας από εκεί έγινα θεότητα.

1168.

«Αυτή ακριβώς η καλή πράξη έγινε από εμένα, και ευτυχισμένο επακόλουθο της πράξης απολαμβάνω η ίδια·

από σένα, σεβάσμιε κύριε, σφοδρά συμπονέθηκα, με ευγνωμοσύνη σε προσκυνώ.

1169.

«Στον κόσμο μαζί με τους θεούς και μαζί με τον Μάρα, δεν υπάρχει άλλος σοφός συμπονετικός σαν εσένα·

από σένα, σεβάσμιε κύριε, σφοδρά συμπονέθηκα, με ευγνωμοσύνη σε προσκυνώ.

1170.

«Σε αυτόν τον κόσμο ή στον άλλο, δεν υπάρχει άλλος σοφός συμπονετικός σαν εσένα·

από σένα, σεβάσμιε κύριε, σφοδρά συμπονέθηκα, με ευγνωμοσύνη σε προσκυνώ».

Το ουράνιο μέγαρο του βοσκού, έκτο.

7.

Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου του Κάντακα

1171.

«Όπως την πανσέληνο η σελήνη, περιτριγυρισμένη από αστερισμούς·

περιφέρεται ολόγυρα, η σελήνη, άρχοντας των άστρων.

1172.

«Έτσι παρόμοια αυτή η κατοικία, θεϊκή στην πόλη των θεών·

υπερλάμπει με την ομορφιά, όπως ο ήλιος που ανατέλλει.

1173.

«Από βηρύλλιο και χρυσό, από κρύσταλλο και ασήμι·

Από κοράλλια και μαργαριτάρια, και από κόκκινα πολύτιμα πετράδια.

1174.

«Ποικίλο, τερπνό το έδαφος, στρωμένο με βελούριο·

Τα θολωτά δωμάτια όμορφα, γοητευτικά, το παλάτι σου καλοφτιαγμένο.

1175.

«Και γοητευτικές λιμνούλες έχεις, κατοικούμενες από ψάρια με πλατιά λέπια·

Με διαυγές νερό, καθαρές, στρωμένες με χρυσή άμμο.

1176.

«Σκεπασμένες με ποικίλους λωτούς, καλυμμένες με λευκά νούφαρα·

ευωδιαστές αναδίδουν άρωμα, ευχάριστες, ταραγμένες από τον άνεμο.

1177.

«Και στις δύο πλευρές της, δασικοί θάμνοι έχουν τοποθετηθεί όμορφα·

Προικισμένοι με ανθοφόρα δέντρα και με καρποφόρα δέντρα και τα δύο.

1178.

«Σε ανάκλιντρο με χρυσά πόδια, μαλακό, στρωμένο με μάλλινο κάλυμμα·

αυτόν που κάθεται σαν βασιλιά των θεών, ουράνιες νύμφες τον υπηρετούν.

1179.

«Καλυμμένες με όλα τα κοσμήματα, στολισμένες με ποικίλα στεφάνια·

σε ευχαριστούν εσένα τον μεγαλοδύναμο, χαίρεσαι σαν κυρίαρχος.

1180.

«Με τύμπανα, κόχυλα και μουντίνγκα, με βίνες και μικρά τύμπανα·

διασκεδάζεις γεμάτος τέρψη, με χορό, τραγούδι και ωραία μουσική.

1181.

«Θεϊκές σου ποικίλες μορφές, θεϊκοί ήχοι και επίσης γεύσεις·

Οσμές σου επιθυμητές, και απτά αντικείμενα τερπνά.

1182.

«Σε αυτή την εξαίρετη ουράνια κατοικία, νεαρέ θεέ με τη μεγάλη λάμψη·

υπερλάμπεις με την ομορφιά σου, όπως ο ήλιος που ανατέλλει.

1183.

«Της δωρεάς σου αυτός είναι ο καρπός, ή μήπως της ηθικής·

ή μήπως του χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες; Πες μου αυτό που ρωτήθηκες».

1184.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1185.

«Εγώ στην Καπιλαβάττχου, στην έξοχη πόλη των Σάκυα·

Του γιου του Σουντόντανα, ο Κάντακα συγγεννημένος ήμουν εγώ.

1186.

«Όταν αυτός τα μεσάνυχτα, αναχώρησε για τη φώτιση·

Αυτός εμένα με απαλές παλάμες, με δικτυωτά κοκκινωπά νύχια.

1187.

«Χτυπώντας τον μηρό, 'κουβάλα με σωστά' είπε·

'Εγώ τον κόσμο θα σώσω, έχοντας φτάσει την ανώτατη φώτιση'.

1188.

«Αυτόν τον λόγο ακούγοντάς μου, χαρά μεγάλη υπήρξε σε μένα·

με ανυψωμένη συνείδηση χαρούμενος, ευχήθηκα τότε εγώ.

1189.

«Και γνωρίζοντας ότι με είχε ανεβεί, τον γιο των Σάκυα, τον μεγάλης φήμης·

με ανυψωμένη συνείδηση χαρούμενος, θα μετέφερα τον ύψιστο άνθρωπο.

1190.

«Αφού πήγε στο βασίλειο των άλλων, όταν ανέτειλε ο ήλιος·

Αφήνοντας εμένα και τον Τσάννα, χωρίς προσκόλληση αυτός αναχώρησε.

1191.

«Τα πόδια του με τα κόκκινα νύχια, με τη γλώσσα μου έγλειψα·

και τον μεγάλο ήρωα που έφευγε, κλαίγοντας κοίταξα.

1192.

Από τη μη-θέαση εκείνου, του γιου των Σάκυα, του ένδοξου·

έλαβα βαριά ασθένεια, γρήγορα ήρθε ο θάνατός μου.

1193.

«Χάρη στη δύναμη εκείνου, κατοικώ σε αυτή την ουράνια κατοικία·

προικισμένη με όλα τα είδη αισθησιακής ηδονής, θεϊκή στην πόλη των θεών.

1194.

«Και η χαρά που υπήρξε σε μένα, ακούγοντας τον ήχο της φώτισης·

Με εκείνη ακριβώς την καλή ρίζα, θα βιώσω την εξάλειψη των νοητικών διαφθορών.

1195.

«Αν πράγματι, σεβάσμιε κύριε, πας κοντά στον Διδάσκαλο, τον Βούδα·

και εκ μέρους μου, με λόγια, απόδωσέ του σεβασμό με το κεφάλι.

1196.

«Κι εγώ θα πάω να δω τον νικητή, τον ασύγκριτο·

σπάνια είναι η θέαση τέτοιων προστατών του κόσμου».

1197.

Αυτός ευγνώμων και ευχάριστος, πλησίασε τον Διδάσκαλο·

Ακούγοντας τον λόγο του Κατόχου του Οφθαλμού, καθάρισε τον οφθαλμό της Διδασκαλίας.

1198.

Αφού καθάρισε τη λανθασμένη άποψη, τη σκεπτικιστική αμφιβολία και τις ασκητικές πρακτικές·

αφού προσκύνησε τα πόδια του Διδασκάλου, εξαφανίστηκε ακριβώς εκεί.

Το ουράνιο μέγαρο του Κάντακα, έβδομο.

8.

Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου με τα πολλά χρώματα

1199.

«Ανεβαίνοντας στην ουράνια κατοικία πολύχρωμη, που διώχνει την αγωνία και τη λύπη, ποικιλόμορφη·

περιτριγυρισμένος από συντροφιά ουράνιων νυμφών, χαίρεσαι σαν τον Σουνιμμίτα, τον κύριο των όντων.

1200.

«Ίσος σου δεν υπάρχει, πώς λοιπόν ανώτερος, σε φήμη και αξιέπαινη πράξη και υπερφυσική δύναμη·

και όλοι οι θεοί, τα πλήθη των Τριάντα Τριών, αφού συγκεντρωθούν, εσένα προσκυνούν όπως το φεγγάρι οι θεοί·

και αυτές οι νύμφες σου από παντού, χορεύουν και τραγουδούν και χαίρονται.

1201.

«Έχεις αποκτήσει θεϊκή υπερφυσική δύναμη, έχεις μεγάλη επιρροή, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1202.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος... κ.λπ... ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1203.

«Εγώ, σεβάσμιε κύριε, ήμουν στο παρελθόν μαθητής του Νικητή ονόματι Σουμέντα·

Κοινός άνθρωπος χωρίς κατανόηση ήμουν εγώ, αυτός επτά χρόνια περιπλανήθηκα ως ασκητής.

1204.

«Εγώ λοιπόν του Σουμέντα, του Νικητή, του Διδασκάλου, του έχοντος επιτύχει το τελικό Νιμπάνα, του διαβάτη των νοητικών πλημμυρών, του ακλόνητου·

αφού προσκύνησα τη στούπα στολισμένη με πολύτιμα αντικείμενα, σκεπασμένη με χρυσό δίχτυ, γέμισα τον νου με πεποίθηση.

1205.

«Δεν είχα δωρεά ούτε είχα κάτι να δώσω, αλλά άλλους παρακίνησα σε αυτό·

τιμήστε το λείψανο αυτού που είναι άξιος τιμής, έτσι λένε θα πάτε από εδώ στον παράδεισο.

1206.

«Αυτή ακριβώς η καλή πράξη έγινε από εμένα, και θεϊκή ευτυχία απολαμβάνω η ίδια·

χαίρομαι ανάμεσα στην ομάδα των Τριάντα Τριών, και δεν έφτασα ακόμη στην εξάλειψη εκείνης της αξιέπαινης πράξης».

Το ουράνιο μέγαρο των πολλών χρωμάτων, όγδοο.

9.

Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου του Ματτακουνταλί

1207.

«Στολισμένος, Ματθακουνταλί, φορώντας γιρλάντες, αλειμμένος με κίτρινο σανταλόξυλο·

με τα χέρια υψωμένα κλαις, μέσα στο δάσος γιατί είσαι δυστυχισμένος εσύ;»

1208.

«Χρυσό και λαμπρό, εμφανίστηκε το σκελετό του άρματός μου·

γι' αυτό δεν βρίσκω ζευγάρι τροχών, με αυτόν τον πόνο εγκαταλείπω τη ζωή».

1209.

«Χρυσό ή από πολύτιμους λίθους, κόκκινο ή ακόμη ασημένιο·

πες μου, ευγενή νεαρέ, θα σου προμηθεύσω ζευγάρι τροχών».

1210.

Ο νεαρός βραχμάνος του είπε: «Η σελήνη και ο ήλιος και τα δύο εδώ φαίνονται·

Χρυσό είναι το άρμα μου, με αυτό το ζευγάρι τροχών λάμπει».

1211.

«Αδαής πράγματι είσαι εσύ, νεαρέ, που εσύ επιθυμείς το ανεπιθύμητο·

Νομίζω ότι εσύ θα πεθάνεις, διότι δεν θα αποκτήσεις τη σελήνη και τον ήλιο».

1212.

«Το πήγαινε-έλα φαίνεται, η λάμψη του χρώματος και στα δύο στην τροχιά·

το φάντασμα που πέθανε δεν φαίνεται, ποιος εδώ από αυτούς που θρηνούν είναι πιο ανόητος;»

1213.

«Την αλήθεια πράγματι λες, νεαρέ, εγώ ο ίδιος από αυτούς που θρηνούν είμαι πιο ανόητος·

σαν παιδί που κλαίγοντας επιθυμεί τη σελήνη, επιθύμησα το φάντασμα που πέθανε».

1214.

«Εμένα που ήμουν φλεγόμενος, σαν φωτιά περιχυμένη με βούτυρο·

περιχύνοντάς με σαν με νερό, έσβησε όλη την αγωνία.

1215.

«Πράγματι αφαίρεσε από μένα το βέλος, τη λύπη εδραιωμένη στην καρδιά·

αυτός που σε μένα τον κατακλυσμένο από λύπη, τη λύπη για τον γιο απομάκρυνε.

1216.

«Έτσι εγώ έχω τραβήξει έξω το βέλος, έχω γίνει δροσερός, κατασβεσμένος στα πάθη μου·

δεν θρηνώ, δεν κλαίω, αφού σε άκουσα, νεαρέ.»

1217.

«Είσαι θεότητα ή γκαντχάμπα, ή ο Σάκκα, ο πρώτος δωρητής;

Ή ποιος είσαι εσύ ή ποιανού γιος, πώς να σε γνωρίσουμε εμείς;»

1218.

«Και για αυτόν που κλαις και για αυτόν που θρηνείς, αφού ο ίδιος έκαψες τον γιο στο νεκροταφείο·

έτσι εγώ αφού έκανα καλή πράξη, πήγα στη συντροφιά των Τριάντα Τριών».

1219.

«Ούτε λίγο ούτε πολύ δεν είδαμε, να δίνεις δωρεά στο δικό σου σπίτι·

ούτε τέτοια τήρηση των κανόνων, με ποια πράξη πήγες στον κόσμο των θεών;»

1220.

«Ήμουν άρρωστος, ταλαιπωρημένος, ασθενής, με σώμα βασανισμένο στη δική μου κατοικία·

είδα τον Βούδα, αυτόν που έχει απαλλαγεί από το πάθος, που έχει διαβεί την αβεβαιότητα, τον Καλότυχο με ασύγκριτη σοφία.

1221.

«Έτσι εγώ με χαρούμενο νου και γαλήνια συνείδηση, έκανα χαιρετισμό με ενωμένες παλάμες στον Τατχάγκατα·

αυτή εγώ αφού έκανα την καλή πράξη, πήγα στη συντροφιά των Τριάντα Τριών».

1222.

«Καταπληκτικό, πράγματι, εκπληκτικό, πράγματι, αυτό είναι το επακόλουθο του χαιρετισμού με ενωμένες παλάμες·

κι εγώ με χαρούμενο νου και γαλήνια συνείδηση, σήμερα κιόλας καταφεύγω στον Βούδα ως καταφύγιο».

1223.

«Σήμερα κιόλας κατάφυγε στον Βούδα ως καταφύγιο, και στη Διδασκαλία και στην Κοινότητα με γαλήνια συνείδηση·

έτσι επίσης τους πέντε κανόνες εξάσκησης, αδιάσπαστους και ακέραιους ανάλαβε.

1224.

«Απέχε γρήγορα από τον φόνο έμβιων όντων, απόφευγε το μη δοσμένο στον κόσμο·

μην πίνεις μεθυστικά και μην ψεύδεσαι, και να είσαι ικανοποιημένος με τη δική σου σύζυγο».

1225.

«Επιθυμείς το καλό μου, δαίμονα, επιθυμείς την ευημερία μου, θεότητα·

κάνω τον λόγο σου, εσύ είσαι ο δάσκαλός μου».

1226.

«Πλησιάζω τον Βούδα ως καταφύγιο, και την ανυπέρβλητη Διδασκαλία·

και στην Κοινότητα του θεού μεταξύ ανθρώπων, καταφεύγω ως καταφύγιο εγώ.

1227.

«Απέχω γρήγορα από τον φόνο έμβιων όντων, αποφεύγω το μη δοσμένο στον κόσμο·

δεν πίνω μεθυστικά ούτε ψεύδομαι, και είμαι ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο».

Το ουράνιο μέγαρο του Ματτακουνταλί, ένατο.

10.

Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου του Σερίσακα

1228.

Ακούστε για τον δαίμονα και τους εμπόρους, εκεί όπου τότε ήταν η συνάντησή τους·

Πώς η συζήτηση μεταξύ τους, τα καλά ειπωμένα, αυτά ακούστε όλοι.

1229.

«Αυτός που ήταν βασιλιάς ονόματι Παγιάσι, ένδοξος, που πήγε στη συντροφιά των γήινων θεών·

αυτός χαίροντας στη δική του ουράνια κατοικία, ο μη ανθρώπινος μίλησε στους ανθρώπους».

1230.

«Σε επικίνδυνο δάσος, σε τόπο μη ανθρώπινων πνευμάτων, σε έρημο χωρίς νερό, χωρίς τροφή·

στη μέση του δυσπρόσιτου αμμώδους μονοπατιού, άνθρωποι χαμένοι, με χαμένο νου από φόβο για τους κινδύνους.

1231.

«Δεν υπάρχουν εδώ καρποί ούτε ρίζες, δεν υπάρχει καύσιμο, από πού λοιπόν τροφή εδώ;

Εκτός από σκόνη και άμμο, καυτή και φλογερή και σκληρή.

1232.

«Άνυδρη γη σαν πυρακτωμένο κεραμικό σκεύος, χωρίς ευημερία, ίση με τον μεταθανάτιο κόσμο·

αυτή η αρχαία κατοικία των σκληρών, μια περιοχή γης σαν καταραμένη.

1233.

«Τότε εσείς με ποια αιτία, τι προσδοκώντας αυτή την περιοχή·

εισήλθατε βίαια αφού συναντηθήκατε, από απληστία ή φόβο ή μήπως αποπροσανατολισμένοι;»

1234.

«Στους Μαγκάντα και στους Άνγκα οι αρχηγοί καραβανιού, αφού φόρτωσαν ποικίλα εμπορεύματα·

Αυτοί ταξιδεύουμε στη χώρα Σίντου-Σοβίρα, επιθυμώντας πλούτη, αναζητώντας κέρδος.

1235.

«Την ημέρα μη μπορώντας να αντέξουμε τη δίψα, και σκεπτόμενοι τη συμπόνια για τα υποζύγια,

με αυτή την ταχύτητα ήρθαμε όλοι, τη νύχτα ακολουθώντας τον δρόμο σε ακατάλληλη ώρα.

1236.

«Εμείς, έχοντας ταξιδέψει άσχημα, χάσαμε τον δρόμο, τυφλοί και μπερδεμένοι, χαμένοι στο δάσος·

στη μέση του δυσπρόσιτου αμμώδους μονοπατιού, δεν γνωρίζουμε την κατεύθυνση, με σαστισμένο νου.

1237.

«Και αφού είδαμε αυτό που δεν είχαμε δει ποτέ πριν, και το έξοχο ουράνιο μέγαρο και εσένα, δαίμονα·

ελπίζοντας για ζωή πέρα από αυτό, αφού είδαμε είμαστε χαρούμενοι, ευτυχισμένοι, αγαλλιασμένοι».

1238.

«Την πέρα όχθη της θάλασσας και αυτή την αμμουδιά, τον δρόμο που διασχίζεται με καλάμια και το μονοπάτι με πασσάλους·

ποτάμια και δυσπρόσιτα βουνά, πηγαίνετε σε διάφορες κατευθύνσεις εξαιτίας του πλούτου.

1239.

«Αφού εισέλθετε στο βασίλειο των άλλων, βλέποντας ανθρώπους ξένων χωρών·

ό,τι έχετε ακούσει ή επίσης έχετε δει, καταπληκτικό, ας το ακούσουμε από εσάς, παιδιά μου».

1240.

«Ακόμα πιο καταπληκτικό από αυτό, πρίγκιπα, δεν έχουμε ακούσει ή επίσης δει·

αφού είδαμε τα πάντα να υπερβαίνουν το ανθρώπινο, ικανοποιούμαστε με την ασύγκριτη ομορφιά.

1241.

«Στον αιθέρα ρέουν λίμνες με λωτούς, με άφθονα λουλούδια και πολλά λευκά λωτούς·

Και αυτά τα δέντρα είναι προικισμένα με μόνιμους καρπούς, οι οσμές αναδύουν εξαιρετικά ευωδιά.

1242.

«Στύλοι από βηρύλλιο υψωμένοι εκατό, με επιμήκεις γωνίες από κρύσταλλο και κοράλλι·

από μασαραγκάλλα με ρουμπίνια, αυτοί οι στύλοι λάμπουν με αθάνατη λάμψη.

1243.

«Με χίλιους στύλους, με ασύγκριτη δύναμη, πάνω σε αυτούς υπέροχη αυτή η ουράνια κατοικία·

με πολύτιμα λιθάρια ανάμεσα, αναμεμειγμένη με χρυσά κιγκλιδώματα, και με πλάκες καθαρού χρυσού ωραία σκεπασμένη.

1244.

«Αυτό λάμπει σαν καθαρό χρυσάφι του ποταμού Τζάμπου, καλά γυαλισμένο, εφοδιασμένο με σκαλοπάτια ανακτόρων και εξώστες·

Και στερεό και χαριτωμένο και εξαιρετικά συναρμοσμένο, υπερβολικά ανεκτικό στην περισυλλογή, ευχάριστο.

1245.

«Μέσα στο πολύτιμο παλάτι με άφθονο φαγητό και ποτό, περιτριγυρισμένος από συντροφιά ουράνιων νυμφών·

με τον ήχο τυμπάνων, αλαμπάρων και άλλων μουσικών οργάνων, προσκυνείσαι με ύμνους και τιμές.

1246.

«Αυτός χαίρεσαι αφυπνισμένος από το πλήθος των γυναικών, στο εξαίρετο, ευχάριστο ανάκτορο του ουράνιου οχήματος·

αδιανόητος, προικισμένος με όλες τις αρετές, όπως ο βασιλιάς Βεσσαβάνα στη Ναλινί.

1247.

«Ήσουν θεός ή ήσουν δαίμονας, ή μήπως άρχοντας των θεών που έγινε άνθρωπος;

Σε ρωτούν οι έμποροι, οι αρχηγοί καραβανιού, πες μας ποιο είναι το όνομά σου, δαίμονα».

1248.

«Σερίσακα ονομάζομαι, είμαι δαίμονας, φύλακας της ερήμου στην αμμώδη ατραπό·

Αυτή την περιοχή προστατεύω, υπηρετώντας τον βασιλιά Βεσσαβάνα».

1249.

«Τυχαία αποκτημένο, γεννημένο από μεταμόρφωση, από σένα τον ίδιο φτιαγμένο ή από θεούς δοσμένο;

Σε ρωτούν οι έμποροι, οι αρχηγοί καραβανιού, πώς αποκτήθηκε από σένα αυτό το ευχάριστο;»

1250.

«Ούτε τυχαία αποκτημένο ούτε γεννημένο από μεταμόρφωση, ούτε από μένα τον ίδιο φτιαγμένο ούτε από θεούς δοσμένο·

από τις δικές μου πράξεις, τις μη κακόβουλες, από τις αξιέπαινες πράξεις μου αποκτήθηκε αυτό το ευχάριστο».

1251.

«Ποια ήταν η ασκητική σου πρακτική, ποια η άγια σου ζωή, ποιας καλά εκτελεσμένης πράξης αυτό είναι το επακόλουθο;

Σε ρωτούν οι έμποροι, οι αρχηγοί καραβανιού, πώς αποκτήθηκε από σένα αυτό το ουράνιο άρμα;»

1252.

«Παγιάσι ήταν η ονομασία μου, όταν ασκούσα βασιλεία στους Κοσάλα·

είχα την άποψη του μηδενισμού, ήμουν φιλάργυρος, κακόβουλου χαρακτήρα, και υποστηρικτής της εκμηδένισης τότε ήμουν.

1253.

«Ο ασκητής Κουμαρακασσάπα ήταν πολυμαθής, εκλεκτός ομιλητής, μεγαλειώδης·

αυτός τότε μου είπε ομιλία για τη Διδασκαλία, απομάκρυνε από μένα τις στρεβλώσεις της άποψης.

1254.

«Αφού άκουσα εγώ την ομιλία του για τη Διδασκαλία, δήλωσα ότι είμαι λαϊκός ακόλουθος·

απείχα από τον φόνο έμβιων όντων, απέφευγα το μη δοσμένο στον κόσμο·

δεν έπινα μεθυστικά ούτε έλεγα ψέματα, και ήμουν ικανοποιημένος με τη δική μου σύζυγο.

1255.

«Αυτή ήταν η ασκητική μου πρακτική, αυτή η άγια μου ζωή, αυτής της καλά εκτελεσμένης πράξης αυτό είναι το επακόλουθο·

από αυτές ακριβώς τις πράξεις, τις μη κακόβουλες, από τις αξιέπαινες πράξεις μου αποκτήθηκε αυτό το ουράνιο άρμα».

1256.

«Την αλήθεια πράγματι είπαν οι άνθρωποι με σοφία, μη διαφορετικά είναι τα λόγια των σοφών·

Όπου κι αν πηγαίνει αυτός που έκανε αξιέπαινες πράξεις, εκεί χαίρεται απολαμβάνοντας ηδονές.

1257.

«Όπου κι αν υπάρχει λύπη και θρήνος, και δολοφονία και φυλάκιση και ταλαιπωρία·

εκεί πηγαίνει αυτός που έκανε κακές πράξεις, δεν απελευθερώνεται ποτέ από τον κακότυχο κόσμο».

1258.

«Σαν παραπλανημένος ήταν ο κόσμος, αυτή τη στιγμή σαν θολωμένος·

Για αυτόν τον κόσμο σου και για σένα, πρίγκιπα, η δυσαρέσκεια από τι άραγε προήλθε;»

1259.

«Και αυτά τα δάση σιρίσα, παιδιά μου, θεϊκά αρώματα ευωδιαστά αναδίδουν·

αυτά αναδίδουν άρωμα σε αυτή την ουράνια κατοικία, την ημέρα και τη νύχτα το σκοτάδι διαλύοντας.

1260.

«Και με το πέρασμα εκατό ετών αυτών, ένας λοβός ωριμάζει ένας-ένας·

Εκατό ανθρώπινα χρόνια έχουν περάσει, από τότε που γεννήθηκα εδώ σε αυτή την κατηγορία.

1261.

«Έχοντας δει ότι πεντακόσια χρόνια, σε αυτή την ουράνια κατοικία αφού έμεινα, παιδιά μου·

από την εξάντληση της ζωής και την εξάντληση της αρετής θα πέσω, από αυτή ακριβώς τη λύπη είμαι λιπόθυμος».

1262.

«Πώς άραγε θα θρηνούσε τέτοιος όπως αυτός, αφού απέκτησε ασύγκριτη ουράνια κατοικία για πολύ καιρό;

Αυτοί βέβαια που έχουν γεννηθεί σε κατώτερη κατάσταση, αυτοί σίγουρα θα θρηνούσαν, οι λιγοστών αξιεπαίνων πράξεων».

1263.

«Αυτό είναι κατάλληλο και νουθετικό για μένα, που εσείς μου μιλάτε με ευγενικά λόγια·

και εσείς, παιδιά μου, προστατευμένοι από μένα, πηγαίνετε με ασφάλεια όπου θέλετε».

1264.

«Αφού πάμε στη χώρα Σίντου-Σοβίρα, επιθυμώντας πλούτη, αναζητώντας κέρδος·

σύμφωνα με την υπόσχεσή μας, με πλήρη γενναιοδωρία, θα κάνουμε μεγάλη γιορτή για τον Σερίσακα».

1265.

«Μην κάνετε γιορτή για τον Σερίσακα, και όλα όσα λέτε θα γίνουν για εσάς·

αποφεύγετε τις κακές πράξεις και αφοσιωθείτε στην επιδίωξη της Διδασκαλίας.

1266.

«Λαϊκός ακόλουθος υπάρχει σε αυτή την ομάδα, πολυμαθής, προικισμένος με ηθική·

με πίστη και γενναιόδωρος και ευπρεπής, διορατικός, ικανοποιημένος, σοφός.

1267.

Γνωρίζοντας δεν θα έλεγε ψέματα, για βλάβη άλλων δεν θα σκεφτόταν·

Διαβολή διχαστική δεν θα έκανε, και λόγο ευγενικό, απαλό θα έλεγε.

1268.

«Ευσεβής, ευλαβικός, πειθαρχημένος, χωρίς κακία, καθαρός στην ανώτερη ηθική διαγωγή·

αυτό το πλάσμα τη μητέρα και τον πατέρα επίσης, με δικαιοσύνη συντηρεί, με ευγενή τρόπο ζωής.

1269.

«Νομίζω ότι αυτός για χάρη των γονέων του αναζητά πλούτη, όχι για χάρη του εαυτού του·

και μετά τον θάνατο των γονέων του, αυτός που κλίνει προς την απάρνηση θα ακολουθήσει την άγια ζωή.

1270.

«Έντιμος, χωρίς στραβοσύνη, χωρίς δολιότητα, χωρίς απάτη, και δεν θα μιλούσε με πρόσχημα δικαιολογίας·

αυτός ο τέτοιος που κάνει καλές πράξεις, εδραιωμένος στη Διδασκαλία, πώς θα αποκτούσε δυστυχία;

1271.

«Για αυτόν τον λόγο φανερώθηκα ο ίδιος, γι' αυτό δείτε τη Διδασκαλία, έμποροι·

Χωρίς αυτόν εδώ θα γινόσασταν στάχτη, τυφλοί και μπερδεμένοι, χαμένοι στο δάσος·

Αυτό με τον περιφρονούντα, εύκολα με τον άλλον, ευτυχία πράγματι είναι η συνάντηση με ενάρετο άτομο.»

1272.

«Ποιο είναι το όνομά του και τι εργασία κάνει,

ποιο είναι το όνομά του και ποιο το σόι του;

Κι εμείς θέλουμε να τον δούμε, δαίμονα, από συμπόνια για τον οποίο ήρθες εδώ·

τυχερός πράγματι είναι αυτός, τον οποίο εσύ αγαπάς».

1273.

«Αυτός ο κουρέας με το όνομα Σαμπχάβα,

λαϊκός ακόλουθος που ζει από χτένα και ψαλίδι·

γνωρίζετέ τον, αυτός είναι υπηρέτης σας,

μην τον περιφρονείτε, αυτός είναι ευπρεπής».

1274.

«Γνωρίζουμε αυτόν που εσύ αναφέρεις, δαίμονα,

δεν τον γνωρίζαμε όμως ότι είναι τέτοιος·

κι εμείς θα τον τιμήσουμε, δαίμονα,

αφού ακούσαμε τα υψηλά λόγια σου».

1275.

«Όσοι άνθρωποι σε αυτό το καραβάνι,

νέοι, μεγάλοι ή ακόμη και μεσήλικες·

ας ανέβουν όλοι αυτοί στην ουράνια κατοικία,

ας δουν οι φιλάργυροι τον καρπό των αξιέπαινων πράξεων».

1276.

Αυτοί εκεί όλοι «εγώ πρώτος»,

τον κουρέα εκεί τοποθετώντας μπροστά·

όλοι αυτοί ανέβηκαν στην ουράνια κατοικία,

σαν την κατοικία του Βασάβα.

1277.

Αυτοί εκεί όλοι «εγώ πρώτος», δήλωσαν ότι είναι λαϊκοί ακόλουθοι·

απείχαν από τον φόνο έμβιων όντων, απέφευγαν το μη δοσμένο στον κόσμο·

δεν έπιναν μεθυστικά ούτε έλεγαν ψέματα, και ήταν ικανοποιημένοι με τη δική τους σύζυγο.

1278.

Αυτοί εκεί όλοι «εγώ πρώτος», αφού δήλωσαν ότι είναι λαϊκοί ακόλουθοι·

έφυγε το καραβάνι δίνοντας ευχαριστίες, με τη δύναμη του δαίμονα ευλογημένο ξανά και ξανά.

1279.

«Αφού πήγαν στη χώρα Σίντου-Σοβίρα, επιθυμώντας πλούτη, αναζητώντας κέρδος·

σύμφωνα με την προσπάθειά τους, με πλήρη κέρδη, επέστρεψαν στην Παταλιπούττα ανέπαφοι.

1280.

«Αφού πήγαν στο σπίτι τους σώοι,

μαζί με γιους και συζύγους·

χαρούμενοι, ικανοποιημένοι, ευτυχισμένοι, αγαλλιασμένοι,

έκαναν μεγάλη γιορτή για τον Σερίσακα·

έχτισαν μοναστήρι με το όνομα Σερίσακα.

1281.

Τέτοια είναι η συναναστροφή με τα ενάρετα άτομα,

μεγάλης ωφέλειας είναι η συναναστροφή με τις αρετές της Διδασκαλίας·

για το καλό ενός λαϊκού ακολούθου,

όλα τα όντα έγιναν ευτυχισμένα.

Το ουράνιο μέγαρο του Σερίσακα, δέκατο.

11.

Η ιστορία του ουράνιου ανακτόρου του Σουνικκίττα

1282.

«Ψηλή αυτή η ουράνια κατοικία με μανιστήριους στύλους, δώδεκα γιότζανα ολόγυρα·

επτακόσια θολωτά δωμάτια μεγαλειώδη, με στύλους από βελούριο, στρωμένα με χρυσά πλακίδια, όμορφα.

1283.

«Εκεί κάθεσαι, πίνεις και τρως, και θεϊκές βίνες ηχούν ευχάριστα·

Θεϊκές γεύσεις και πέντε είδη αισθησιακής ηδονής εδώ, και γυναίκες χορεύουν με χρυσό σκεπασμένες.

1284.

«Με τι έχεις τέτοια ομορφιά, με τι για σένα εδώ ευδοκιμεί;

Και εγείρονται σε σένα πλούτη, οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

1285.

«Σε ρωτώ, θεέ με μεγάλη δύναμη, όταν ήσουν άνθρωπος τι αξιέπαινη πράξη έκανες;

Με τι έχεις τέτοια λαμπερή δύναμη, και η ομορφιά σου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις;»

1286.

Εκείνος ο νεαρός θεός ευχαριστημένος, ερωτηθείς από τον Μογκαλλάνα,

απάντησε στην ερώτηση, ποιας πράξης αυτό είναι ο καρπός.

1287.

«Αφού τοποθέτησα σωστά τη γιρλάντα που ήταν άσχημα τοποθετημένη, αφού την εδραίωσα στη στούπα του Καλότυχου·

και έχω μεγάλη υπερφυσική δύναμη και μεγάλη επιρροή, προικισμένος με θεϊκές ηδονές.

1288.

«Με αυτό έχω τέτοια ομορφιά,

Με αυτό για μένα εδώ ευδοκιμεί·

Και εγείρονται σε μένα πλούτη,

Οποιαδήποτε αγαπητά στον νου.

1289.

«Σου εξηγώ, μοναχέ με μεγάλη δύναμη,

αυτό που έκανα όταν ήμουν άνθρωπος·

γι' αυτό έχω τέτοια λαμπερή δύναμη,

και η ομορφιά μου φωτίζει όλες τις κατευθύνσεις».

Το ουράνιο μέγαρο του Σουνικκχίττα, ενδέκατο.

Τέλος του κεφαλαίου του Σουνικκχίττα, έβδομο.

Αυτή είναι η σύνοψή του -

Δύο φτωχοί, διαμονή στο δάσος, μισθωτός, βοσκός και αγκάθι·

Ανεκαβάννα, Ματτακουνταλί, Σερίσακα, καλά τοποθετημένο·

το τρίτο κεφάλαιο των ανδρών γι' αυτό λέγεται.

Τέλος της τέταρτης ενότητας απαγγελίας.

Τέλος του κειμένου Πάλι των ιστοριών των ουράνιων μεγάρων.

×

This contact form is available only for logged in users.

×

Add notes for personal use

Seconds 1773742896.6574